تاریخ دادنامه قطعی: ۱۳۹۳/۱۱/۲۹
شماره دادنامه قطعی: ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۰۱۰۱۵۶۹

پیام: مطالبه دین از ناحیه دائن یکی از شروط محاسبه خسارات تأخیر تأدیه است؛ بنابراین مبدأ احتساب خسارت تأخیر تادیه، سررسید دین نیست.

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعوی الف.ر. به طرفیت ع.ر. مطالبه خسارت تأخیر تأدیه سه فقره چک به شماره‌های... مورخ ۱۳۷۴/۱۲/۱۲ و... مورخ ۱۳۷۴/۱۰/۲۰ و... مورخ ۱۳۷۴/۹/۲۵ جمعاً به مبلغ سی میلیون ریال موضوع دادنامه شماره ۹۹۹ مورخ ۱۳۹۰/۱۰/۱۲ صادره از حوزه ۲۳۰۷ مجتمع شماره ۲۴ شورای حل اختلاف تهران، نظر به اینکه مستفاد از ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه فرع بر مطالبه و دین می‌باشد و با التفات باینکه حسب پاسخ استعلامات معموله از اجرای احکام شورای حل اختلاف مربوطه، خواهان دادخواست مطالبه وجه چک را در تاریخ ۱۳۹۰/۳/۱۶ (بیش از شانزده سال پس از انقضای تاریخ سررسید چک‌ها) تقدیم و محکومٌ‌به نیز در تاریخ ۱۳۹۲/۱۰/۸ بطور کامل استیفا گردیده‌ است، لذا دادگاه دعوی خواهان را در فاصله زمانی میان تقدیم دادخواست به شورا و استیفای محکومٌ‌به، وارد تشخیص و نظر به اینکه خوانده دلیل و مدرکی که مثبت بی‌حقی خواهان در طرح دعوی باشد، به دادگاه ارائه ننموده و در پرونده نیز موجود نمی‌باشد؛ لذا ضمن پذیرش دعوی و مستنداً به مواد ۵۱۵ و ۵۱۹ و ۵۲۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و مستفاد از ماده ۳۱۸ قانون تجارت، حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه چک‌های مرقوم (بر مبنای سی میلیون ریال) از تاریخ ۱۳۹۰/۳/۱۸ لغایت ۱۳۹۲/۱۰/۸ بابت اصل خواسته و مبلغ ۱/۰۰۰/۰۰۰ ریال بابت هزینه دادرسی در حق خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

قاضی مأمور در شعبه۱۱۷دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمودی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی آقای الف.ر. به طرفیت آقای ع.ر. از دادنامه شماره ۹۳۰۰۰۹۶۱ مورخ ۱۳۹۳/۹/۲۹ صادره از شعبه ۱۱۷ دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت تجدیدنظرخوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه چک‌های استنادی تجدیدنظرخواه (بر مبنای سی میلیون ریال) از تاریخ ۱۳۹۰/۳/۱۸ لغایت ۱۳۹۲/۱۰/۸ به عنوان اصل خواسته و مبلغ ۱۰۰۰/۰۰۰ ریال بابت هزینه دادرسی صادر گردیده و خواهان نخستین به رأی صادره از حیث عدم محاسبه خسارات تأخیر تأدیه از تاریخ سررسید چک‌ها معترض و تقاضای رسیدگی نموده‌ است. دادگاه با عنایت به محتویات پرونده و مستندات ابرازی و مجموع رسیدگی‌های به‌ عمل آمده، تجدیدنظرخواهی را وارد نمی‌داند. زیرا که به موجب شرایط مقرر در ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی در امور مدنی مطالبه دین از ناحیه دائن یکی از شروط جهت محاسبه خسارات تأخیر تأدیه می‌ باشد که در مانحن‌فیه دلیلی که موید مطالبه وجوه چک‌ها از ناحیه تجدیدنظرخواه باشد ارائه نشده، بنابراین به دلیل عدم تحقق موارد معنونه در ماده مرقوم، ادعای تجدیدنظرخواه را غیرموجه تشخیص و با استناد به ماده ۳۵۸ از قانون سابق‌الذکر ضمن رد اعتراض، دادنامه معترضٌ‌عنه را عیناً تأیید و اعلام می‌نماید. این رأی قطعی است.

مستشاران شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران

حسینی - صادقی