تاریخ دادنامه قطعی: ۱۳۹۳/۱۱/۰۷
شماره دادنامه قطعی: ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۴۷۰۱۹۲۶

پیام: خوف از ضرر بدنی که از اسباب موجهه عدم تمکین زوجه است، به مرحله ای پیش از بروز ضرر بدنی اشاره دارد که ضرر بدنی تحقق نیافته است. بنابراین به طریق اولی در فرضی که به استناد حکم قطعی، ضرر بدنی حادث شده است، صدور حکم الزام به تمکین با این استدلال که صدمات وارده برای زوجه غیرقابل تحمل نیست، فاقد وجاهت قانونی می‌باشد.

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعوی آقای الف.ح. فرزند ع. به طرفیت خوانده خانم ز.الف. بخواسته الزام خوانده به تمکین و ایفای وظایف زوجیت با عنایت به دادخواست تقدیمی و فتوکپی مصدق شناسنامه زوج و سند نکاحیه به شماره ترتیب... تنظیمی در دفتر خانه شماره... حوزه تهران نظر به اینکه خواهان اعلام نموده از تاریخ ۱۳۹۳/۱/۱۰ (زوجه) بدون دلیل و مانع مشروع منزل مشترک را ترک نموده و از زندگی در منزل تعیین شده خودداری نموده است، تقاضای تمکین و بازگشت خوانده (زوجه) را نموده است. دادگاه با توجه به محتویات پرونده نظر با اینکه زوجیت طرفین به دلالت فتوکپی مصدق سند ازدواج مضبوط در پرونده محرز می‌باشد، دادگاه با توجه به دادنامه شماره ۴۷۵ شعبه ۱۰۵۱دادگاه عمومی جزایی، نظر به اینکه صدمات وارده به زوجه در حدی نیست که اساس زندگی زناشویی را متزلزل و بیم خوف ضرر بدنی غیر قابل تحمل برای زوجه باشد، لذا زوجه با دریافت دیه یا دادن مهلت برای عذرخواهی زوج به زندگی زناشویی ادامه دهند. بنابراین با رد ادعای خوف ضرر بدنی از ناحیه زوجه و با توجه به گزارش مددکاری مبنی بر مهیا بودن منزل و اثاث‌البیت، از آنجاکه زوجه باید در منزلی که شوهرش تعیین کرده است سکنی نماید، لذا دعوی خواهان را وارد دانسته، با استناد به ماده ۱۱۰۳ - ۱۱۰۷ - ۱۱۰۸ و ۱۱۱۴ قانون مدنی، حکم به محکومیت خوانده به تمکین از خواهان و بازگشت به منزل و زندگی مشترک با وی وایفای وظایف زوجیت صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره حضوری است و ظرف ۲۰ روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

مستشار تجدیدنظر مأمور در شعبه ۲۳۶ دادگاه عمومی حقوقی تهران - جاویدی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی ز.الف. به طرفیت آقای الف.ح. نسبت به رأی موضوع دادنامه شماره ۱۱۶۴- ۱۳۹۳/۷/۳۰ صادره از شعبه ۲۳۶ دادگاه عمومی خانواده که بر الزام زوجه به تمکین از همسرش اشعار دارد، بنظر وارد است. زیرا با توجه به حکم ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی که مقرر می‌دارد: «اگر بودن زن با شوهر در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد....»، قانونگذار از واژه خوف استفاده نموده است که خوف و بیم دقیقاً مرحله ای قبل از بروز ضرر بدنی است و در حقیقت در مرحله خوف، ضرر مادی فعلیت نیافته است؛ بنابراین به طریق اولی در حالی که ضرر بدنی باستناد حکم قطعی حادث گردیده است، صدور حکم به الزام زوجه به تمکین، فاقد وجاهت قانونی است. لذا با نقض رأی صادره، حکم به رد دادخواست خواهان بدوی صادر و اعلام می‌دارد. این رأی قطعی است.

رئیس ومستشار شعبه ۴۷ دادگاه تجدیدنظر استان تهران

معنوی - مدنی کرمانی