در تاریخ 1399/09/23 اقای م. ب. ر. به وکالت از طرف اقای ع. ت. به طرفیت خانم ع. ر. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه رسیدگی مورخ 1399/10/11 که با حضور وکیل خواهان و نیز خوانده تشکیل گردیده وکیل خواهان اظهار داشت خواسته به شرح دادخواست تقدیمی است.خوانده قریب ده سال میشود. که با موکل ازدواج نموده و بدون اینکه زندگی مشترک را اغاز نمایند در دوران عقد به لحاظ تمکین خاص خوانده از حالت دوشیزگی خارج و در همان دوران عقد دچار اختلاف شده و تا این لحظه از همدیگر جدا بوده اند و سابقا موکل مسکن و اثاث البیت کامل تهیه لیکن خوانده تمکین ننموده و به لحاظ عدم تمکین وی حکم بر محکومیت ایشان صادر و ناشزه محسوب شده است.و با عنایت به اینکه موکل تاکنون حسب تایید خوانده تعدادی قطعه سکه بهار ازادی به نامبرده پرداخت نموده و موکل اظهار داشته حاضر است.مبلغ دیگری قرض گرفته و به خوانده بپردازد تا توافقی از یکدیگر جدا شوند ضمن اینکه به لحاظ عدم زندگی مشترک قاعدتا حق مالی دیگری غیر از مهریه به ایشان تعلق نمیگیرد لذا تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش مورد استدعاست خوانده (زوجه) اظهار داشت من طلاق نمی خواهم اگر ایشان اصرار بر طلاق دارد. حقوق بنده را نقدا بدهد مهریه من 250 سکه بهار ازادی است.تعداد سی عدد سکه بهار ازادی گرفته ام من یکصد سکه بهار ازادی از مهریه ام را به اجرا گذاشته و تقسیط شد که هر چهار ماه یک سکه دریافت نمایم و 7 عدد سکه معوق شده است.و یکصد و پنجاه عدد سکه دیگر را باجرا نگذاشته ام وکیل زوج گفته است.که خوانده غیر از تعداد سکه ای که دریافت داشته مبلغ پنجاه میلیون تومان از محل دیه پدر موکل بابت تعدادی از سکه مهریه خود دریافت داشته بایستی با محاسبه روز و شاخص فعلی در اجرا محاسبه گردد. و سال دریافت وجوه و سکه ها 97 و قبل بوده است.زوجه اظهار داشت سال 97 مبلغ پنجاه میلیون تومان دیه ای که شوهرم از بابت فوت پدرش گرفته بود از بابت مهریه ام گرفته ام و سی عدد سکه با همان مبلغ پنجاه میلیون تومان بوده است. سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و داور منتخب خواهان و داور منصوب خوانده هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند و در جلسه بعدی دادرسی به تاریخ 99/12/3 که با حضور زوجین و وکیل زوج تشکیل گردیده اظهارات زوجین در خصوص حقوق مالی زوجه در صورتمجلس منعکس گردیده و سپس دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره 1571 مورخ 1399/12/12 پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام احراز وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه خواهان اصرار به طلاق دارد. و به موجب ماده 1133 قانون مدنی زوج در صورت پرداخت حقوق متعلق به زوجه مجاز در انجام طلاق میباشد. بنابراین و به استناد ماده مذکور و مواد 26 و 29 و 34 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی صادر نموده و مقرر داشته که زوج در ایام عده هر ماه مبلغ یک میلیون تومان بابت نفقه به زوجه پرداخت نماید. و در مورد مهریه زوجه با توجه به اینکه طرفین اقرار دارند که زوجه مدخوله است.لذا تمام مهریه بر ذمه زوج تعلق میگیرد و از سوی دیگر با توجه به اینکه زوج اظهار داشته 30 عدد سکه بهار ازادی باضافه 50 میلیون تومان دیه متعلق به پدرم در سال 97 در اجرای احکام پرداخت کرده ام و تمام مهریه پرداخت شده و زوجه نیز اظهار داشته که در مجموع پرداخت سکه ها و دیه به تعداد سی عدد سکه بهار ازادی میگردد. الباقی مهریه باقیمانده است.با توجه به اینکه مقدار پرداخت مهریه در اجرای احکام صورت گرفته قابل محاسبه است.لذا پس از محاسبه میزان پرداختی مهریه در اجرای احکام چنانچه مهریه به طور کامل پرداخت نگردیده باشد. زوج موظف به پرداخت الباقی مهریه خواهد بود و در مورد سایر حقوق مالی ناشی از زوجیت با توجه به اینکه زوجین در دوران عقد بسر میبرند مدت محدود چند ماه بر حسب اظهارات زوجه و چند روز بر حسب اظهارات زوج، زوجین ارتباط داشته اند و زوجین طبق دادنامه پیوست محکوم به تمکین و نفقه جاریه گردیده لذا دادگاه از این جهت مواجه با تکلیف نمیباشد. و موضوع حضانت فرزند ان مشترک و نفقه جاریه و نفقه ایام عده و استرداد جهیزیه و نحله و اجرت المثل منتفی میباشد. مدت اعتبار رای صادره سه ماه از تاریخ اتقضای مهلت فرجامخواهی یا ابلاغ رای دیوان عالی کشور است. پس از ابلاغ رای صادره زوجه در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده و عمده اعتراض او در مورد حقوق مالی بوده است.که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/03/11 اعتراض تجدیدنظرخواه را غیرموجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق مقررات قانونی تشخیص و با تعیین مبلغ پنج میلیون تومان به عنوان نحله برای زوجه و اصلاح دادنامه معترض عنه به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه دادنامه تجدیدنظرخواسته را با اصلاح به عمل امده تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1400/03/23 به زوجه ابلاغ شده و نامبرده در تاریخ 1400/04/10 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجامخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی به هنگام شور قرائت میگردد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *- 1400/03/11 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:
خانم ع. ر. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/03/11 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه شماره 1571 - 99 صادره از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج (فرجامخوانده) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه اصدار یافته است.فرجامخواهی نموده و عمده اعتراض وی در مورد قلت میزان نحله نعیینی و عدم تعیین اجرت المثل میباشد. که با توجه به محتویات پرونده اعتراض فرجامخواه وارد و موجه نیست زیرا اولا - میزان نحله تعیین شده با توجه به مدت زندگی مشترک طرفین که باظهار زوجه چند ماه و باظهار زوج چند روز بوده رقم متعارف و مناسبی محسوب بوده و اعتراض فرجامخواه در حدی نیست که خدشه ای بر تشخیص دادگاه در خصوص مورد وارد سازد. ثانیا- نحله ایام زوجیت و اجرت المثل ایام زندگی مشترک به لحاظ اینکه نحله بدل اجرت المثل محسوب بوده قابل جمع با یکدیگر نمیباشد. و با تعیین نحله ایام زوجیت برای زوجه استحقاق وی نسبت به اجرت المثل منتفی خواهد بود. بنابراین دادنامه های بدوی و فرجامخواسته من جمیع جهات با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و اعتراض فرجامخواه در حدی نیست که خلل و خدشه ای بر ارای مرقوم وارد و موجبات نقض دادنامه معترض عنه را فراهم سازد النهایه چون زوجه فرجامخواه به شرح صورتجلسه دادرسی مورخ 1399/10/11 اعلام داشته که یکصد سکه از مهریه خود را مطالبه داشته که مورد تقسیط قرار گرفته و هنوز تعدادی از اقساط معوق پرداخت نشده و باقیمانده مهریه خود به تعداد یکصد و پنجاه سکه را هنوز مطالبه ننموده است.لذا چنانچه کل مهریه مافی القباله زوجه به تعداد دویست و پنجاه سکه مورد تقسیط قرار گرفته باشد. زوج مکلف است.حین اجرای طلاق کلیه اقساط معوق را یکجا در حق زوجه پرداخت و در صورتی که پرداخت قسمتی از مهریه ما فی القباله تقسیط شده و مابقی ان هنوز از طرف زوجه مطالبه نشده باشد. زوج مکلف است.در موقع اجرای طلاق کلیه اقساط معوق ان بخش از مهریه تقسیط شده و هم چنین مابقی مهریه را که هنوز مورد مطالبه قرار نگرفته یکجا در حق زوجه تادیه نماید. بنابراین ضمن رد فرجامخواهی فرجامخواه به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجامخواسته با رعایت توضیحات بیان شده ابرام میگردد.
رئیس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه.