رای شعبه دیوان عالی کشور
به حکایت محتویات پرونده اقای ع. ص. فرزند ع. (ع.) به اتهام مباشرت در قتل عمدی مرحوم اقای ح. ا. ش. به وسیله اسلحه و حمل و نگهداری سلاح شکاری بدون مجوز طی دادنامه شماره *مورخ 1400/05/30 صادره از شعبه *به مجازات قصاص نفس محکوم و از حیث اتهام حمل و نگهداری سلاح شکاری بدون مجوز تبریه گردیده است. این رای به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/09/23 صادره از شعبه *ابرام شده است. اجمال قضیه این است. که: در پی اختلاف ملکی واقع در *و وقوع درگیری ماموران این یگان جهت بررسی موضوع به محل مورد اختلاف عزیمت که مشخص شده درگیری با چوب و چماق و سلاح گرم شکاری بین طرفین واقع و به طرف یکدیگر تیراندازی کرده که در نهایت ح. ا. ش. فرزند ر. در اثر اصابت گلوله سلاح شکاری قرار گرفته و در بیمارستان فوت کرده است. که مشخص شده اقای ع. ص. با یک سلاح شکاری تک لول 8 تیر در فاصله 3 یا 4 متری اقدام به شلیک یک گلوله به سمت مقتول نموده و متواری شده است. پس از قطعیت رای اقای غ. ک. به وکالت از محکوم علیه درخواست اعاده دادرسی تقدیم کرده و اهم مطالبی که در توجیه تقاضای خود مرقوم داشته این است. که: عدم رعایت موازین شرعی و قانونی ناظر بر اجرای قسامه از حیث اینکه تعداد 7 نفر از حالفین حاضر در مراسم قسامه توسط اولیا دم تعرفه نشده و نسبتشان با مقتول احراز نشده است. مراسم قسامه بدون حضور مظنون دیگر پرونده که او نیز قرار بود. در مواجهه با حالفین قرار گیرد، برگزار شده است. تعداد 13 نفر از حالفین حاضر در مراسم قسامه از اشخاص غیربومی و غیرمقیم در شهرستان محل وقوع قتل بوده اند و برخی از قرائنی که دادگاه موجب حصول لوث دانسته مورد تردید و ناشی از سهو قلم مقامات قضایی رسیدگی کننده است. استناد دادگاه به شهادت غیرشرعی و غیرقانونی برخی از اشخاص علیه موکل و اثبات کذب بودن اظهارات مظنون دیگر پرونده و برادرش مبنی بر عدم حضور در صحنه نزاع منتهی به قتل و بی توجهی قاضی به ان و همچنین اهمال دادگاه در جمع اوری سلاحها و عدم توجه قاضی به نظریه کارشناسی مبنی بر عدم تطابق پوکه مکشوفه با اسلحه موکل و دلالت انطباق موضوع با بندهای (ث) و (ج) ماده 474 قانون ایین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی دارد. با وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به این شعبه، هیات قضایی در تاریخ فوق تشکیل جلسه داده و پس از قرائت گزارش اقای ا. م. م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده و با استعانت از خداوند متعال چنین رای می دهد:
رای شعبه دیوان عالی کشور
درخواست اعاده دادرسی اقای ع. ص. فرزند ع. با وکالت اقای غ. ک. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/05/30 صادره از شعبه *متضمن محکومیت مشارالیه به قصاص نفس بابت اتهام قتل عمدی مرحوم اقای ح. ا. ش. وارد به نظر نمی رسد؛ زیرا جز اخیر بند (ث) ماده 474 قانون ایین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی که ثبوت کذب شهادت شهود مستند حکم از موجبات تجویز اعاده دادرسی قرارداده ناظر به مواردی است. که کذب شهادت انان قبل از استدعا اعاده دادرسی در محاکم مربوطه به اثبات رسیده باشد. به علاوه بند (ج) ماده 474 قانون مرقوم راجع به موارد اعاده دادرسی ناظر به مواردی است. که پس از صدور حکم دلایل قابل اعتماد جدیدی بر بی تقصیری متهم که در مراحل دادرسی سابقه مورد رسیدگی نشده باشد. به دست بیاید که در پرونده کارهیچ یک از موارد فوق الذکر حادث نگردیده است. از طرفی رای وحدت رویه شماره 840 مورخ 1402/09/21 هیات عمومی دیوان عالی کشور مبنی بر پذیرش اعاده دادرسی مربوط به مواردی است. که برخی از ادا کنندگان سوگند در دادگاه صادر کننده حکم یا خارج از دادگاه از سوگند خود عدول نمایند به نحوی که تعداد ادا کنندگان سوگند کمتر از حد نصاب مقرر برای اثبات جنایت شود. این در حالی است. که مستدعی اعاده دادرسی مستندی دال بر عدول حالفین از سوگند ارائه نکرده است. لذا مستندا به ماده 476 قانون مذکور قرار رد درخواست اعاده دادرسی صادر میگردد.
شعبه *
مستشار: ع. ا. عضو معاون: ا. م. م.