شماره پرونده: ه- ع؍ 0003396
شاکی: آقای حسین ابدالی فرزند حسنعلی
طرف شکایت: هیات وزیران
موضوع شکایت و خواسته: ابطال عبارات داخل پرانتز (به استثنای شهرداری تهران) و (به استثنای کارکنان شهرداری تهران)به ترتیب در بندهای 1 و 4 مصوبه شماره 64540؍ت 57945ه مورخ 11؍6؍1399 هیات وزیران از تاریخ تصویب وتسری امتیازات مزبور به کارمندان شهرداری تهران
شاکی دادخواستی به طرفیت هیات وزیران به خواسته ابطال عبارات داخل پرانتز (به استثنای شهرداری تهران) و (به استثنای کارکنان شهرداری تهران)به ترتیب در بندهای 1 و 4 مصوبه شماره 64540؍ت 57945ه مورخ11؍6؍1399 هیات وزیران از تاریخ تصویب وتسری امتیازات مزبور به کارمندان شهرداری تهران به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد:
مصوبه شماره 64540؍ت 57945ه مورخ 11؍6؍1399 هیات وزیران
1- سقف فوق العاده جذب مورد عمل کارکنان شهرداری های سراسر کشور (به استثنای شهرداری تهران) و شهرداران، موضوع بند (2) تصویب نامه شماره 151339؍ت 57442 ه- مورخ 27؍11؍1398، بر اساس درجه بندی شهرداری و سطوح سازمانی به شرح جدول زیر تعیین میشود:
ردیف
درجه شهرداری ها
سقف فوق العاده جذب شهرداران و کارکنان شهرداری ها بر اساس درجه شهرداری
شهردار
معاون شهردار
مدیر کل مدیر منطقه
معاون مدیر کل مدیریت
رییس اداره
کارشناس
سایر مشاغل
1
یک
165%
160%
158%
148%
128%
2
دو
3
سه
4
چهار
170%
165%
5
پنج
175%
170%
6
شش
180%
175%
168%
7
هفت
185%
180%
8
هشت
190%
185%
178%
9
نه
195%
190%
10
ده
200%
11
یازده
205%
195%
12
دوازده
210%
4- برقراری فوق العاده خاص به کارکنان رسمی و پیمانی شهرداری ها و شهرداران (به استثنای کارکنان شهرداری تهران) تا سقف بیست درصد (20 %) مجموع حقوق و فوق العاده شغل و فوق العاده حذب با تایید وزیر کشور مجاز است.
تبصره- کارکنان پیمانی که از فوق العاده مخصوص استفاده می کنند، مجازند صرفاً از افزایش فوق العاده جذب و فوق العاده خاص موضوع این تصویب نامه یا فوق العاده مخصوص بر اساس ضوابط قبلی استفاده کنند و استفاده توامان از افزایش های موضوع این تصویب نامه و فوق العاده مخصوص مجاز نیست.
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
هیات وزیران بر اساس تصویب نامه مورد شکایت و به استناد ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و تبصره 3 ماده 29 قانون برنامه ششم توسعه فوق العاده حق جذب را افزایش داده است و فوق العاده خاص را برای شهرداریهای کل کشور تصویب نموده اما دربندهای 1و4 مصوبه شهرداری تهران را از مفاد آن مستثنی کرده است و در بند 2 آن صرفا (30درصد)حق جذب کارنان شهرداری تهران را افزایش داده است.
این استثناء با اصول 19 و 20 و بند 9 اصل3 قانون اساسی و ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به جهت اینکه در ماده 12 این قانون شهرداری ها به صورت علی الطلاق و بدون هر گونه قید و شرطی مورد حکم واقع شده است و قانونگذار تفکیکی بین شهرداری تهران و سایر شهرداری ها قائل نشده است ،و از طرفی شهرداری تهران مانند سایر کلانشهرهای کشور از قبیل مشهد اصفهان و...است و به لحاظ افزایش هزینه کارکنان شهرداری تهران عدم پرداخت آن مغایر قانون و موجب تفویض ناروا است.
شهرداری تهران از شمول قانون نظام هماهنگ پرداخت مستثنی نیست هر چند کار از قانون استخدام کشوری مستثنی شده است و به موجب تبصره 3 ماده 29 قانون برنامه ششم دولت مکلف به همسان سازی حقوق و مزایای کارکنان دولت شده است بنابراین مصوبه بر خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات است و تقاضای ابطال آن از تاریخ تصویب مورد استدعاست.
خلاصه مدافعات طرف شکایت:
طرف شکایت در مهلت مقرر پاسخ نداده است.
پرونده شماره ه- ع؍0003396 مبنی بر درخواست حذف و ابطال عبارات داخل پرانتز (به استثنای شهرداری تهران) و (به استثنای کارکنان شهرداری تهران) به ترتیب در بندهای 1 و 4 مصوبه شماره 64540؍ت57954 ه- مورخ 11؍6؍1399 هیات وزیران از تاریخ تصویب و تسری امتیازات مزبور به کارمندان شهرداری تهران در جلسه مورخ 25؍2؍1401 هیات تخصصی استخدامی با حضور نماینده طرف شکایت مورد رسیدگی قرارگرفت و اعضای محترم هیات با اکثریت آرا به شرح ذیل اعلام نظر نمودند:
رای هیات تخصصی استخدامی
اولا براساس ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 مقرر گردیده: «به دولت اجازه داده میشود در اجرای نظام هماهنگ پرداخت به منظور تطبیق وضع کارکنان دستگاه های مشمول مقررات خاص و جذب و نگهداری نیروهای مناسب برای مشاغل تخصصی و مدیریت در مواردی که در این قانون پیش بینی نشده است فوق العاده های خاصی وضع نماید.» همچنین براساس تبصره 3 ماده 29 قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1395 مقرر گردیده: «دولت مکلف است طی سال اول اجرای قانون برنامه سازوکارهای مناسب در نظامات پرداخت حقوق و مزایا و نظام مالیاتی را به نحوی مدون نماید که اختلاف حقوق و مزایای بین مقامات، روسا، مدیران و کارکنان موضوع این ماده در مشاغل مشابه و شرایط مشابه در هر صورت از بیست درصد (20 %) تجاوز نکند و در مسیر تصمیم گیری قانونی قرار دهد.»
ثانیا براساس لایحه قانونی شمول قانون استخدام کشوری (غیر از شهرداری پایتخت) درباره کارکنان شهرداری های سراسر کشور مصوب 27؍6؍1358 شورای انقلاب، کلیه مستخدمین شهرداری ها و موسسات تابعه و وابسته و اتحادیه شهرداری های کشور که مشمول آییننامه استخدامی شهرداری ها مصوب 29؍10؍1354 بوده اند، مشمول قانون استخدام کشوری میباشند. براساس ماده 12 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 نیز مقرر گردیده: «کلیه دستگاه ها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی که دارای مقررات خاص استخدامی میباشند، بانک ها و شهرداری ها و نیز شرکتها و موسساتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است تابع ضوابط و مقررات این قانون خواهند بود.»، لذا کارکنان شهرداری های کشور غیر از شهرداری تهران مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 و اصلاحات بعدی آن میباشند. کارکنان شهرداری پایتخت نیز مشمول آییننامه استخدامی شهرداری تهران مصوب 12؍8؍1358 هیات وزیران و دارای نظام پرداخت حقوق و مزایای خاص خود که متفاوت با کارکنان سایر شهرداری ها میباشد، هستند.
بنابه مراتب مذکور مصوبه شماره 64540؍ت57954 ه- مورخ 11؍6؍1399 هیات وزیران در راستای اجرای ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 و تبصره 3 ماده 29 قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1395 تصویب گردیده و دلیل استثنا نمودن کارکنان شهرداری تهران در بندهای 1 و 4 این مصوبه به جهت تفاوت نظام پرداخت حقوق و مزایای کارکنان شهرداری مذکور با نظام پرداخت حقوق و مزایای کارکنان سایر شهرداری ها میباشد، لذا بندهای 1 و 4 مصوبه شماره 64540؍ت57954 ه- مورخ 11؍6؍1399 هیات وزیران
مغایرتی با قوانین و مقررات مذکور نداشته و قابل ابطال تشخیص داده نمی شود. این رای به استناد بند (ب) ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رییس محترم دیوان عدالت اداری یا 10 نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
علی اکابری
رئیس هیات تخصصی استخدامی
دیوان عدالت اداری