در این پرونده خانم ز. ز. چ. دادخواست طلاق به طرفیت اقای ب. م. ب. تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته در تاریخ 96/5/31 با خوانده ازدواج نمودم به دلیل بروز اختلاف و رفتارهای غیراخلاقی و دخالت های بیجای خانواده زوج در زندگی پس از ان مرا ترک نموده و مانع ملاقات خود با اینجانبه شده است.و هیچ گونه تمایلی برای زندگی با من ندارد. الان مدت 43 ماه متوالی (تا تاریخ تقدیم دادخواست 99/8/3 میباشد. که مرا ترک نموده است.و موجبات عسر و حرج مرا فراهم کرده شاهد دارم. حاضرم در دادگاه حاضر نمایم از دادگاه تقاضای رسیدگی و طلاق دارم. دادگاه در تاریخ 99/9/30 تشکیل جلسه داده و طرفین را جهت رسیدگی دعوت نموده خواهان درخواست خود را به شرح دادخواست تقدیمی بیان نموده همسرم دو ماه بعد از عقد مرا ترک نموده و در دوران عقد بسر می بریم در مورد نفقه و مهریه اقدام کرده ام کتک کاری داشتیم ولی شکایت ننمودم وکیل خوانده در مقام دفاع اظهار داشته موکل مخالف طلاق زوجه است.و کلیه اظهارات خواهان کذب محض است.زیرا موکل بارها و بارها از ایشان درخواست تمکین عام و خاص نموده و افراد بسیاری جهت شروع زندگی و وعده عروسی به خواهان مراجعه نمودهاند و ایشان بیان داشته از حق حبس استفاده و تا مهریه را نگیرم حاضر به شروع زندگی مشترک نمی باشم زوجه تا این تاریخ نفقه را کامل دریافت کرده است.لذا موکل حاضر به زندگی با زوجه میباشد. دادگاه خطاب به وکیل زوج ایا دادخواست تمکین تقدیم دادگاه نموده ای در جواب اظهار داشته چون می دانستیم که از حق حبس استفاده می کند درخواست تمکین ندادیم لازم به توضیح است.وکیل زوج در دفاعیات خود بیان داشته چند نفر از معتمدین را جهت دعوت زوجه به زندگی و تمکین نمودن از زوج به منزل پدر زوجه فرستادیم که در جواب اظهار داشتند تا زمانی مهریه نقدا دریافت نگردد. حاضر به زندگی مشترک با زوجه نمیباشد. و استشهادیه خود را برابر صفحه 36 پرونده ارائه داده است.سپس دادگاه در تاریخ 99/10/18 مبادرت به صدور حکم طلاق با احراز شرایط ضمن عقد نکاح به استناد ماده 1119 قانون مدنی با بذل ده عدد سکه بهار ازادی نموده است.متعاقب ان زوج به شرح لایحه وکیل خود نسبت به رای صادره مذکور که عمدتا تکرار مطالب و اظهارات گذشته در فرایند دادرسی است.نسبت به رای صادره معترض است.و از دادگاه تجدیدنظر تقاضای رسیدگی نموده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و دادگاه مذکور در تاریخ 99/12/24 مبادرت به تایید دادنامه تجدیدنظر خواسته با اصلاح رای در مورد بذل مهریه زوجه تعداد صد سکه بهار ازادی و پنجاه مثقال طلا در قبال طلاق به زوج نموده است.سپس زوج نسبت به رای صادره مذکور معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی نموده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع که درنوبت رسیدگی هیات شعبه به موضوع رسیدگی وطی دادنامه شماره *00/2/19 به شرح زیر انشای رای نموده است.
در خصوص دادخواست فرجامخواهی اقای ب. م. ب. با وکالت خانم ز. خ. پ. نسبت به رای شماره *مورخ 99/12/24 شعبه *متضمن تایید رای تجدیدنظرخواسته شماره 1452 مورخ 99/10/23 شعبه *مبنی بر صدور حکم احراز تخلف زوج از بند هشتم از شروط ضمن عقد نکاح و تجویز اعمال وکالت در طلاق و اصلاح ان در مورد میزان بذل مهریه با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد است.زیرا اولا زوجه علت طرح دعوای طلاق را عدم تمایل زوج به شروع زندگی مشترک و ترک اینجانبه توسط زوج به مدت 43 ماه از زمان انعقاد عقد نکاح تاکنون که منجر به عسر و حرج و تخلف زوج از شروط ضمن عقد گردیده اعلام نموده است.ثانیا زوج در مقام دفاع اظهار داشته کلیه اظهارات خواهان کذب محض است.زیرا اینجانب بارها از زوجه درخواست تمکین عام و خاص نمودم و افراد بسیاری را جهت شروع زندگی مشترک و وعده برای مراسم عروسی نزد خواهان فرستادم ولی ایشان بیان داشت از حق حبس استفاده می کنم و تا مهریه ام را نگیرم حاضر به شروع زندگی مشترک نمی باشم در این مورد استشهادیه تنظیم نمودم از دادگاه تقاضای تحقیق و رسیدگی دارم. ثالثا با عنایت به مراتب مذکور اولا نظر به اینکه زوجین زندگی مشترک را هنوز شروع ننمودند و در دوران عقد بسر می برند لذا ادعای ترک زندگی توسط زوج موضوعیت ندارد. و بالتبع تخلف زوج از بند هشتم از شروط ضمن عقد نکاح تحقق پیدا ننموده و رای صادره در این خصوص موجه و منطبق با قانون نمیباشد. ثانیا نظر به اینکه زوجه علت و سبب دیگر در طرح دعوای طلاق خود را عسر و حرج خویش به سبب بلاتکلیفی اعلام نموده و با توجه به اینکه دادگاههای بدوی و تجدیدنظر به خواسته مذکور رسیدگی ماهوی ننمودند لذا ضرورت دارد. دادگاه با ورود در ماهیت دعوا و تشکیل جلسه و تحقیق از طرفین و شاهدان انان و عندالزوم به طرقی که برابر ماده 199 قانون ایین دادرسی مدنی تشخیص می دهد در مورد ادعای عسر و حرج تحقیق نموده و سپس با توجه به نتایج حاصله در فرایند تحقیق رای مقتضی اصدار نمایند علی هذا رای فرجامخواسته با توجه به اوصاف مذکور قابلیت ابرام ندارد. مستندا به مواد 371 و 401 قانون ایین دادرسی مدنی انرا نقض کرده و پرونده را جهت رسیدگی در راستای مطالب گفته شده به شعبه *ارجاع می نماید. سپس پرونده جهت رسیدگی مجدد در راستای رسیدگی به ادعای عسر و حرج زوجه به شعبه *ارجاع و ارسال داشته و دادگاه مرجوع الیه در تاریخ 1400/03/24 وقت رسیدگی جهت تحقیق از طرفین تعیین کرده و طرفین را دعوت به رسیدگی نموده است. تجدیدنظرخواه درخواست خود را به شرح لایحه تقدیمی بازگو نموده و اظهار داشته من امادگی خود را جهت مراسم عروسی و زندگی مشترک به زوجه اعلام نمودم. دادخواست تمکین هم به دادگاه تقدیم داشتم ولی زوجه از حق حبس استفاده نموده و حاضر به تمکین و زندگی مشترک نشده است. اینجانب اصلا زندگی مشترک را ترک ننمودم. در این مدت اینجانب حتی نفقه ایشان را هم پرداخت کردم زوجه نیز درخواست خود را به شرح مطالب و اظهارات خود در فرایند دادرسی بازگو نموده و صراحتا اظهار داشته من حاضر به زندگی با زوجه نیستم و از دادگاه تقاضای رد درخواست تجدیدنظرخواه و تایید رای دادگاه بدوی را نموده است.دادگاه از شاهدان استماع شهادت نموده است.و درنهایت دادگاه در تاریخ 1400/04/13 مبادرت به صدور رای به نقض رای تجدیدنظرخواسته و صدور حکم به بطلان دعوی طلاق به لحاظ عدم احراز تخلف زوج از شرط ضمن عقد نکاح و عدم احراز عسر و حرج زوجه نموده است.متعاقبا زوجه نسبت به رای صادره معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی نموده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی میباشد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:
در خصوص دادخواست فرجامخواهی خانم ز. ز. چ. نسبت به رای شماره *مورخ 1400/04/13 شعبه *متضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته شماره 1452 مورخ 99/10/23 شعبه *و صدور حکم به بطلان دعوی طلاق به درخواست زوجه با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد نمیباشد. زیرا اولا زوجه علت طرح دعوای طلاق را تخلف زوج از بند هشتم از شروط ضمن عقد نکاح و عسر و حرج اعلام نموده است.ثانیا زوج در مقام دفاع اظهار داشته ما هنوز زندگی مشترک را شروع ننمودیم و در زمان عقد هستیم و علی رغم اینکه بارها امادگی خود را جهت شروع زندگی مشترک و برگزاری مراسم عروسی به زوجه اعلام نمودم و حتی دادخواست الزام زوجه به تمکین تقدیم دادگاه نمودم ولی به علت اینکه زوجه از حق حبس استفاده نموده نتوانستیم زندگی مشترک را شروع کنیم ضمن اینکه کلیه نفقات زوجه را هم پرداخت نمودم لذا به علت اینکه زوجه دلیل بر طلاق ارائه ننموده و اینجانب هم امادگی برای شروع زندگی مشترک دارم. تقاضای رد دعوی طلاق را از دادگاه نموده است.ثالثا با عنایت به مراتب مذکور اولا زوجین هنوز زندگی مشترک را شروع ننمودند لذا ترک زندگی توسط زوج موضوعیت ندارد. و بالتبع تخلف وی از بند هشتم از شروط ضمن عقد نکاح محقق نشده است.ثانیا ادعای بلاتکلیفی زوجه در طول مدت زوجیت با توجه به اعلام امادگی زوج به شروع زندگی مشترک و تقدیم دادخواست الزام زوجه به تمکین مستند به سویاقدام زوج نبوده بلکه ناشی از استفاده زوجه از حق حبس و عدم تمایل وی به شروع زندگی مشترک با زوج میباشد. ثالثا اعلام بذل بخشی از مهریه توسط زوجه به زوج در مرحله فرجامخواهی نمیتواند موثر در مقام بوده و لذا فرجامخواهی فرجامخواه به کیفیتی نیست که به اساس رای و استنباط و تشخیص دادگاه خدشه و خلل وارد اورد درنتیجه ضمن رد درخواست فرجامخواهی رای فرجامخواسته را مستندا به مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی ابرام می نماید.
رئیس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه.