رای شماره 1270 مورخ 1400/11/17 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

شماره پرونده: ه- ع/ 0002795 شماره دادنامه: 140009970906011270 تاریخ: 17/11/1400

شاکی: آقای سعید کنعانی

طرف شکایت: سازمان تامین اجتماعی

موضوع شکایت و خواسته: ابطال ماده 67 بخشنامه شماره 12506/95/1000 مورخ 27/11/95 سازمان تامین اجتماعی

شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان تامین اجتماعی به خواسته ابطال ماده 67 بخشنامه شماره 12506/95/1000 مورخ 27/11/95 سازمان تامین اجتماعی به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:

ماده67: به موجب ماده 17 آیین‌نامه اجرایی قانون بیمه بیکاری، سازمان تامین اجتماعی نیز مجاز به بررسی اشتغال پنهان مقرری بگیران و قطع مقرری آنان در صورت احراز اشتغال به کار می‌باشد در صورت اعتراض بیمه شده به قطع مقرری توسط سازمان، مراتب از طریق انجام بازرسی مشترک با اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی مربوطه بررسی و طبق گزارش بازرسی عمل خواهد شد.

دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:

(مغایرت با تبصره ماده 17 آیین‌نامه اجرایی قانون بیمه بیکاری) رسیدگی به اعتراضات ناشی از قطع مقرری بیمه بیکاری در تبصره ماده 17 آیین‌نامه اجرایی قانون بیمه بیکاری تعیین تکلیف شده و در صلاحیت مطلق و بی واسطه اداره کار قرار گرفته و نظر اداره کار در این خصوص قطعی و لازم الاجراست، بنابراین ترتیبات مقرر در بخشنامه معترض عنه که رسیدگی به اعتراضات را به بازرسی مشترک با سازمان منوط نموده و ملاک عمل را همان گزارش قرار داده مغایر تبصره ماده 17 آیین‌نامه اجرایی قانون بیمه بیکاری می‌باشد. مضافاً تصویب آیین‌نامه و تغییر در ساز و کار می‌بایست مطلق ماده 14 قانون بیمه بیکاری به تصویب وزیر کار و هیات وزیران برسد و سازمان نمی تواند راساً مبادرت به آن نماید.

خلاصه مدافعات طرف شکایت:

با وصف ابلاغ دادخواست و ضمائم آن پاسخی ارسال ننموده است.

پرونده شماره ه- ع/0002795 مبنی بردرخواست ابطال ماده 67 بخشنامه شماره 12506/95/1000 مورخ 27/11/95 سازمان تامین اجتماعیدر جلسه مورخ 10/11/1400 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی مورد رسیدگی قرارگرفت و اعضا با اکثریت آرا به شرح ذیل اعلام نظر نمودند:

رای هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی:

براساس ماده 3 قانون بیمه بیکاری مصوب 1369 «بیمه بیکاری به عنوان یکی از حمایت ‌های تامین اجتماعی است و سازمان تامین اجتماعی مکلف است با دریافت حق بیمه مقرر، به‌ بیمه ‌شدگانی که طبق مقررات این قانون بیکار می ‌شوند مقرری بیمه بیکاری پرداخت نماید.» در ماده 8 قانون مذکور نیز موارد قطع بیمه بیکاری بیان گردیده که یکی از این موارد اشتغال مجدد بیمه شده به کار می‌باشد. براساس تبصره 2 این ماده نیز «چنانچه بیمه شده بیکار اشتغال مجدد خود را مکتوم داشته و مقرری بیمه بیکاری را دریافت کرده باشد، ملزم به بازپرداخت مقرری ‌دریافتی از تاریخ اشتغال خواهد بود.»

بنابه مراتب مذکور، ماده 67 بخشنامه معترض عنه که متضمن بررسی اشتغال پنهان مقرری بگیران و قطع مقرری آنان در صورت احراز اشتغال به کار و انجام بازرسی مشترک با اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی در صورت اعتراض بیمه شده به قطع مقرری توسط سازمان و عمل طبق گزارش بازرسی می‌باشد، منع قانونی نداشته و مغایر تبصره ماده 17 آیین‌نامه اجرایی قانون بیمه بیکاری مصوب 1369 نبوده ضمن اینکه مغایرت با آیین‌نامه از موارد مصرح در ماده 12 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 نمی‌باشد، لذا مصوبه ماده 67 بخشنامه معترض عنه قابل ابطال نیست. این رای به استناد بند (ب) ماده 84 قانون مذکور ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رییس محترم دیوان عدالت اداری یا 10 نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.

محمد جواد انصاری

رئیس هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی

دیوان عدالت اداری

منبع