تقاضای فرجام خواهی توسط نماینده دادستان

تاریخ دادنامه قطعی: 1395/06/29
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: تقاضای فرجام خواهی توسط نماینده دادستان، قابل پذیرش در دیوان عالی کشور نیست.

براساس دادنامه --- - 95/3/4 صادره از شعبه --- دادگاه انقلاب اسلامی شیراز به اتهام وارد نمودن 46 گرم مواد مخدر هروئین به درون زندان... شیراز که پس از تعیین درجه خلوص به 33/66 گرم هروئین خالص تبدیل گردیده (تعیین گردیده) به تحمل 15 سال حبس محکوم شده است. محتویات پرونده حاکی از این است که براساس گزارش مربی اندرزگاه قرنطینه، کل مواد سوابق 20 و 21 ص 269 مورخه 94/5/8 - از نوع هروئین متعلق به ف.ی. می‌باشد و در ص 2 پرونده گزارش شده ف.ی. مشکوک به حمل مواد به داخل زندان از طریق انباری اعلام نموده داوطلبانه به سرویس بهداشتی برده شده و تخلیه نموده است. برگ تحویل به انبار مواد را 46 گرم هروئین (بلعی) بیان نموده است. در اولین بازجویی اظهار داشته در تاریخ 94/4/28 از مرخصی برگشتم حدودا دوازده روز در قرنطینه بودم که در آنجا به من مشکوک شدند و من را تحت نظر قرار دادند. در ساعت 21/30 در محل سرویس بهداشتی مقداری مواد از نوع هروئین توسط کارمند (کاردان) از من (در این قسمت از برگ بازجویی ناقص گذاشته شده و در ادامه تا پایان برگه خالی است و چیزی نوشته نشده وامضا یا اثر انگشت نیز ندارد - عضو ممیز) و در برگ بعدی پرونده با گزارش همین مورد سرپرست مجتمع حرفه آموزی و کاردرمانی فارس گزارش داده ایشان دیگر تمایلی به انجام بازجویی و ادامه آن را نداشته است و وزن مواد 46 گرم هروئین به صورت بلعی اعلام شده است. در بازجویی انجام شده در دادسرا متهم اظهار داشته قبول ندارم. بنده یازده روز بود که از مرخصی مراجعه کرده بودم من موادی نداشتم مواد از داخل فاضلاب کشف شده و گفتند متعلق به تو می‌باشد. مامور هم خودش قبول دارد که مواد را از داخل فاضلاب کشف کرده، اما می گوید متعلق به تو است که من قبول ندارم. ضمنا قبلا به جهت نگهداری 47 گرم هروئین به حبس ابد محکوم شدم در برگه 28 اعلام شده با امکانات موجود، مواد مورد بررسی قرار گرفته و هروئین تشخیص داده شده و تعیین نوع و درصد خلوص منوط به درخواست محترم قضایی است. در بازجویی مجدد اظهار داشته بله قبول دارم هروئین را که تقریبا 50 گرم بود از شخصی به نام ح.ر. در شهرستان ک. به مبلغ یک میلیون تومان خریدم. می خواستم ببرم داخل زندان برای مصرف خودم که در قرنطینه مجبور شدم مواد را که بلعیده بودم دفع کنم. جلوی درب زندان خوردم و می خواستم داخل زندان کنم چون در زندان هروئین گران بود و من توان خرید نداشتم بار اولم بود به هروئین اعتیاد دارم. مجددا در دادسرا بازجویی شده اظهار داشته قبول ندارم. هیچ یک از اظهاراتم را در مواد مخدر قبول ندارم و مواد متعلق به من نمی‌باشد. آقای ج.م. به عنوان وکیل تسخیری وی معرفی شده است. به عنوان آخرین دفاع در ص 40 گفته است اتهام را قبول ندارم گزارش مامورین زندان در خصوص کشف مواد از بنده کذب محض است و مواد در توالت عمومی کشف شده متعلق به من نیست. با صدور کیفرخواست، پرونده به شعبه --- دادگاه انقلاب اسلامی شیراز ارجاع شده بدون تشکیل جلسه مقدماتی و تهیه گردش کار و گزارش در تاریخ 94/11/26 دادگاه تشکیل شده متهم در دادگاه اظهار داشته بنده درون زندان این مواد را دیدم و چون پیدا کرده بودم به اتفاق یک زندانی و کارمند به درون دستشویی زندان رفتم و با دست انداختم توی فاضلاب و نظافتچی آب پشت آن کرد و بچه ام دختر یک سال و نیمه است تقاضای بخشش دارم. وکیل وی اظهار داشته نخست تقاضای تعیین خلوص مواد مکشوفه را دارم. دوم با توجه به عدم تمکن مالی و داشتن فرزند خردسال و اقرار، تقاضای تخفیف دارم و موکل از عمل خود نادم و پشیمان بوده تقاضای عفو و بخشش دارم. به عنوان آخرین دفاع، متهم اظهار داشته بسیار پشیمانم احساس ندامت و پشیمانی می کنم. قبول دارم تقاضای عفو و بخشش دارم مرتکب اشتباه شدم و اکنون که شما گفتید من حقیقت را بیان کردم تقاضای تعیین درجه خلوص دارم. دادگاه دستور تعیین درجه خلوص صادر نموده و در پاسخ در ص بدون شماره، نمونه پودر مذکور ماده مخدر (هروئین) با درجه خلوص 71 درصد اعلام شده است. در نهایت با صدور دادنامه --- - 95/3/4 متهم به شرح مذکور در ابتدای گزارش محکوم شده آقای عیسی محمدی زاده نماینده دادستان عمومی انقلاب شیراز در شعبه چهارم دادگاه انقلاب اسلامی با تقدیم 1 برگ لایحه که به شماره 36 - 951 - 95/3/26 ثبت شده فرجام خواهی نموده و طی آن اظهار داشته مطابق ماده 428 و بند «ب»; ماده 433 و بند «الف»; ماده 464 ق.آ.د.ک. تقاضای اتخاذ تصمیم دارم. دادگاه محترم با رعایت تخفیف تحمل 15 سال حبس را برای متهم تعیین نموده از آنجایی که ماده 12 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر مقرر داشته حسب مورد به اشد مجازات مذکور در مواد 4 تا 9 محکوم می‌گردد... از طرفی در ص 30 محکوم اقرار نموده به اتهام حمل و نگهداری 47 گرم هروئین به حبس ابد محکوم شده مشمول تکرار جرم شده و می‌بایست به اعدام محکوم می شد. تاریخ ابلاغ به نماینده دادستان 95/3/23 می‌باشد. همچنین رای صادره در تاریخ 95/4/1 به وکیل متهم ابلاغ شده و مشارالیه یک صفحه لایحه تقدیم نموده که طی آن در دو بند فقط تقاضای مساعدت و تخفیف در مجازات در آن بیان شده که به شماره 62 - 951 - 95/4/20 ثبت و همین لایحه فرجام خواهی تلقی گردیده و موجب ارسال پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی شده است که پس از وصول و ثبت در دبیرخانه برای رسیدگی به فرجامخواهی به این شعبه ارجاع شده و هیات شعبه پس از شور به شرح برگ آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای علیرضا رحمانی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای حمیدرضا مهاجری دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر تقاضای اتخاذ تصمیم شایسته دارم. در خصوص دادنامه شماره --- مشاوره نموده چنین رای می دهد:

صرف نظر از اینکه از محتویات پرونده استفاده می‌شود، هیچگونه موادی به داخل زندان برده نشده و کشف از داخل فاضلاب قسمت قرنطینه وارد کردن به داخل زندان محسوب نمی شود و داخل زندان محلی است که زندانیان در آن نگهداری می‌شوند. به علاوه اینکه در ماده 433 قانون آیین دادرسی شخص دادستان جزء اشخاص دارای حق درخواست فرجامخواهی شمرده شده و نه نماینده ایشان و در پرونده نیز مدرکی که حاکی از تفویض این اختیار باشد، مشاهده نمی شود هرچند قابلیت تفویض داشتن آن نیز ممکن است مورد ایراد واقع شود، به هرحال با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی آقای عیسی محمدی زاده نماینده دادستان محترم عمومی و انقلاب شیراز به علت عدم احراز سمت غیرقابل طرح در دیوان عالی کشور تشخیص داده شده فرجامخواهی آقای ج. م. به وکالت از آقای ف.ی. نیز به جهت اینکه در متن دادنامه برای محکومیت متهم به ماده 12 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر استناد نشده و فقط به ماده 8 قانون مذکور استناد شده و متهم در حد حمل و نگهداری محکوم شده و به این موضوع نیز اقرار داشته نتیجتا با استناد به بند الف ماده 469 قانون آیین داردسی کیفری مصوب 92/12/4 با اصلاحات و الحاقات بعدی وارد و موجه نبوده ضمن رد آن نتیجتا رای صادره تایید و ابرام می‌گردد.

شعبه پنجاه دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار

محمدحسین راضی - علیرضا رحمانی