هیات تخصصی پژوهشی، فرهنگی
شماره پرونده: ه- ع /95/263 دادنامه: 340 تاریخ: 30/11/96
شاکی: آقای کیوان روحانی فرزند فیروز
طرف شکایت: دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی استان فارس
موضوع شکایت و خواسته: لغو بخشنامه شماره 7639/93/د مورخ 11/12/1393 مدیر کل حقوقی ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز سازمان غذا و دارو
متن مقرره مورد شکایت:
1- مطابق تصریح ماده 27 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز، صرف اعلام قابلیت مصرف انسانی توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، مطلوب قانونگذار بوده است و نحوه احراز موضوعیت نداشته است. با توجه به اطلاق ماده مذکور، اعلام قابلیت مصرف انسانی، شامل همه انواع فرآورده های خوراکی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی است.
2- نامه شماره 30517/301/9/پ/94/ص مورخ 1/9/1394 مدیریت نظارت بر مواد غذایی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی استان فارس خطاب به بازپرس شعبه هفتم دادسرای انقلاب اسلامی شیراز مبنی بر اینکه: برابر ماده 16 قانون مواد خوراکی و بهداشتی، همه کالاهای مواد خوراکی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی خارجی برای ورود به کشور باید پروانه بهداشتی لازم از وزارت بهداشت و درمان دریافت دارند و وزارت بهداشت برای دادن پروانه یاد شده، همه شرایط فنی و بهداشتی محل تولید فرآورده، مستندات روش تولید و ترکیبات موجود و مهمتر از این تاییدیه های دولتی کشور محل تولید کالا را دریافت نموده، در پایان نسبت به آزمون کالاهای وارداتی اقدام مینماید. بنابراین به صرف آزمون تنها، تضمین سلامت کالا به هیچ عنوان امکان پذیر نبوده و نمی توان در مورد قابلیت مصرف انسانی و تضمین سلامت فرآورده اظهار نظر نمود. بنابراین، این مدیریت کالاهای قاچاق مکشوفه پرونده مورد اشاره را غیر قابل مصرف انسانی اعلام می دارد.
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت: مطابق مفاد دادخواست تقدیمی، علت قابلیت ابطال بودن نامه های اعلامی، مخالفت با ماده 27 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز اعلام شده است.
خلاصه مدافعات طرف شکایت: موضوع شکایت و خواسته شاکی لغو بخشنامه شماره 7639/93/د مورخ 11/12/93 مدیر کل محترم حقوقی ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز بوده که جهت پاسخگویی به دعوی مطروحه مستلزم طرح دعوی به طرفیت ستاد مزبور بوده که در قضیه ما نحن فیه شکایتی علیه آن ستاد طرح نشده است.
2- حسب استعلام به عمل آمده از مدیریت نظارت بر مواد غذایی، آرایشی و بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی، وفق ماده 16 قانون مواد خوردنی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی، واردات هرگونه کالای مشمول ماده قانونی یاد شده، علاوه بر لزوم کسب مجوز های گمرکی، مستلزم تحصیل پروانه بهداشتی از وزارت بهداشت میباشد و وزارت بهداشت جهت اعطای این پروانه کلیه شرایط فنی و بهداشتی محل تولید فراورده ها، روش تولید و ترکیبات موجود و تاییدیه های بهداشتی دولتی از کشور محل تولید کالا و تعهدات و تضمین های لازم را از شرکت های وارد کننده اخذ مینماید، تا در موارد ضروری، از طریق مراجع قانونی، پیگیری های لازم را انجام دهد. فلذا با در نظر گرفتن سیاست های نظارتی و عدم اطلاع از ترکیبات و مواد مضر احتمالی به کار رفته و تنوع و تعدد این ترکیبات، امکان شناسایی این ترکیبات از طریق آزمایش به هیچ وجه مقدور نبوده، لذا تقاضای رسیدگی و رد دعوی مطروحه را دارد.
نظریه تهیه کننده گزارش: در خصوص نامه شماره 30517/301/9/پ/94/ص مورخ 1/9/94 مدیریت نظارت بر مواد غذایی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی استان فارس، با توجه به اینکه نامه موصوف در پاسخ استعلام بازپرس محترم شعبه هفتم دادسرای انقلاب اسلامی شیراز در خصوص کالای مکشوفه در یک پرونده مشخص، نوشته شده است، واجد وصف مقرره عام الشمول نبوده، فلذا به عدم قابلیت طرح در هیات محترم عمومی دیوان عدالت اداری، اظهار نظر میگردد.
در مورد نامه شماره 7639/93/ د مورخ 11/12/1393 (که نامه مزبور توسط مدیر کل حقوقی و امور بین الملل ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز خطاب به دبیر کمیسیون برنامه ریزی، هماهنگی و نظارت مبارزه با قاچاق کالا و ارز استان خراسان جنوبی نوشته شده و ارتباطی به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی استان فارس ندارد)، با عنایت به اینکه موارد اعلامی در متن نامه یاد شده در تغایر و تخالف با مفاد ماده 27 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز نمیباشد، فلذا در این قسمت از خواسته شاکی عقیده به عدم ورود شکایت دارم. تهیه کننده گزارش: محمدی
نظریه هیات تخصصی
نظریه اکثریت: در مورد درخواست ابطال نامه شماره 30517/301/9/پ/94/ص مورخ 1/9/94 مدیر نظارت بر مواد غذایی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی استان فارس که طی آن در یک پرونده که از طریق شعبه هفتم، بازپرس دادسرای انقلاب اسلامی شیراز برای اظهار نظر در خصوص مصرف انسانی یک مورد واردات قاچاق روغن خوراکی به دانشگاه ارجاع شده بود، به جهت عدم رعایت مقررات ماده 16 قانون مواد خوردنی و آشامیدنی مصوب سال 1346 بدون انجام آزمایش، ماده خوراکی ارجاعی را غیر قابل مصرف انسانی اعلام کرده بود. از حیث مغایرت با حکم ماده 27 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز به لحاظ اینکه شرایط و قیدهای بیشتر از ماده 27 مذکور برای تعیین مصرف انسانی وضع نموده، با توجه به اوراق و محتویات پرونده و مدافعات طرف شکایت چون در ماده 27 مرقوم علی الاطلاق تعیین مصرف انسانی را به وزارت بهداشت محول نموده و طریق آن را معین ننموده و با توجه به ماده 16 قانون موارد خوردنی و آشامیدنی، اظهار نظر آن دانشگاه که مفاداً عام الشمول است و بیان قاعده نموده، مغایر قانون و خارج از حدود اختیار تشخیص نمی گردد و قابل ابطال نیست.
نظریه اقلیت: در خصوص شکایت مطروحه به شرح بند 1 نظریه فوق الذکر با عنایت به اینکه موضوع نامه پاسخ به استعلام یک مورد واردات قاچاق روغن خوراکی بوده بنابراین موضوع نامه عام الشمول و واجد قاعده آمره نمیباشد و قابل طرح نیست.
ذبیح اله واحدیرئیس هیات تخصصی پژوهشی و فرهنگی دیوان عدالت اداری
رای هیات تخصصی
در خصوص شکایت مطروحه مبنی بر درخواست ابطال نامه شماره 7639/93/د مورخ 11/12/93 مدیر کل حقوقی و امور بین الملل ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز از این حیث که در نامه مذکور بر خلاف حکم ماده 27، عنوان گردیده، صرف اعلام قابلیت مصرف انسانی توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مطلوب قانونگذار بوده و نحوه احراز موضوعیت نداشته است. حال آنکه در قانون مذکور چنین چیزی قید نشده و صرفاً اعلام قابلیت مصرف انسانی در یک فرجه قانونی معین شده است. با توجه به اوراق و محتویات پرونده نظر به اینکه: نامه مورد شکایت از حیث موضوعیت نداشتن طریق احراز منطبق با حکم ماده 27 و ماده 16 قانون موارد خوردنی و آشامیدنی مصوب سال 1346 است، مغایرتی با قانون نداشته و خارج از حدود اختیار نمیباشد. این رای ظرف مهلت بیست روز پس از صدور از سوی ده تن از قضات یا رئیس محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
ذبیح اله واحدیرئیس هیات تخصصی پژوهشی و فرهنگی دیوان عدالت اداری