خلاصه جریان پرونده:
اقای ج. ک. فرزند ز. به موجب دادنامه شماره 206- 92/11/27 شعبه 74 دادگاه کیفری استان تهران به اتهام مباشرت در قتل مرحوم م. م. و شرب خمر بزهکار تشخیص گردیده و به اتهام قتل عمدی به استناد مواد 290 (بند ب) و 381 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 (در دادنامه به اشتباه 1391 نوشته شده) به یک بار قصاص نفس (اعدام با حلقه دار) و به اتهام شرب خمر به استناد ماده 265 همان قانون به هشتاد ضربه شلاق محکوم گردیده است. متهم از این رای درخواست تجدیدنظر کرده که شعبه چهارم دیوان عالی کشور به ان رسیدگی و رای تجدیدنظرخواسته را طبق دادنامه شماره 273- 93/11/13 تایید کرده است.
محکوم علیه طی لایحه مورخ 94/4/21 که از زندان نوشته و از طریق دادسرای عمومی و انقلاب تهران به ضمیمه پرونده ماهوی به دیوان عالی کشور ارسال گردیده نسبت به رای محکومیت خود درخواست اعاده دادرسی کرده که در دبیرخانه دیوان ثبت و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. نامبرده در لایحه مزبور که زمان شور خوانده میشود. ادعا کرده مقتول به همراه سه نفر از برادران و دو نفر از دوستانش با چاقو و زنجیر و چماق به او حمله کرده اند و او در مقام دفاع از خود مرتکب قتل شده است.و به استناد تبصره 2 ماده 302 قانون مجازات اسلامی (مصوب سال 92) و ماده 474 قانون ایین دادرسی کیفری تقاضای پذیرش درخواست را نموده است. عضو ممیز ج. ا.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ج. ا. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد:
رای شعبه دیوان عالی کشور
رای شعبه
درخواست مستدعی اعاده دادرسی موجه و منطبق با هیچ یک از موارد اعاده دادرسی مقرر در ماده 474 قانون ایین دادرسی کیفری نبوده در خور پذیرش نیست، زیرا ادعای او دایر به دفاع از خود در برابر مقتول، قطع نظر از این که در رسیدگی ماهوی به صراحت چنین موضوعی را مطرح نکرده، با توجه به این که دفاع از نفس از موانع مسیولیت کیفری محسوب میشود. از امور ماهوی است.که در این مرحله موقعیت قانونی ندارد. و قابل ترتیب اثر نیست، بنا به مراتب مستندا به ذیل ماده 476 همان قانون قرار رد درخواست را صادر و اعلام می نماید./32- 94/6/11
شعبه سی وچهارم دیوان عالی کشور
رئیس: ج. ا. ع. معاون: ح. ق.