در تاریخ 1400/02/02 خانم ز. س. به طرفیت همسرش اقای ح. خ. ن. دادخواستی به خواسته صدور حکم طلاق به علت عسر و حرج ناشی از سوی اخلاق و سوی رفتار زوج به نحو افترا و توهین و فحاشی و بدبینی و هتک حرمت تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *درعباس ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. اقای م. ع. وکیل پایه یک دادگستری با تقدیم وکالتنامه از جانب خوانده (زوج) اعلام وکالت نموده است. در جلسه رسیدگی مورخ 1400/02/12 که با حضور زوجین و وکیل خوانده تشکیل گردیده خواهان اظهار داشت خواسته به شرح دادخواست تقدیمی در تاریخ 1396/06/08 با خوانده ازدواج کرده ام فرزند ی نداریم تا 1399/09/01 با هم زندگی کردیم از ان تاریخ جدا زندگی میکنیم زوج توهم دارد. که من به او خیانت میکنم و خانواده ام توطیه میکنند و من سرکار میرفتم به مدیر پیام میداد و ابروریزی میکرد و نفقه نمیداد و خرید خانه را من انجام میدادم پانصد هزار تومان میداد برای یک ماه و فحش ناموسی به من میداد و مرا از خانه در شهر غریب بیرون کرد حتی خانواده خودش میگفتند اینقدر اذیت نکن ولی گوش نمیداد من دوبار خودکشی کردم من شاهد نیاوردم در *زندگی میکردیم اینجا شاهد ندارم. خوانده (زوج) اظهار داشت من او و خانواده اش را به خدا سپردم سه دانگ از خانه من را میخواست من رفتم سند بزنم خودش نیامد من زندگی ام را دوست دارم. حاضر به طلاق نیستم کار میکنم و تا خانه من بود نفقه میدادم و الان هم که رفته پول به حسابش ریخته ام چند بار هم پدر و مادرم را دنبالش فرستادم ولی نیامد دادخواست الزام به تمکین داده ام که در دادگاه بدوی محکوم شده است. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و پس از اظهار عقیده قاضی مشاور به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/02/30 پس از ذکر خواسته و توضیحات خواهان و مدافعات خوانده با اعلام اینکه خواهان دلیلی بر اثبات ادعا و عسر و حرج خویش ارائه ننموده و هر چند یوم جاری خواهان دادنامه صادره از شعبه *متضمن محکومیت زوج به پرداخت نفقه را به این دادگاه ارائه نموده لیکن نظر به اقرار خواهان مبنی بر ترک منزل زوج در *لذا صرف دادنامه مذکور نمیتواند موید عسر و حرج زوجه و موجب طلاق وی بوده باشد. لذا دعوی خواهان را نیز ثابت تشخیص و حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر نموده است. پس از ابلاغ رای صادره زوجه (خواهان) در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/04/19 با استدلال منعکس در ان اعتراض تجدیدنظرخواه را غیرموجه تشخیص و به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1400/04/19 به زوجه ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1400/05/06 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:
رای شعبه
رای فرجام خواهی خانم ز. س. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/04/19 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/02/30 صادره از خخ.درعباس که به موجب ان به لحاظ عدم احراز عسر و حرج زوجه در تداوم زوجیت حکم بر بطلان دعوی طلاق خواهان (فرجام خواه) اصدار یافته است.با توجه به جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست زیرا زوجه فرجامخواه حسب دادخواست نخستین و توضیحات بعدی در جلسه دادرسی و لوایح تقدیمی به علت عسر و حرج ناشی از سوی اخلاق و سوی رفتار زوج در ایام زندگی مشترک به نحو افترا و توهین و فحاشی و بدبینی و هتک حرمت صدور حکم طلاق را خواستار گردیده ولیکن در مراحل دادرسی ادله کافی بر اثبات ادعای خود و غیرقابل تحمل بودن ادامه زندگی مشترک برای خویش اقامه و ابراز ننموده و به علاوه زوج فرجامخواه نیز در مدافعات خود کلیه مراتب ادعایی زوجه را انکار و تکذیب نموده و رد کرده و اعلام داشته که به همسر خود و ادامه زندگی با وی علاقمند بوده و ضمن مخالفت خویش با طلاق زوجه خواستار مراجعت وی به زندگی مشترک گردیده است.و اینکه در جریان رسیدگی به دعوی طلاق حسب دادنامه ارائه شده صادره از مرجع تجدیدنظر زوج به پرداخت نفقه زوجه محکوم و نیز دعوی تمکین مطروحه از ناحیه زوج محکوم به بطلان اعلام گردیده این امر در موقعیت فعلی نمیتواند دلیل کافی بر صحت ادعای زوجه و عسر و حرج وی در ادامه زوجیت محسوب و مجوزی برای طلاق وی بوده باشد. مضافا اینکه زوجین بعد از ازدواج و شروع زندگی مشترک خود در سال 1396 تا تاریخ 1399/09/01 دارای زندگی مشترک با یکدیگر بوده اند و صرف افتراق جسمانی کوتاه مدت چند ماه دلیل کافی بر عسر و حرج زوجه محسوب نخواهد شد بنابراین استنباط و تشخیص دادگاه در عدم احراز عسر و حرج زوجه در استمرار زوجیت صایب و موجه بوده و از این رو دادنامه فرجام خواسته صرفنظر از برخی استدلال منعکس در ان از حیث نتیجه موجها و مطابق محتویات پرونده و موازین و مقررات قانونی اصدار یافته و اعتراض فرجامخواه در حد و کیفیتی نیست که بمبانی استنباط و تشخیص دادگاه و مالا اساس دادنامه معترض عنه خلل و خدشه ای وارد و موجبات نقض انرا فراهم سازد و چون از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری در نحوه رسیدگی دادگاه و صدور حکم مشهود نمیباشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی فرجام خواه به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته نتیجتا ابرام میگردد.
رئیس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه.