فرجامخواهی از حکم صادره در خصوص توهین به کارمند دولت

تاریخ دادنامه قطعی: 1399/03/31

پیام: توهین به مقامات قضایی، مصداق توهین به کارمند دولت بوده و از شمول موارد قابل فرجام خارج است، لذا قابل طرح در دیوان عالی کشور نمی‌باشد.

خلاصه جریان پرونده:

برابر قرار جلب به دادرسی شماره *- 98/11/19 دادیار شعبه *در برگ 15 و کیفرخواست شماره *- 98/11/21 دادسرا مذکور در برگ 16 پرونده اقای ا. ح. ز. ا. متهم بوده است.به توهین به مقامات قضایی در تاریخ 98/9/20 در *که پرونده به شعبه *ارجاع و رییس دادگاه مذکور پس از رسیدگیهای خود به شرح دادنامه شماره * 98/12/8 خود در برگ 22 چنین رای داده است.

در خصوص اتهام اقای ا. ح. ز. ا. دارای سابقه کیفری دایر بر توهین به مقامات قضایی موضوع کیفرخواست شماره *مورخه 1398/11/21 دادسرای عمومی و انقلاب *دادگاه با توجه به مشروح گزارش مورخه 1398/09/24 سرپرست سازمان *به پیوست متن نامه درخواستی متهم و التفات به قرار جلب به دادرسی و کیفرخواست اصداری و اظهارات و مطالب دفاعیات غیر موثر متهم در مورخه 1398/10/08 در مرجع تحقیق دادسرا و در جلسه رسیدگی مورخه 1398/12/07 این دادگاه و عنایت به سابقه های کیفری متهم دادگاه اتهام ایشان را محرز و مسلم تشخیص داده لذا مستندا به ماده 609 قانون مجازات اسلامی 1375 و ماده 427 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 حکم بر محکومیت متهم موصوف به تحمل شش ماه حبس تعزیری صادر و اعلام می دارد. رای صادره حضوری و در مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر *است.

محکوم علیه برابر درخواست مورخ 99/1/11 و لایحه پیوست ان در اوراق 2631 پرونده از ان تجدیدنظرخواهی به عمل اورده و دادرسان شعبه * به شرح دادنامه شماره *- 99/1/31 خود در برگ 35 رای بدوی را تایید و شعبه *چنین است:

در خصوص اعتراض متهم اقای ا. ح. ز. نسبت به قرار کفالت صادره از شعبه *، که به موجب ان در مورد اتهام ایشان دایر بر توهین به مقامات و مامورین دولتی قرار کفالت به شرح استدلال مندرج در پرونده صادر و اعلام گردیده است، دادگاه ازتوجه به محتویات پرونده و نظر به این که متهم دلیلی که موجبات بی اعتباری تصمیم دادیار محترم دادسرا راجع به صدور قرار تامین وی را فراهم اورد، ابراز ننموده است.و تصمیم مذکور، خالی از ایراد موثر قانونی است، مستفاد از مواد 271 و 272 و 273 قانون آیین دادرسی کیفری حکم به رد اعتراض متهم صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است.

در پی ابلاغ این دادنامه اقای ا. ح. ز. ا. به شرح درخواست مورخ 99/2/20 ولایحه پیوست ان در اوراق 5154 پرونده از ان فرجام خواهی به عمل اورده و رسیدگی به این شعبه از دیوان عالی کشور ارجاع و پس از تهیه گزارش از سوی عضو ممیز م. ح. و قرائت ان و اظهار نظر کتبی دادیار دادسرای دیوان عالی کشور اقای ح. خ. مبنی بر: غیر قابل طرح بودن و مشاوره پیرامون موضوع ذیلا اقدام به اصدار رای گردید.

رای شعبه

اولا مجازات موضوع ماده 609 قانون مجازات اسلامی 1375 که فرجام خواه به استناد ان به تحمل شش ماه زندان محکوم شده از شمول ماده 428 ق.ا.د.ک 1392 لازم الاجرای در 94/4/1 خارج و قابلیت فرجام خواهی ندارد. ثانیا ارای صادره از دادگاه تجدیدنظر برابر قانون قطعی است.و قابلیت فرجامخواهی را ندارند چنانچه دادرسان دادگاه نیز در ذیل رای خود به ماده 443 همین قانون که تصریح به قطعی بودن ارای صادره در مرحله تجدیدنظر دارد. استناد نموده اند. بنا به مراتب موضوع قابلیت طرح در دیوان عالی کشور را نداشته رای به عدم قابلیت طرح فرجامخواهی فوق صادر می‌گردد.

شعبه *

مستشار: م. ح. عضو معاون: م. ق.