اثبات وقفیت زمین و ابطال مبایعه‌نامه به دلیل نقض قوانین وقف، تایید در دیوان عالی کشور

رای دادگاه بدوی

بسمه تعالی

فرجام خواه: اقای ش. م. فرزند ش. به نشانی؛ *

فرجام خواندگان: 1 اقای ک. ا. ؛ به نشانی؛ *2 سازمان *به نشانی؛ *3 اقای م. ا. فرزند ح. ع. به نشانی؛ *و 152 4 ن. ا. فرزند ف. به نشانی؛ *

فرجام خواسته: دادنامه شماره *صادره از شعبه *

تاریخ ابلاغ دادنامه به فرجام خواه: 1399/09/17 تاریخ وصول دادخواست فرجامی: 1399/10/04

مرجع رسیدگی: شعبه *

هیات شعبه اقایان: م. ع. پ. (رئیس) س. ح. ا. م. (مستشار) ع. پ. (عضو معاون)

خلاصه جریان پرونده:

به حکایت پرونده کلاسه *، سازمان *در تاریخ 1399/02/09 دادخواستی به طرفیت اقایان 1 ن. ا. فرزند ف. 2 م. ا. فرزند ح. ع. 3 ک. ا. 4 ش. م. به خواسته اثبات وقفیت یک قطعه زمین وقفی به مساحت 104 مترمربع مربوط به *(ع) در *21/000/000 ریال ابطال مبایعه نامه عادی مورخ 1395/12/15 جبران خسارات دادرسی. تقدیم و مدعی است.که قطعه زمین *مذکور به مساحت 104 مترمربع توسط اقایان ن. ا.، م. ا. و ک. ا. در تاریخ 1389/04/18 وقف حسینیه گردیده است. وقفنامه عادی به امضای شهود و شورای اسلامی روستای خوزنان رسیده و سپس نامبردگان بدون رعایت مقررات وقف به موجب مبایعه نامه مورخ 1395/12/15 مورد وقف را در قبال مبلغ 15 میلیون تومان به اقای ش. م. واگذار نموده‌اند که مجددا هیات امنای در تاریخ 1396/03/05 بطلان مبایعه نامه را اعلام که خریدار اقدامات لازم را در جهت بطلان به عمل نیاورده است. لذا با توجه به مواد 55 و 61 قانون مدنی وقف صحیح واقع گردیده و به قبض موقوف علیهم درامده است. به دستور دادگاه وقت تعیین و طرفین دعوت به رسیدگی شده اند. اقای ه. س. به وکالت از اقای ش. م. و اقای ت. ع. به وکالت از سازمان *معرفی شده اند. دادگاه در جلسه دادرسی مورخ 1399/04/31 اظهارات طرفین را مشروحا استماع و در صورتمجلس تنظیمی انعکاس داده است. خواندگان ردیفهای اول و دوم و سوم ضمن دفاعیات خود اظهار داشته اند: ما این زمین را در سال 1379 به مساحت 104 مترمربع برای احداث *اهدای کردیم که سند عادی ان موجود است. ولیکن در سال 1389 هیات امنای *گفتند این سند عادی را گم کردیم و یک سند عادی نوشتند … در سال 1389 بوده که در انجا وقف نوشته شده است. پس از تنظیم وقفنامه در سال 1389 هیات امنای حسینیه از جمله انها اقای د. م.، خ. ع. و م. ق. امدند به ما گفتند: اینجا به درد اشپزخانه نمی خورد، داخل حسینیه اشپزخانه را درست کردیم. اجازه بدهید ما این را بفروشیم و هزینه حسینیه کنیم. ما گفتیم ان را اهدا کردیم به *ما دیگر کاره ای نیستیم و مالکیت و ادعایی نسبت به ان نداریم … به اصرار هیات امنای امضای کردیم لیکن یک ریال هم پول نگرفتیم چون زمین 10 سال قبل مال حسینیه بود و ارتباطی به ما نداشت و پول زمین را هیات امنای دریافت کردند. و از مبلغ ثمن نیز هیچ اطلاعی نداریم. سپس دادگاه ختم رسیدگی اعلام و مطابق دادنامه شماره *حکم به نفع خواهان داده است. استدلال دادگاه چنین است:

… نظر به اظهارات وکیل (نماینده) خواهان و دفاعیات خواندگان ردیفهای اول تا سوم که صراحتا واگذاری زمین موصوف را از جمیع جهات نسبت به *(ع) تایید نموده و مالکیت ان را از سوی خود از سال 79 سلب نموده و اذعان به امضای وقف نامه در سال 1389 (اراده موخر) توسط خویش نموده‌اند و توجها به اظهارات صریح انها مبنی بر اینکه از همان سال 1379 عین موقوفه را به تصرف هییت امنای داده اند که این دفاعیات مورد انکار خوانده ردیف چهارم نیز واقع نگردیده است.و شخص خوانده ردیف چهارم نیز اذعان به پرداخت ثمن در سال 1395 به هییت امنای نموده است. علیهذا دادگاه نظر به مراتب فوق ادعای خواهان را وارد و ثابت تشخیص داده و مستندا به مواد 56 55 57 62 قانون مدنی و تنقیح مناط از مواد 8889 همان عنوان قانونی ناظر به مواد 1258 1259 1260 1262 1284 همان عنوان قانونی و ماده 1*9 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن حکم بر اثبات وقفیت قطعه زمین موصوف به مساحت 104 مترمربع واقع در *ا. (ع) و به تبع ان حکم بر ابطال مبایعه نامه عادی فیمابین خواندگان ردیفهای اول تا سوم با خوانده ردیف چهارم و انتزاع ید خوانده ردیف چهارم از زمین متنازع فیه و محکومیت خوانده ردیف چهارم از باب تسبیب به پرداخت خسارات دادرسی در حق خواهان صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر *است. اقای ش. م. نسبت به دادنامه فوق تجدیدنظرخواهی نموده و شعبه *رای شماره *خود را به شرح اتی صادر کرده است:

در خصوص تجدیدنظرخواهی اقای ش. م. فرزند ش. به طرفیت سازمان *و اقایان ن.، م.، ک. جملگی ا. نسبت به دادنامه شماره 299 مورخه 1399/04/28 صادره از شعبه *در پرونده کلاسه *که به موجب ان حکم به اثبات وقفیت یک قطعه زمین به مساحت 104 مترمربع متعلق به *(ع) در *و در جوار حسینیه و ابطال مبایعه نامه عادی فیمابین تجدیدنظرخواندگان ردیف دوم، سوم و چهارم با تجدیدنظرخواه و پرداخت خسارات دادرسی گردیده است. دادگاه با عنایت به استدلال منعکس در دادنامه معترض عنه و اظهارات طرفین هر چند که سوینیت تجدیدنظرخواه احراز نگردیده و با خرید ملک متصرف ان شده است.لذا محکومیت وی به پرداخت خسارات دادرسی موجه به نظر نمی رسد و با استناد به مادتین 197 و 358 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن نقض این قسمت از دادنامه حکم به بی حقی خواهان بدوی صادر و اعلام می‌گردد. و نسبت به دیگر محکومیت ها بنا بر مراتب نظر به اینکه اعتراض موجه و موثری که موجبات نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را فراهم اورد از ناحیه تجدیدنظرخواه به عمل نیامده و در این مرحله از رسیدگی دلیل جدید و مطلب خاصی که قابل تامل و امعان نظر بوده و مستلزم بررسی باشد. ارائه نشده و دادنامه مذکور موافق موازین قانونی صادر شده و اشکال اساسی بر روند دادرسی دادگاه محترم بدوی وارد نمی‌باشد. با رد تجدیدنظرخواهی به لحاظ عدم انطباق ان با هیچکدام از جهات مندرج در ماده 348 قانون ایین دادرسی مدنی، مستندا به ماده 358 همان قانون، دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید و اعلام می دارد. رای قطعی است. دادنامه اخیرالدصدور در تاریخ 1399/09/17 به اقای ش. م. ابلاغ شده و متعاقبا نامبرده با تقدیم دادخواست فرجامی مورخ 1399/10/04 مستدعی نقض رای مورد بحث می‌باشد. جهات اعتراض فرجام خواه به شرح مطالب منعکس در ادامه دادخواست تقدیمی است. لایحه جوابیه سازمان *(فرجام خوانده) نیز پیوست سابقه می‌باشد. پرونده با اقدامات دفتری به دیوان عالی کشور ارسال و تحت کلاسه بالا در دستور کار این شعبه قرار گرفته است. مشروح اعتراضات طرفین به هنگام شور قرائت می‌شود.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رای شعبه

فرجام خواه ایراد موجهی به عمل نیاورده و اعتراض او به کیفیتی نیست که نقض دادنامه معترض عنه را ایجاب نماید. و چون رای مذکور وفق دلایل موجود در پرونده صادر گردیده و از حیث رعایت مقررات قانونی و اصول دادرسی هم اشکال موثری مشاهده نمی شود.، علیهذا به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی، اعتراض فرجام خواه مردود اعلام و دادنامه فرجام خواسته نتیجتا ابرام می‌گردد. / ل1400/01/31

شعبه *

رئیس: م. ع. پ. مستشار: س. ا. م.

عضو معاون: ع. پ.