تاریخ دادنامه قطعی: 1393/12/10
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: صدور چک های متعدد با سریال های متوالی اماره بر وعده دار بودن چک ها است.
در خصوص اتهام آقای ع.، دایر بر صدور سه فقره چک بلامحل جمعا به مبلغ هفتادودو میلیون و نود هزار ریال؛ دادگاه با عنایت به محتویات پرونده، شکایت شاکی، فتوکپی چک و گواهینامه های عدم پرداخت، کیفرخواست صادره از ناحیه دادسرا و توجها به این که متهم علی رغم ابلاغ اخطاریه بدون عذر موجه حضور نیافته است و با توجه به این که وکیل متهم دفاع موثر به عمل نیاورده است مجرمیت متهم موصوف محرز است، لهذا مستندا به مواد 3 و 7 قانون صدور چک و با ذکر این توضیح که با عنایت به موقعیت قانونی بند ج ماده 7 قانون صدور چک محمل اجرای ماده 134 قانون مجازات اسلامی 1392 در خصوص صدور چک های بلامحل متعدد منتفی است؛ حکم بر محکومیت متهم موصوف به تحمل دو سال حبس تعزیری و ممنوعیت از داشتن دسته چک به مدت دو سال صادر و اعلام می دارد. رای صادره حضوری بوده ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران- امیری
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع. نسبت به دادنامه شماره --- تاریخ 1393/06/16 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که در بردارنده صدور حکم محکومیت به تحمل دو سال حبس تعزیری و ممنوعیت از داشتن دسته چک به مدت دو سال به علت صدور سه فقره چک بلامحل به شماره های 902 ...مورخ 1390/03/10 به مبلغ 16/240/000 ریال، 901 ... مورخ 1390/02/28 به مبلغ 15/950/000 ریال و 908 ... مورخ 1390/04/05 به مبلغ 39/900/000 ریال (هر سه فقره) عهده بانک ک.، موضوع شکایت تجدیدنظرخوانده آقای م. به استناد مواد 3 و 7 قانون صدور چک اصلاحی است؛ قطع نظر از این که تجدیدنظرخواه در لایحه اعتراضیه دلیل یا دلایل اعتراض خود را نسبت به دادنامه معترض عنه بیان و اقامه ننموده است اما ازآنجاکه چک های مورد ترافع به ترتیب در تاریخ های 1390/03/16 ، 1390/04/01 و 1390/04/06 منتهی به صدور گواهینامه عدم پرداخت چک از سوی بانک محال علیه واقع گردیده است؛ بنابراین برداشت و نتیجه گیری حاصله مبین آن است که تاریخ واقعی صدور چک های... و... مقدم بر تاریخ مندرج در متن چک ها و حداقل در زمان صدور چک به شماره 901 ... یعنی تاریخ 1390/02/28 قطع نظر از این که تاریخ برگشت آن موخر بر چک شماره... بوده است، لذا همان طور که وکیل تجدیدنظرخواه در جلسه رسیدگی دادگاه بدوی مورخ 1393/04/03 اظهار داشته وقتی که یکی از چک ها برگشت بخورد و خالی از وجه باشد منطقی و عملی نبوده که تجدیدنظرخوانده چک های دیگر را به روز از تجدیدنظرخواه دریافت دارد و نتیجتا صدور چک های موضوع شکایت به شماره های 902 ... مورخ 1390/03/10 به مبلغ 16/240/000 ریال و 908 ... مورخ 1390/04/05 به مبلغ 39/900/000 ریال در تاریخی مقدم بر تاریخ مندرج در متن آن ها مسجّل و مبرهن است و به عبارت دیگر، چک های مزبور به صورت وعده دار صادر و تحریر گشته اند و دادگاه با توجه به استدلال به عمل آمده درخواست تجدیدنظر را در این قسمت وارد دانسته و حکم تجدیدنظرخواسته را نسبت به چک های مورداشاره به استناد بند ه- ماده 13 قانون صدور چک اصلاحی و بندهای 1 و 4 از ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری و حاکمیت اصل برائت در قانون اساسی موضوع اصل 37 آن به لحاظ فقد وصف کیفری چک ها نقض و حکم برائت تجدیدنظرخواه را صادر و اعلام می دارد. اما در مورد چک به شماره 901 ... تاریخ 1390/02/28 به مبلغ 19/950/000 ریال با توجه به این که در پرونده دلیلی وجود ندارد که در تاریخی مقدم بر تاریخ مندرج در متن آن صادر و تحریر شده است و بر نحوه رسیدگی و دلایل احراز مجرمیت تجدیدنظرخواه و انطباق حکم صادره در این قسمت با قانون خدشه و خللی وارد و مترتب نیست و لایحه تجدیدنظرخواهی هم متضمن اقامه دلیل موثر در فسخ و گسیختن حکم تجدیدنظرخواسته باشد نیست؛ بنابراین دادگاه مستندا به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری با مردود دانستن درخواست تجدیدنظر، حکم تجدیدنظرخواسته را در مورد چک مارالذکر تایید و استوار مینماید. النهایه کیفر موضوع حکم را از دو سال حبس تعزیری و ممنوعیت از داشتن دسته چک به مدت دو سال مستندا به بند ب ماده 7 قانون صدور چک اصلاحی ناظر بر ماده 3 همان قانون به شش ماه حبس تغییر و تقلیل می دهد. رای صادره قطعی است.
شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار
محمد علی بیک وردی - ولی الله فتاحی