تاریخ نظریه: 1395/11/13
شماره نظریه: 7/95/2897
شماره پرونده: 1898-1/186-95
استعلام:
آیا تصمیم اخراج و طرد اتباع بیگانه از کشور موضوع مواد 11 و 12 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران مصوب 1310 که بعضاً در آراء محاکم کیفری بدنبال تعیین مجازاتهای موضوع مواد 15 و 16 همان قانون مطرح میشود مجازات قانونی جرم محسوب شده تا بر اساس آثار مربوطه از جمله تاثیر در تعیین درجه جرم تعزیری موضوع تبصره 3 ماده 19 قانون مجازات اسلامی را دارا باشد و بالتبع بزه اقامت غیر مجاز اتباع بیگانه ناشی از عدم تمدید مجوز اقامت موقت موضوع مواد 5 و 16 قانون فوق الذکر که حد اکثر 10 هزار ریال جزای نقدی دارد و در صلاحیت شورای حل اختلاف است به جهت مجازات طرد از کشور درجه 7 تلقی و در صلاحیت مستقیم دادگاه کیفری 2 باشد یا خیر؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
صرف نظر از مجازات جزای نقدی، نظر به این که مجازات بزه اقامت غیرمجاز اتباع خارجه در ایران، « طرد از کشور» نیز میباشد، بنابراین با لحاظ قسمت دوم تبصره 3 ماده 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392/2/1 و بند ح ماده 9 قانون شورای حل اختلاف مصوب 1394/6/16، رسیدگی به بزه یاد شده، در صلاحیت دادگاه عمومی جزایی محل وقوع جرم مذکور است و از صلاحیت شورای حل اختلاف خارج میباشد.