کلاسه پرونده: ه- ع/97/3728
موضوع: ابطال مواد 3 و 8 و 10 دستورالعمل شماره 4797/260/د - 15/6/1391 معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان
تاریخ رای: چهارشنبه 20 آذر 1398
شماره دادنامه: 9809970906010598
هیات تخصصی اقتصادی مالی
شماره پرونده: ه- ع/97/3728 شماره دادنامه: 9809970906010598 تاریخ: 19/9/98
شاکی: موسسه محلاتی و همکاران
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال مواد 3 و 8 و 10 دستورالعمل شماره 4797/260/د - 15/6/1391 معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی به خواسته ابطال مواد 3 و 8 و 10 دستورالعمل شماره 4797/260/د - 15/6/1391 معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد: ماده 3: « چنانچه ماشین آلات و تجهیزات خطوط تولید مذکور صرفاً در راستای تولید کالا و خدمات معاف از مالیات و عوارض ارزش افزوده به کار گرفته شود، در این صورت لازم است نسبت به وصول وجوه چک یا چک های مذکور و واریز به حساب های تعیین شده اقدام گردد. ضمناً وجوه مذکور به عنوان اعتبار مالیاتی مودی محسوب نخواهد شد.» ماده 8: « در صورتی که پس از بررسی و رسیدگی به دفاتر و اسناد و مدارک و همچنین بازدید از محل احراز گردد که ماشین آلات موصوف، نصب و مورد بهره برداری قرار گرفته است، چنانچه عرضه تولیدات مربوط به ماشین آلات و تجهیزات خطوط تولید یاد شده، صرفاً کالای مشمول مالیات و عوارض ارزش افزوده بوده و مودی نیز فاقد بدهی مالیات و عوارض ارزش افزوده باشد، استرداد چک یا چک های دریافتی بلامانع خواهد بود. » ماده 10: « در صورتی که پس از بررسی و رسیدگی به دفاتر و اسناد و مدارک و همچنین بازدید از محل احراز گردد که ماشین آلات موصوف، نصب و مورد بهره برداری قرار گرفته است، چنانچه عرضه تولیدات مربوط به ماشین آلات و تجهیزات خطوط یاد شده، صرفاً کالای معاف از مالیات و عوارض ارزش افزوده باشد با توجه به مفاد تبصره های 2 و 3 ماده 17 قانون مالیات بر ارزش افزوده، چک یا چک های دریافتی قابل استرداد نبوده و میبایست بر اساس مقررات نسبت به مطالبه مالیات و عوارض ارزش افزوده اقدام شود. استرداد چک یا چک های فوق الذکر با در نظر گرفتن تمهیدات لازم و پس از وصول مالیات و عوارض ارزش افزوده متعلق مودی، بلا مانع خواهد بود. »
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت: 1- طبق بند دال ماده یک قانون امور گمرکی، حقوق گمرک معادل 4% ارزش گمرکی کالا به اضافه سود بازرگانی که توسط هیات وزیران تعیین میشود به علاوه وجوهی که به موجب قانون گمرک مسئول وصول آن میباشد و به واردات تعلق میگیرد تعریف شده است. 2- طبق تبصره 1 ماده 10 قانون مالیات بر ارزش افزوده گمرک مکلف است مالیات بر ارزش افزوده را قبل از ترخیص از وارد کنندگان اخذ نماید. 3- به موجب بند (غ) ماده 119 قانون امور گمرکی، ماشین آلات خط تولید از شمول حقوق ورودی و از جمله مالیات بر ارزش افزوده معاف میباشند و مستثنی شده اند. 4- به موجب دستورالعمل یاد شده و معترض عنه نحوه دریافت تضمین و وصول و استرداد تضمین های دریافتی بابت واردات ماشین آلات خط تولید بیان شده است که به نوعی قانون گذاری توسط معاونت مالیات بر ارزش افزوده بوده و خارج از حدود اختیارات و صلاحیت میباشد و مفاد مقررات یاد شده و نیز ماده 17 قانون مالیات بر ارزش افزوده در بحث استرداد، مورد توجه واقع نگردید تقاضای ابطال مواد 3 و 8 و 10 دستورالعمل را دارم.
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیر کل دفتر حقوقی سازمان امور مالیاتی کشور به موجب لایحه شماره 14174/212/د مورخ 25/3/1398 به طور خلاصه توضیح داده است که: الف- مالیات متعلقه جزئی از حقوق ورودی نمیباشد و اگر چنین بود ضرورتی به ذکر عبارت « مالیات مربوط به » پس از عبارت «وصول حقوق ورودی و عوارض گمرکی» نبوده است. ب- اگر مالیات بر ارزش افزوده جزیی از حقوق ورودی میباشد باید ماده 15 قانون مالیات بر ارزش افزوده توسط قانونگذار در قانون امور گمرکی یا سایر قوانین لغو می گردید. ج- در بند (غ) ماده 119 قانون امور گمرکی صرفاً حقوق ورودی مورد معافیت واقع شده است و ارتباطی به مالیات ندارد و موارد معاف از پرداخت مالیات بر ارزش افزوده در ماده 12 قانون آمده است. د- اگر اقدام یاد شده را معاف بدانیم وفق تبصره 5 ماده 17 قانون مالیات بر ارزش افزوده نمی توان مالیات پرداخت شده را به عنوان اعتبار مالیاتی لحاظ نمود و صرفاً هزینه قابل قبول مالیاتی تلقی میشوند تقاضای رد شکایت را دارم.
رای هیات تخصصی
با مداقه در اوراق و محتوای پرونده، اولاً برمبنای احکام مقرر در ماده 2 قانون امور گمرکی و تبصره 1 ماده 20 قانون مالیات بر ارزش افزوده، حقوق ورودی و مالیات بر ارزش افزوده از یکدیگر متمایز بوده و مالیات و عوارض ارزش افزوده بخشی از حقوق ورودی تلقّی نمیگردد. ثانیاً به موجب ماده 119 قانون امور گمرکی، موارد معاف از پرداخت حقوق ورودی مشخص شده و با توجه به استقلال مفهومی مالیات و عوارض ارزش افزوده و حقوق ورودی نسبت به یکدیگر، حکم مقرر در ماده 119 قانون امور گمرکی قابل تسری به موارد مشمول قانون مالیات بر ارزش افزوده نخواهد بود. ثالثاً براساس بند «الف» ماده 39 قانون احکام دائمی برنامههای توسعه کشور، مقرر شده است که اجازه ترخیص از گمرکات کشور برای ورود ماشینآلات و تجهیزات خطوط تولیدی توسط واحدهای تولیدی صنعتی و معدنی، بدون دریافت مالیات و عوارض موضوع قانون مالیات بر ارزش افزوده و با اخذ تضمین لازم صادر میگردد و با توجه به قید اخذ تضمین در این بند، موجبی برای عدم اجرای احکام مقرر در تبصرههای 2 و 3 ماده 17 قانون مالیات بر ارزش افزوده وجود نخواهد داشت. بنا به مراتب فوق، مقررات مورد شکایت خلاف قانون و خارج از اختیار نبوده، لذا به استناد بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رای به رد شکایت صادر و اعلام میکند. رای صادره ظرف مدت بیست روز از تاریخ صدور از سوی ریاست ارزشمند دیوان عدالت اداری و یا ده نفر از قضات گرانقدر دیوان قابل اعتراض است.
دکتر زین العابدین تقویرئیس هیات تخصصی اقتصادی مالی دیوان عدالت اداری