شعبه 5 امکان جریان دادخواست فرجام ماهوی دادستان کل را که طبق ماده 430 مکرر قانون آیین دادرسی کیفری به عمل میآید منوط به این دانسته که درخواست فرجام معمولی از طرف دادستان استان یا متهم به عمل آمده و رعایت مهلت مقرر در ماده 432 قانون مزبور شده باشد در صورتی که شعبه 9 معتقد بوده که درخواست فرجام ماهوی دادستان کل بدون وجود درخواست فرجام معمولی از طرف دادستان یا متهم بودن رعایت مهلت قابل جریان است.
هیات عمومی در تصمیم شماره 3623-1336/08/18 چنین اظهارنظر کرده است:
قبول تقاضای فرجام ماهوی دادستان دیوان کشور «در صورتی که هیچیک از طرفین دعوی فرجام نخواسته باشند» پس از انقضاء مدت و مهلت مذکور در ماده 432 قانون آیین دادرسی کیفری مجوز قانونی ندارد زیرا با صراحت ماده مرقوم به اینکه هرگاه هیچیک از اشخاص مذکور در ماده فوق تقاضای فرجام نکرده باشند دادستان دیوان کشور فقط تا یک ماه از تاریخ اعلام حکم در دادگاه حق تقاضای فرجام خواهد داشت و با اطلاق و تعمیم مفاد ماده مزبور مدت تقاضای فرجام ماهوی دادستان دیوان کشور همان مدت فرجام عادی نیز خواهد بود بنابراین پذیرفتن درخواست فرجام دادستان دیوان کشور از طرف شعبه 9 دیوان عالی مزبور پس از انقضاء مدت مذکور مخالف صریح ماده فوق بوده است.