حکم شماره 4668 - 1336/09/07
روزنامه رسمی 3772-1336/10/29
شماره 8939 1336/10/23
تصمیم هیات عمومی دیوان عالی کشور در مورد اختلاف نظر دو شعبه دیوان مزبور که به موجب قانون مربوط به ایجاد وحدت رویه برای دادگاه ها لازم الاتباع است.
شعبه هشتم دیوان عالی کشور عقیده داشته که چوب آلت قتاله شناخته نمی شود تا جرح منتهی به مرگ به وسیله چوب به سر کسی با ذیل ماده 171 قانون کیفر عمومی، منطبق باشد در صورتی که شعبه سوم معتقد بوده که چوب با در نظر گرفتن موضع اصابت قتاله محسوب است و عمل با ذیل ماده مزبور انطباق دارد.
موضوع در هیات عمومی مطرح شده و هیات مزبور در تصمیم شماره 4668 - مورخ 1336/09/07 چنین اظهار نظر کرده است:
مقصود از کلمه آلت مذکور در ماده 171 قانون مجازات عمومی وسیله ای است که مرتکب به کار برده و به مرگ منتهی شده باشد و اعم است از این که وسیله مزبور معمولاً کشنده باشد و یا آنکه از جهت حساس بودن موضع اصابت به مرگ مجنی علیه منتهی گردد و محدود ساختن قسمت آخر ماده مزبور به موردی که آلت عرفاً قتاله شناخته شود موافق با منظور ماده مزبور نیست بنابراین دو حکم شماره 21/3104-1336/03/12 - و 3101 مورخ 1336/03/14 شعبه سوم دیوان عالی کشور صحیح بوده و بر وفق قانون شناخته میشود.