تصرف مراتع ملی و ایجاد آثار تصرف

تاریخ دادنامه قطعی: 1394/04/13
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: تصرف مراتع ملی و ایجاد آثار تصرف در آن با عملیاتی از قبیل تخریب،جرم واحد محسوب و مستوجب یک مجازات است.

محتویات پرونده حاکی از این است که آقای ک. ز.م. به موجب دادنامه شماره --- - 1393/09/17 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی شهرستان الف. به شرح و استدلال منعکس در متن دادنامه مذکور به جرم تصرف عدوانی اراضی ملی به تحمل هیجده ماه حبس تعزیری و رفع تصرف از اراضی ملی و اعاده وضع به حال سابق و بابت تخریب پوشش مرتعی به تحمل چهار و نیم سال حبس تعزیری (مجازات درجه 5 ) و به خاطر حفر و بهره برداری غیر مجاز از دو حلقه چاه ضمن اعاده وضع به حال سابق به تحمل پنجاه ضربه شلاق تعزیری (مجازات درجه 6 ) و در رابطه شکستن پلمپ به تحمل سه سال حبس تعزیری دیگر (مجازات درجه 6 ) با این قید که در اجرای مفاد ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 صرفا مجازات اشد اجراء خواهد شد محکوم گردیده است محکوم علیه نسبت به این رای اعتراض کرده که شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی بر اساس دادنامه شماره --- - 1393/11/27 با این استدلال که وکیل محترم تجدیدنظر خواه در دفاع از موکل خود موضوع تشابه اسمی را مطرح نموده است که به نظر می‌رسد مطالب مذکور در لایحه وکیل محترم فاقد دلیل اثباتی و غیر موجه و با انگیزه تضییع حقوق و اموال عمومی و دولتی می‌باشد و در مقام تجدیدنظرخواهی ایراد موجه به عمل نیامده با رد اعتراض ایشان دادنامه تجدیدنظر خواسته را عینا تایید و ابرام نموده است و حالا ملاحظه می‌شود محکوم علیه نامبرده با وکالت آقای غ. ش.الف. با تقدیم لایحه ای خطاب به ریاست محترم دیوان عالی کشور که در هنگام شور قرائت می‌شود بدین خلاصه و مضمون که متقاضی تجویز اعاده دادرسی در اراضی مورد ادعا و دو حلقه چاه مورد شکایت هیچگونه تصرف و مالکیتی نداشته و اراضی و چاه های حفر شده در آن در اختیار یکی از بستگان وی به نام م. م. می‌باشد. و در خصوص دو فقره چاه فاقد پروانه بهره برداری هم که در اختیار آقای م. م. می‌باشد درخواست پروانه بهره برداری داده شده که در کمیسیون مربوطه در حال رسیدگی است که قبل از اتخاذ تصمیم از ناحیه کمیسیون مذکور تحت تعقیب قرار دادن حفر کننده چاه های مذکور وجاهت قانونی ندارد مضافا اینکه برای اصیل مستدعی تجویز اعاده دادرسی با لحاظ و رعایت تعدد موضوع ماده 134 قانون مجازات اسلامی تشدید و تعدد مجازات در نظر گرفته شده در حالی که اقدامات وی بر فرض ثبوت همگی تحت شمول ماده 690 قانون تعزیرات یک جرم محسوب می‌شود نه اینکه عناوین مجرمانه تخریب مرتع، تصرف عدوانی، حفر چاه غیر مجاز، و.. هر کدام جداگانه تعیین مجازات شوند و... نسبت به دادنامه مذکور تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده است. پرونده متشکله پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور به منظور رسیدگی به درخواست ایشان به این شعبه ارجاع گردیده است. و در مدتی که پرونده در نوبت رسیدگی قرار داشت متقاضی تجویز اعاده دادرسی لوایح و مدارک دیگری نیز تقدیم این شعبه نموده که ضم پرونده گردیده است که در این لوایح نیز اجمالا ضمن تکرار مطالب فوق تقاضای پذیرش اعاده دادرسی را داشته و تاکید نموده است که بر اساس مدارک پیوستی تصرف اراضی و چاه های متنازع فیه شخص دیگری به نام آقای م. م. می‌باشد که به لحاظ تشابه اسمی ک. م. (مستدعی اعاده دادرسی) تحت تعقیب قرار گرفته محکوم شده است و از جمله مدارکی که ارائه نموده است دو فقره اقرارنامه محضری هر دو صادره از دفترخانه اسناد رسمی... منتسب به آقایان س..ف (ظاهرا داماد محکوم علیه می‌باشد) و م. م. می‌باشد که نامبردگان اقرار و اعتراف نموده‌اند که مزرعه و اراضی متنازع فیه و چاه های حفر شده فاقد پروانه بهره برداری در اختیار و متعلق به آقای م. م. می‌باشد و کلیه مسئولیت های ناشی از هر اقدامی که در آن اراضی صورت می‌گیرد اعم از حقوقی و کیفری متوجه وی (م. م.) می‌باشد متقاضی تجویز اعاده دادرسی در آخرین لایحه تقدیمی نیز ضمن تکرار مطالب فوق مدعی شده است که در رسیدگی به پرونده محاکماتی هیچگونه تحقیق و یا استعلامی راجع به مالک یا مالکین و سایر موارد صورت نگرفته است. که با توجه به مفاد اقرارنامه های مورد استناد متقاضی و شهرت و نام خانوادگی یکی از اقرار کنندگان به نام م. م. و مطالبه ارائه مشخصات سجلی متقاضی به نام ک. م. و شخص اقرار کننده به نام م. م. و مراجعه متقاضی به شعبه و ارائه اسناد و مدارک سجلی خود و م. م. مشخص گردید م. م. می‌باشد و رابطه آنان پدر و فرزندی می‌باشد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای غ. قاصدی عضو ممیز و دیگر محتویات اوراق پرونده و با شرکت جناب آقای احمدی عضو دیگر شعبه مشاوره نموده و با استعانت از خداوند متعال و با اکثریت چنین رای می دهد:

در خصوص درخواست آقای غ. ش.الف. به وکالت از آقای ک. م. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره --- - 1393/11/27 صادره از شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان م. صرف نظر از اینکه متقاضی علیرغم دعوت مکرر برای دادرسی در دادگاه حاضر نشده و موضوع عدم مالکیت و تصرفات خویش نسبت به اراضی موضوع اتهام و هم چنین ادعای مالکیت و تصرفات انجام شده توسط فردی به نام م. م. را مطرح ننموده و وکیل وی نیز به این موضوع نپرداخته و اکنون متقاضی چنین ادعایی را مطرح نموده که پس از بررسی و پیگیری این شعبه مشخص گردیده فرد مورد ادعای متقاضی برای تصرفات انجام شده فرزندش می‌باشد و اختفاء اصل موضوع و رابطه فرزندی فیمابین خود محل تامل می‌باشد و لکن نظر به اینکه مستفاد از ماده 690 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) تصرف مراتع ملی و ایجاد آثار تصرف در آن با عملیاتی از قبیل تخریب و... جرم واحد و دارای یک مجازات است چون در ما نحن فیه نامبرده علاوه بر تصرف عدوانی به اتهام تخریب نیز که برای تهیه آثار تصرف بوده به طور جداگانه محکوم شده که مجازات های مورد حکم این دو اتهام در مجموع بیش از مجازات مقرر قانونی در ماده مذکور است مضافا در صورت تلقی این دو به عنوان جرم واحد تعداد جرایم ارتکابی سه فقره خواهد بود که با اعمال ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 تعیین مجازات بیش از حداکثر مجازات مقرر قانونی برای هر کدام از جرایم ارتکابی توجیه قانونی نخواهد داشت. از طرفی متقاضی یک فقره سند رسمی به شماره... 1393/12/19 به عنوان مدرک جدید ارائه داده که در این سند آقای س. ف. اقرار به تصرف و تخریب اراضی متعلق به اداره منابع طبیعی نموده که بررسی این امر هم ممکن است موجب احراز بی گناهی متقاضی شود لذا درخواست وی با بندهای ج و چ ماده 474 و ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 منطبق بوده ضمن تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم عرض دادگاه صادر کننده رای مورد درخواست اعاده دادرسی در استان م. ارجاع می‌گردد.

شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون

سید رضا سید کریمی - رحمت اله احمدی