تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/25
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: هر یک از مالکین مشاع در ذره ذره ملک مشاع شریک بوده و به میزان حصه مشاعی خود منتفع از منافع هستند؛ بنابراین چنانچه هر یک از شرکاء مازاد بر حصه مالکیت مشاعی خود از منافع یا عین ملک استفاده کند، در مقابل سایر شرکاء مسئول بوده و باید به نسبت ایام تصرف خود اجرت المثل به شرکاء دیگر پرداخت نماید.
شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1393/07/01
رای دادگاه
در خصوص دعوی ر.الف. چ. به وکالت از ن. غ. به طرفیت ح. پ. به خواسته الزام به تحویل عین مستاجره و پرداخت اجرت المثل ایام تصرف به شرح سند اجاره نامه انتقالی.....- 1392/02/09 بانضمام خسارات دادرسی نظر به اسناد و مدارک و البته مفاد سند مذکور و پاسخ ثبتی واصله از ثبت اسناد و املاک حاکی از افراز مستاجر (خواهان) به تحویل مورد اجاره و اینکه حسب اظهارات ماخوذه طرفین و وکیل خواهان با توجه به دعاوی متعدد علیه مالکین مشاعی و البته مالک عرصه و اعیان (خوانده) و تخلفات صورت گرفته در ملک که باعث تعطیلی ملک گردیده و عملا خواهان نیز از استیفاء منافع چهار دانگ حقوق سرقفلی خود محروم گردیده و تبعا خوانده هیچگونه ممانعتی از تصرفات خواهان نسبت به سهم وی (دودانگ) صورت نگرفته است لهذا دعوی خواهان را وارد ندانسته مستندا به مواد 197 از قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام میدارد رای صادره حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل پژوهش در محاکم استان میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی قاضی مامور شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - خلجی
آن قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره --- مورخ 1393/07/01 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر بطلان دعوی تجدیدنظرخواه ن. غ. با وکالت ر.الف. چالاکی به خواسته الزام به تحویل عین مستاجره موضوع اجاره نامه رسمی شماره.....مورخ 1392/02/09 تنظیمی در دفترخانه......اسناد رسمی تهران راجع به دو دانگ از ششدانگ یکباب مغازه واقع در طبقه همکف به مساحت 187 متر مربع به شماره قطعه اول به شماره.....فرعی از.....اصلی مفروز و باقی مانده فرعی از اصلی مذکور واقع در بخش.....تهران اشعار دارد در اساس موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و متضمن جهت موجه در نقض آن نمیباشد زیرا که اولا دعوی تحویل عین مستاجره ناظر به مواردی میباشد که برغم انعقاد عقد اجاره موجر از تحویل عین مستاجره در جهت استیفاء منفعت به مستاجر امتناع نموده باشد که با امتناع متعهد از ایفاء تعهد متعهدله میتواند با مراجعه به حاکم الزام وی را به انجام تعهد درخواست نماید این در حالیست که در مانحن فیه مبنای روابط استیجاری تجدیدنظرخواه و استقرار مالکیت وی نسبت به منافع عین مستاجره قرارداد عادی مورخ 1358/11/16 و 1374/01/17 بوده است که به موجب قراردادهای موصوف نادر غ. و ع. ک. مبادرت به انعقاد قرارداد اجاره با مالک نسبت به مغازه مختلف فیه نمودهاند و در تاریخ موخر 1374/01/17 مورد اجاره را به ن. غ. (تجدیدنظرخواه) واگذار نمودهاند که در قراردادهای موصوف صرفا اشاره به یک باب مغازه به مساحت 25 متر مربع شده است که از زمان انعقاد قرارداد اجاره نیز عین مستاجره که در قرارداد توصیف شده است در اختیار مستاجر قرار گرفته و از آن استیفاء منفعت مینماید ثانیا هرچند در اجاره نامه رسمی شماره....مورخ 1392/12/09 تنظیمی در دفترخانه......اسناد تهران اشاره به مورد اجاره به میزان دو دانگ از ششدانگ منافع عین مستاجره به مساحت 187 متر مربع جزء پلاک ثبتی....فرعی از....اصلی مفروز و باقی مانده از اصلی مذکور واقع در بخش....تهران شده است لیکن با عدم استیفاء منفعت وی نسبت به دو دانگ و استقرار تجدیدنظرخوانده نسبت به مازاد بر بیست و پنج متر مربع در تعارض با حقوق مالک مشاعی منافع میباشد اما این موضوع خروج موضوعی از بحث تحویل عین مستاجره داشته و مستاجر میتواند به طریق مقتضی دعوی خود را در جهت استیلاء بر عین مستاجره از دادگاه درخواست نماید از این رو دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی در این قسمت مستندا به قسمت آخر از ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترض عنه را نتیجتا تایید و استوار مینماید لیکن آن بخش از دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر بطلان دعوی تجدیدنظرخواه ن. غ. به خواسته مطالبه اجرت المثل از سال 1374 نسبت به دو دانگ از ششدانگ عین مستاجره اشعار دارد مخالف قانون و مقررات موضوعه و مدارک ابرازی بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه از تاریخ 1392/02/09 لغایت تاریخ اصدار این دادنامه وارد و متضمن جهت موجه در نقض آن میباشد زیرا که اولا مراتب مالکیت تجدیدنظرخواه نسبت به منافع عین مستاجره به مساحت 187 متر مربع به نحو اشاعه به دلالت قرارداد اجاره رسمی شماره.....مورخ 1392/02/09 تنظیمی در دفترخانه اسناد رسمی شماره....تهران مفروغ عنه میباشد که با توجه به مقررات حاکم بر املاک و منافع مشاعی هر یک از مالکین مشاع در ذره ذره ملک مشاع شریک بوده و به میزان حصه مشاعی خود منتفع از منافع میباشند و چنانچه هر یک از شرکاء مازاد بر حصه مالکیت مشاعی خود از منافع یا عین ملک استفاده نماید در مقابل سایر شرکاء مسئول بوده و لزوما میبایست به نسبت ایام تصرف خود اجرت المثل به شرکاء دیگر پرداخت نماید که در دوسیه مطمح نظر هرچند استقرار تجدیدنظرخواه در عین مستاجره (قسمتی از آن) در راستای قرارداد اجاره عادی مورخ 1358/11/16 و 1374/01/17 بوده که در قراردادهای موصوف اشاره به عین مستاجره به صورت مفروزی (یک باب مغازه به مساحت 25 متر مربع) شده است لیکن با اصدار و تنظیم اجاره نامه رسمی شماره....در تاریخ 1392/12/09 مشارالیه از تاریخ مذکور نسبت به دو دانگ از ششدانگ منافع علاقه مالکیت داشته و بر میزان علاقه مالکیت مشاعی استحقاق دریافت اجرت المثل را داشته و قبل از تاریخ مذکور به لحاظ اینکه مبنای استقرار اجاره نامه عادی بوده که در آن به یک باب مغازه 25 متری اشاره شده و آن مغازه در ید و تصرف مستاجر بوده استحقاق دریافت اجرت المثل را ندارد. ثانیا میزان اجرت المثل ایام تصرف به تفکیک توسط هیات کارشناسان رسمی دادگستری برآورد گردیده است که حسب نظریه ابرازی اجرت المثل به طور توسط از تاریخ 1392/02/09 ماهیانه 43/000/000 ریال برآورد شده است که تجدیدنظرخواه صرفا استحقاق دریافت اجرت المثل کسری مساحت به میزان 37/3 متر مربع را دارند با این توضیح که اجرت المثل ایام تصرف ششدانگ به مساحت 187 متر مربع از تاریخ 1392/02/09 از قرار ماهیانه 43/000/000 ریال بوده است که لزوما میبایست 25 متر مربع از این مساحت کسر و سپس اجرت المثل ان 25 متر مربع از 43/000/000 ریال کسر شود و سپس 37/3 متر مربع نیز از اجرت المثل باقی مانده محاسبه و به تجدیدنظرخواه پرداخت شود که مبنای محاسبه از تاریخ صدور سند رسمی 1392/02/09 لغایت تاریخ صدور حکم 1394/06/25 میباشد که اجرای احکام مکلف به محاسبه آن میباشد و مازاد بر تاریخ های اعلامی نظر به عدم استحقاق تجدیدنظرخواه دعوی وی مردود میباشد در ضمن نظر به عدم پرداخت هزینه دادرسی به طور کامل اجرای دادنامه منوط به پرداخت الباقی هزینه دادرسی میباشد. رای صادره حضوری و قطعی است.
شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار
عزت اله امانی شلمزاری - علی کرمی صادق آبادی