بسمه تعالی
کلاسه پرونده: ه- ع /93/695 دادنامه 125 تاریخ صدور7/4/94 94/پ/4
مرجع رسیدگی: هیات تخصصی پژوهشی فرهنگی
موضوع خواسته: ابطال بخشنامه شماره 3269/93/200 مورخه 13/3/93
شاکی: علی دانشمندی
طرف شکایت: معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور
گردش کار: خلاصه دادخواست شاکی با ذکر دلیل مغایرت مصوبه با قانون یا شرع: شکات طی دادخواست تقدیمی بخشنامه مذکور صادره از شورای توسعه مدیریت که مفاداً با اصلاح بخشنامه شماره 95314/200 - 8/10/88 صرفاً فوق العاده مستمر مذکور در بندهای 2 و3و5 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری را به عنوان مزایای مستمر تلقی و تعریف نموده را مغایر اصل 173 قانون اساسی و ماده 59 قانون برنامه پنجم توسعه و بند «د» ماده واحده قانون اصلاح ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری و تبصره 3 ماده 3 قانون ساختار نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی، بند «ج» رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 778 الی 838 مورخه 7/11/1392 دانسته و توضیح داده اند که: 1- بخشنامه مذکور ظلم و اجحافی فاحش است در حق کسانی که سالهای متمادی حق بیمه را با لحاظ اضافه کار پرداخت نمودهاند و با اعمال این بخشنامه به یکباره حقوق و مزایا به نحو چشم گیری کاهش پیدا می کند. 2- براساس اصل 173 قانون اساسی تفسیر قوانین با مجلس شورای اسلامی است، لذا شورای توسعه مدیریت اساساً صلاحیت تفسیر و ابلاغ بخشنامه مذکور را ندارد و مغایر اصل 73 قانون اساسی است. 3- بخشنامه مذکور مغایر ماده 59 قانون برنامه پنجم است زیرا در ماده مذکور کارکنان دستگاههای اجرایی مشمول قانون تامین اجتماعی را از هر جهت از جمله شرایط بازنشستگی و سایر مزایا تابع قانون تامین اجتماعی میباشند، بنابراین با کارکنانی که تابع صندوق تامین اجتماعی هستند بایستی مطابق قانون تامین اجتماعی رفتار شود، در نتیجه بخشنامه که حکم مغایر مقررات تامین اجتماعی وضع نموده مغایر ماده 59 است. 4- مطابق ماده 30 و بند 5 ماده 2 قانون تامین اجتماعی، فوق العاده اضافه کار کارمندان مشمول صندوق تامین اجتماعی مشمول کسورات بازنشستگی است و بخشنامه مغایر آن است. 5- بند « د » ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری اشعار میدارد: سایر مقررات تامین اجتماعی و همچنین صندوق و سازمانهای بازنشستگی و بیمه ای و قانون ساختار نظام جامع تامین اجتماعی به قوت خود باقیست. بنابراین با تجویز بقاء قانون تامین اجتماعی بخشنامه که حکم مغایر مقررات تامین اجتماعی برقرار نموده، مغایر بند « د» ماده 113 قانون مدیریت و خدمات کشوری است. 6- تبصره 3 ماده 3 قانون نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی اشعار می دارد: « تعهدات قبلی سازمان و صندوقهای بیمه گر به افراد تحت پوشش مشروط به آنکه فقط در یک سازمان یا صندوق عضویت داشته اند کماکان به قوت خود باقی است با عنایت به اینکه سازمان تامین اجتماعی طی سالهای متمادی در چارچوب قانون از اضافه کار بیمه کسر می نموده است نمی توان با صدور یک بخشنامه تعهدات قانونی سازمان تامین اجتماعی در قبال کارکنان دولت را منتفی نمود. 7- بخشنامه با مفاد بند « ج» رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 778 الی 838 مورخه 7/11/92 در تعارض است، زیرا رای مذکور پس از 1/1/90 و اجرایی شدن قانون برنامه پنجم فوق العاده اضافه کاری که حق بیمه از آن کسر شده را در پاداش پایان خدمت قابل لحاظ دانسته است.
خلاصه مدافعات مشتکی عنه: طرف شکایت با توجه به رای شماره 1392 الی 1402 - 10/9/93 هیات عمومی دیوان عدالت اداری و اینکه شاکی مغایرتی با قانون مطرح ننموده خواهان رد شکایت شاکی شده است.
نظریه تهیه کننده گزارش: نظر به اینکه مطابق ماده 106 قانون مدیریت خدمات کشوری که در سال 1392 تمدید شده و حاکمیت دارد و وارد به قانون برنامه پنجم توسعه است، در خصوص محاسبه کسور بازنشستگی حقوق ثابت و فوق العاده های مستمر و فوق العاده بند 68 قانون مذکور مورد ملاک قرارگرفته است و مطابق تبصره ذیل ماده 76 فوق العاده مستمر به فوق العاده های بندهای (2) و (3) و (5) ماده 68 محدود گردیده و فوق العاده اضافه کار در عداد فوق العاده های مستمر قرار نگرفته است و با عنایت به اینکه بخشنامه مورد اعتراض در مورد مشمولین قانون مدیریت خدمات کشوری میباشد و با عنایت به ملاک و مدلول مذکور در رای وحدت رویه 1392 الی 1403 - 10/9/93 بخشنامه مورد اعتراض مغایر قانون نمیباشد. تهیه کننده گزارش: ذبیح اله واحدی
موضوع در جلسه مورخ 25/3/94 هیات تخصصی پژوهشی فرهنگی دیوان عدالت اداری مطرح، نظریه هیات به شرح آتی اعلام میگردد. اعضاء هیات به اتفاق آراء: نظریه تهیه کننده گزارش را صحیح دانستند.
رای هیات تخصصی
در خصوص شکایت مطروحه به خواسته ابطال بخشنامه شماره 3269/93/200 مورخه 13/3/93 بدین توضیح که در بخشنامه مذکور صرفاً فوق العاده های مستمر در بندهای 2و3و5 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری را به عنوان مزایای مستمر تعریف نموده است که خلاف اصل 173 و ماده 59 قانون برنامه پنجم توسعه و بند « د» ماده 113 قانون مدیریت و خدمات کشوری و تبصره 3 ماده 3 قانون ساختار نظام رفاه و تامین اجتماعی و بند (ج) رای هیات عمومی به شماره 778 الی 838 مورخه 7/11/1392 میباشد. با توجه به اوراق و محتویات پرونده نظر به اینکه بر اساس ماده 106 قانون مدیریت خدمات کشوری که در سال 1392 تمدید شده و در زمان صدور بخشنامه مورد اعتراض حاکمیت داشته و وارد به قانون برنامه پنجم توسعه است، حقوق ثابت و فوق العاده های مستمر فوق العاده بند 10 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری ملاک برای تعیین کسور بازنشستگی است و در تبصره ذیل ماده 76 نیز فوق العاده مستمر به بندهای 2و3و5 ذیل ماده 68 قانون مذکور محدود گردیده و فوق العاده اضافه کار در عداد فوق العاده های مستمر نیامده است. بنابراین بخشنامه صدرالذکر که بر همین مبنا صادر شده مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات نمیباشد، در نتیجه رای به رد شکایت صادر و اعلام میگردد. این رای طبق ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ظرف مهلت 20 روز پس از صدور از سوی رئیس محترم دیوان عدالت اداری یا ده تن از قضات محترم دیوان قابل اعتراض میباشد.
ذبیح اله واحدیرئیس هیات تخصصی پژوهشی فرهنگی دیوان عدالت اداری