درخواست تنفیذ طلاق واقع شده براساس مذهب شافعی

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

در این پرونده خانم م. م. پ. دادخواست ثبت واقعه طلاق به طرفیت اقای ح. ا. تقدیم شعبه *درعباس نموده و اظهار داشته همسرم خوانده فی المجلس در حضور گواهان صیغه طلاق را در تاریخ 98/4/11 را جاری نمود و متارکه صورت پذیرفته است.و از هم جدا شده ایم (از تاریخ 98/4/11 تا تاریخ 99/10/20) خوانده تاکنون از ثبت واقعه طلاق اینجانبه خودداری نموده است.و اینجانبه را بلاتکلیف گذاشته است.لذا از دادگاه تقاضای رسیدگی دارم. خوانده در لایحه مورخ 99/11/18 اظهار داشته اولا مطابق ماده 24 قانون حمایت خانواده ثبت طلاق و سایر موارد انحلال ان پس از صدور گواهی عدم امکان سازش از طریق دادگاه مجاز است.که در ما نحن فیه محرز نیست ثانیا تنفیذ طلاق در جاییست که طرفین دسترسی به محاکم طلاق نداشته باشند و خارج از کشور باشند ثالثا طلاق دهنده باید دارای قصد و اراده مرد باید باشد. صرف نظر از اینکه اجرای صیغه طلاق با تهدید و اکراه و توسل به زور از سوی خانواده و نزدیکان زوجه صورت گرفته است.و اینجانب فاقد قصد و اراده بودم لذا از دادگاه تقاضای رسیدگی دارم. خوانده استشهادیه را ضمیمه پرونده نموده است.دادگاه در تاریخ 99/11/18 تشکیل جلسه داده و طرفین را جهت رسیدگی دعوت نموده است.خواهان درخواست خود را به شرح دادخواست تقدیمی بازگو نموده است.خوانده اظهار داشته من طلاق شرعی را قبول ندارم. چون زور بوده است.دادگاه جهت استماع شهادت شهود تشکیل جلسه داده و از دو نفر از شاهدان خواهان استماع شهادت نموده و دو نفر شاهدان شهادت داده اند احدی از شاهدان به نام ن. دارد.ست هنگام طلاق حضور نداشته است.خوانده اظهار داشته من قبول ندارم. طلاق باید در حضور شیخ باشد. و من هم حالت طبیعی نداشتم اعصابم خورد بود و با تهدید خانواده خواهان بوده است.دادگاه در تاریخ 99/11/25 مبادرت به محکومیت خوانده به حضور در یکی از دفاتر رسمی طلاق جهت ثبت واقعه طلاق نموده است.سپس محکوم علیه نسبت به رای صادره مذکور دادخواست تجدیدنظر به شرح لایحه خود که عمدتا تکرار مطالب و اظهارات خود در فرایند دادرسی است.تقدیم نموده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و دادگاه مذکور نیز در تاریخ 1400/02/06 مبادرت به صدور رای به تایید دادنامه تجدیدنظرخواسته نموده است.سپس محکوم علیه نسبت به رای صادره معترض است.و اظهار داشته یکی از شرایط اجرای صیغه طلاق حضور دو شاهد مرد عادل است.در صورتی که احدی از شاهدان به نام ن. دارد.ست باجناق اینجانب هنگام اجرای صیغه طلاق بنا به گفته خود وی حضور نداشته است.ضمن اینکه طلاق مورد ادعای خواهان با اکراه و زور بوده است.لذا از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی کرده که پرونده به شعبه *ارجاع شده که در نوبت رسیدگی هیات شعبه به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/4/01 به شرح زیر انشای رای نموده است.

در خصوص دادخواست فرجامخواهی اقای ح. ا. نسبت به رای شماره *مورخ 1400/02/06 شعبه *متضمن تایید رای شماره *مورخ 99/11/26 شعبه *مبنی بر الزام خوانده (زوج) به ثبت واقعه طلاق با توجه به محتویات پرونده اولا احراز موضوع خواسته ثبت واقعه طلاق منوط به اثبات وقوع طلاق برابر موازین شرعی و قانونی است.لذا ابتدا می‌بایست دادگاه در رابطه ادعای وقوع طلاق رسیدگی لازم را معمول داشته سپس در خصوص ادعا و خواسته ثبت وقوع طلاق اظهارنظر و رای مقتضی اصدار نمایند ثانیا با توجه به اینکه زوجین تابع مذهب شافعی هستند لذا برابر ماده واحده رسیدگی به احوال شخصیه ایرانیان غیرشیعه مجمع تشخیص مصلحت نظام مصوب 1372 و تبصره ماده چهارم از قانون حمایت خانواده مصوب 1391 دادگاه موظف است.تصمیمات مراجع اقلیت های دینی غیرشیعه و امور حسبی و احوال شخصیه انان از جمله طلاق معتبر دانسته ارای و نظرات مراجع مذکور را تنفیذ نماید. لذا به لحاظ وجود اختلاف بین طرفین در وقوع طلاق ضرورت دارد. موضوع ادعای وقوع طلاق توسط زوجه با ذکر خصوصیات ان را به مرجع دینی و مذهبی زوج ارجاع داده تا اعلام نمایند ایا طلاق فیمابین خواهان و خوانده بنا بر مذهب شافعی واقع گردیده است.یا خیر سپس با توجه به نظر مرجع دینی زوج رای مقتضی اصدار نمایند علی هذا رای فرجامخواسته به کیفیت مذکور قابلیت ابرام ندارد. و مستندا به مواد 371 و 401 قانون ایین دادرسی مدنی انرا نقض کرده و پرونده را جهت رفع نقص مذکور به شعبه *ارجاع و ارسال می دارد. سپس پرونده جهت رفع نقص مذکور به شعبه *ارجاع و ارسال گردید.دادگاه مذکور پیروی اعلام نقص در جهت جلب نظر مرجع مذهب ش. از ان مرجع استعلام به عمل امده که برابر جوابیه مورخ 1400/06/15 نظریه فقهی مذهب شافعی در مورد واقعه طلاق فیمابین اعلام گردیده است.متعاقبا دادگاه تجدیدنظر برابر رای مورخ 1400/06/22 ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی رای تجدیدنظرخواسته را مورد تایید قرار داده است.سپس زوج نسبت به رای صادره معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی کرده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی می‌باشد.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:

در خصوص دادخواست فرجامخواهی اقای ح. ا. با وکالت اقای ع. ت. نسبت به رای شماره *مورخ 1400/06/22 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 99/11/26 شعبه *درع. مبنی بر الزام خوانده به ثبت واقعه طلاق با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد نمی‌باشد. زیرا رای فرجامخواسته بر اساس موجود در پرونده از جمله طلاقنامه عادی استنادی و نظریه شماره *مورخ 1400/06/15 مرکز فقهی مذهب شافعی صادر گردیده است.و با توجه به اینکه فرجامخواه ایراد و اعتراض موجهی که موجبات خدشه و خلل به رای فرجامخواسته وارد اورد ارائه ننموده است.لذا فرجامخواهی فرجامخواه به کیفیتی نیست که به اساس رای و استنباط و تشخیص دادگاه‌های بدوی و تجدیدنظر خدشه وارد اورد علی هذا ضمن رد درخواست فرجامخواهی رای فرجامخواسته را مستندا به مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی ابرام می نماید.

رئیس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه.

منبع