تاریخ نظریه: 1403/09/18
شماره نظریه: 7/1403/641
شماره پرونده: 1403-2/1-641ح
استعلام:
نظر به اینکه وفق تبصره یک (اصلاحی 1402) ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی، رسیدگی به دعاوی مطالبه خسارت در صورتی که همراه با خواسته احراز وقوع تخلف از اجرای وظایف قانونی و اختصاصی یا ترک فعل از انجام وظایف موضوع این ماده از سوی واحدهای دولتی یا دستگاههای مذکور در بندهای 1 و 2 ماده یادشده و یا ماموران واحدها باشد، در صلاحیت دیوان عدالت اداری قرار گرفته است، آیا در رسیدگی به خواستههای مطالبه خسارت رعایت اصول و مقررات قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 با لحاظ ماده 122 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی؛ از جمله از حیث اخذ هزینه دادرسی با لحاظ مالی بودن دعوای مطالبه خسارت و یا تقویم خواسته الزامی است؟ و یا آنکه با لحاظ ماده 19 قانون صدرالذکر صرف پرداخت هزینه دادرسی مقرر در این ماده برای رسیدگی به موضوع کفایت میکند؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
از آنجا که ماده 122 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی، صرفاً موارد مسکوت در این قانون را به قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 و قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356 ارجاع داده است و با عنایت به اینکه مقنن به موجب ماده 19 قانون صدرالذکر به نحو اطلاق و صرفنظر از نوع و میزان خواسته و بهای آن، هزینه دادرسی در شعب بدوی و تجدید نظر دیوان عدالت اداری را به مبلغ مشخصی تعیین کرده است و همچنین با عنایت به اینکه وفق ماده 4 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب 1381 با اصلاحات و الحاقات بعدی، دریافت هر گونه وجهی غیر از موارد مصرح قانونی ممنوع است؛ لذا در فرض سوال هزینه دادرسی مطالبه خسارت موضوع تبصره یک ماده 10 (اصلاحی 1402) قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی، مشمول حکم مقرر در ماده 19 این قانون است و از شمول ماده 62 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 و بندهای مرتبط از ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 1373 با اصلاحات و الحاقات بعدی خارج است.