تاثیر قابلیت پیش بینی در تحقق قوه قاهره

تاریخ دادنامه قطعی: 1393/11/28
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: انقضای مدت اعتبار پروانه نشر به لحاظ قابل پیش بینی بودن از مصادیق قوه قاهره ای که مانع اجرای تعهد باشد، نیست.

رای دادگاه بدوی

در خصوص دادخواست تقدیمی موسسه مطالعات گ. با وکالت آقای غ.ش. به طرفیت انتشارات ف. به خواسته محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ دویست میلیون ریال بابت خسارت تاخیر در انجام تعهد و طلب موکل به انضمام هزینه‌های دادرسی و حق‌الوکاله وکیل؛ دادگاه با توجه دادخواست تقدیمی خواهان، کپی مصدق قرارداد که در آن خوانده متعهد شده‌ است کتاب‌های خواهان را به چاپ برساند و عدم چاپ کتاب‌ها در موعد مقرر توسط خوانده و با رد دفاعیات خوانده مبنی بر اینکه علت عدم چاپ لغو پروانه فعالیت بوده است و با توجه به استدلال دادگاه محترم تجدیدنظر در نقض دادنامه صادره از ناحیه این دادگاه، خواسته خواهان را ثابت دانسته، مستندا به مواد 222 - 221 - 220 - 219 قانون مدنی و ماده 515 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ دویست میلیون ریال بابت اصل خواسته (عدم انجام تعهد در موعد مقرر) و مبلغ 10/164/000 ریال بابت هزینه دادرسی و حق‌الوکاله وکیل مطابق تعرفه در حق خواهان را صادر و اعلام می‌دارد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

رئیس شعبه --- دادگاه حقوقی تهران - مردانی

رای دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی انتشارات ف. به مدیریت آقای م.ث. به طرفیت موسسه مطالعات گ. به مدیریت آقای م.گ. با وکالت آقای ح.ش. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/03/17 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن تجدیدنظرخواه به پرداخت 200/000/000 ریال بابت خسارت تاخیر انجام تعهد و خسارات دادرسی مربوطه محکوم شده، به گونه‌ای نیست که موجبات نقض رای مزبور را فراهم آورد. اعتراض تجدیدنظرخواه شامل چند بخش است: 1 - عدم اجرای تعهد به واسطه فورس ماژور یعنی انقضای اعتبار مجوز فعالیت وی در چاپ و نشر بوده؛ 2 - وفق مندرجات قرارداد فیما بین تجدیدنظرخوانده بایستی به داوری مراجعه می‌کرد و...؛ 3 - عدم رعایت شرایط شکلی مقرر در قرارداد جهت مطالبه خسارت قراردادی؛ 4 - عدم محاسبه هزینه‌های متحمله وی و تهاتر آن با خسارات مورد مطالبه تجدیدنظرخوانده؛ 5 - اشتباه در محاسبه مبلغ مورد خواسته تجدیدنظرخوانده و موضوع حکم؛ تمامی موارد فوق مردود و غیرموثر است. چه اینکه همانگونه که در رای شماره --- - 1392/10/17 آمده، انقضای مدت اعتبار پروانه نشر تجدیدنظرخواه به لحاظ قابل پیش‌بینی بودن از مصادیق قوه قاهره‌ای که مانع اجرای تعهد بوده نمی‌باشد و توافق مورخ 1390/09/23 فی‌ ما بین طرفین، علاوه بر تعیین مهلت اجرای قرارداد برای تجدیدنظرخواه، مبین آن است که طرفین بر خلاف قرارداد اولیه مقرر کرده‌اند در صورت عدم وفای به عهد جهت مطالبه حقوق خود (ناشی از قرارداد) به محاکم قضایی (به جای داوری) مراجعه نمایند. عدم فسخ قرارداد مسقط حق مطالبه حقوق ناشی از آن برای تجدیدنظرخوانده نبوده است و تجدیدنظرخواه مطالبات ادعایی خود را اثبات نکرده، صرف‌نظر از اینکه سایر شرایط تهاتر نیز فراهم نیست و با توجه به مدت منقضی شده از مهلت اجرای قرارداد و ضمانت اجرای پیش‌بینی شده در ماده 10 قرارداد که برای هر روز تاخیر مبلغ 300/000 ریال پیش‌بینی شده، در محاسبه مبلغ مورد حکم نیز اشتباهی صورت نگرفته است. فلذا تجدیدنظرخواهی با هیچ‌یک از جهات احصاء شده در ماده 348 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مطابقت ندارد. مستندا به ماده 358 همان قانون، ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید می‌نماید. این رای قطعی است.

مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران

قیصری - حاجی حسنی

منبع
برچسب‌ها