در خصوص اتهام آقای م.س. فرزند ع. با وکالت آقای الف.م. دایر بر مزاحمت ملکی (یک قطعه زمین به مساحت 400 متر مربع جزء پلاک ثبتی --- بخش --- تهران)، موضوع کیفرخواست شماره 9010430501000201 مورخ 11/8/90 دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه یک تهران. توجها به نحوه شکایت وکیل شاکی به شرح شکوائیه تقدیمی و اظهارات منعکس در صورت جلسه تحقیق و دادرسی، گزارش مامورین انتظامی، تحقیقات معموله، اظهارات شهود و مطلعین تعرفه شده از سوی وکیل شاکی، ملاحظه تصویر اسناد و مدارک استنادی طرفین، اظهارات و دفاعیات متهم در مرحله تحقیق و وکیل ایشان درمرحله دادرسی و عنایت به اینکه اولا: حسب اظهارات وکیل شاکی به شرح شکوایئه تقدیمی و اظهارات اولیه در مرجع انتظامی و دادسرا، موکل وی پس از اجاره نمودن پلاک ثبتی موصوف، موفق به تصرف و استیلاء ید بر زمین مورد ادعا نشده است. ثانیا: اظهارات شهود تعرفه شده وی نیز دلالت بر عدم توفیق شاکی در تصرف و استیفاء منفعت از زمین دارد ثالثا: هرچند وکیل شاکی علی رغم اظهارات خود و شهود تعرفه شده، مدعی سابقه تصرف شده و درجهت اثبات ادعا به اتیان سوگند از سوی مدیر موسسه شاکی متمسک گردیده، ولکن به عقیده این دادگاه، بزه مذکور قابلیت اثبات از طریق اتیان سوگند را ندارد. به عبارت دیگر، اتیان سوگند از جمله ادله اثباتی وقوع بزه مذکور نیست. لذا بنا به مراتب و عنایت به جمیع اوراق و محتویات پرونده و با وارد تشخیص دادن دفاعیات وکیل متهم و نظر به اینکه شرط اولیه وقوع بزه مذکور، اثبات سابقه تصرف و استفاده از ملک مورد ادعا میباشد که در مانحن فیه چنین امری ثابت نیست، لذا از نقطه نظر جزایی، مستندا به بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری، به لحاظ عدم احراز وقوع بزه، حکم بر برائت مشارٌالیه صادر و اعلام میگردد. اما در خصوص دعوی مطروحه از ناحیه مرکز اسلامی ف. به مدیریت ع.م. با وکالت آقای الف.الف. به طرفیت آقای م.س. با وکالت آقای الف.م. به خواسته مطالبه ضرر و زیان ناشی از جرم (اجرت المثل ایام مزاحمت - مطالبه منافع ممکن الحصول - خسارات ناشی از افزایش قسمت مصالح و هزینه های ساخت- هزینه دادرسی). نظربه اینکه اولا: با فرض اثبات بزه مذکور، ضرر و زیان مستقیم ناشی از جرم مذکور، صرفا مزاحمت میباشد که جبران آن نیز از طریق صدور حکم به رفع مزاحمت به صراحت در تبصره ذیل ماده 690 قانون مجازات اسلامی از ناحیه قانون گذار مورد حکم واقع و محکمه جزا را با فرض احراز وقوع بزه، مکلف به رفع ضرر نموده است و لذا با این فرض نیازی به اقامه دعوی مدنی و رعایت تشریفات قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی نیست. ثانیا: خواسته های مطرح شده از سوی وکیل خواهان، به عقیده این دادگاه، در قالب ضرر و زیان مستقیم ناشی از بزه مزاحمت قابل قبول نیست و در نتیجه نظر به اینکه رسیدگی به دعاوی مدنی، ازجمله استثنائات مقرر از سوی قانونگذار بر صلاحیت محاکم جزایی است و توسعه دادن دایره شمول این قاعده، برخلاف نظر مقنن میباشد. لذا بنا به مراتب و صرف نظر از ماهیت امر، مستندا به ماده 4 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب و مواد 1 و 12 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی، قرار عدم صلاحیت ذاتی این محکمه به اعتبار و صلاحیت محاکم حقوقی تهران در این خصوص صادر و اعلام میگردد. رای صادره از حیث برائت متهم حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاههای تجدیدنظر استان تهران و از حیث صدور قرار عدم صلاحیت قطعی است.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - زالی بوئینی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای س.الف. به وکالت ازطرف مرکز اسلامی ف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1391/04/26 صادره از شعبه محترم --- دادگاه عمومی جزایی تهران که منتهی به صدور حکم برائت متهم از اتهام ایجاد مزاحمت ملکی تبرئه گردیده است نظر به اینکه حسب محتویات پرونده دادنامه موصوف بر اساس مستندات و دلائل موجود در پرونده و مطابق موازین قانونی صادرگردیده است و از حیث رعایت اصول و تشریفات دادرسی نیز اشکالی بر آن مترتب نیست و در این مرحله از دادرسی نیز دلیل موجه و موثری که موجبات نقض و بی اعتباری آن را فراهم آورد، ارائه نشده است و درخواست تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از جهات مندرج در بندهای ماده 240 قانون آیین دادرسی کیفری مطابقت ندارد لذا با توجه به مراتب فوق الذکر ضمن رد تجدیدنظرخواهی به استناد بند الف از ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید مینماید. رای صادره قطعی است
رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه
شهرابی فراهانی - نوری نجفی