خلاصه جریان پرونده:
مستدعی اعاده دادرسی به اتهام تسهیل و فراهم نمودن موجبات عبور 29 تبعه دولت *تحت تعقیب دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان *واقع و پس از صدور کیفرخواست درباره او در شعبه *دو محاکمه شده و دادگاه او را بزهکار تشخیص داده و به استناد ماده 1 قانون راجع به مجازات عبوردهنگان اشخاص از مرز و بند الف ماده 23 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 92 به سی و دو ماه حبس و یک سال اقامت اجباری در *محکوم کرده است. نامبرده از این رای درخواست تجدیدنظر کرده که شعبه *به ان رسیدگی و رای تجدیدنظر خواسته را با اصلاح عنوان اتهام به معاونت در شروع به عبور افراد تبعه خارجی از نقاط ممنوعه مرزی و ماده استنادی به بند 6 و تبصره اول ماده 15 قانون راجع به ورود و خروج و با حذف اقامت اجباری، طبق دادنامه مذکور در فوق اصلاح و تایید کرده است.
محکوم علیه با تقدیم لایحه ای به دیوان عالی کشور نسبت به رای اخیر درخواست اعاده دادرسی کرده است. درخواست او پس از ثبت در دبیرخانه دیوان برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. مفاد لایحه نامبرده که زمان شور خوانده میشود. جرم نبودن عمل ارتکابی به لحاظ فقدان عناصر قانونی و معنوی بزه انتسابی و مستند درخواست نیز بند (چ) ماده 474 ق. ا. د. ک. است. ج. ا.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره چنین رای می دهد:
رای
درخواست مستدعی اعاده دادرسی موجه و درخور پذیرش نیست، زیرا عمل ارتکابی او دارای عنوان جزایی است.و ادعای فقدان سوینیت نیز امر ماهوی است.که در این مرحله قابل رسیدگی و ترتیب اثر نیست، بنا به مراتب و مستندا به ذیل ماده 476 ق. ا. د. *رد درخواست را صادر و اعلام می نماید.
شعبه *
رئیس: ج. ا. مستشار: ح. ق.