فرمانده انتظامی بخش سردرود تعقیب مشمول غایب ش. ا. را از دادگاه بخش * خواستار شده است.و دادگاه یاد شده برابر قرار شماره 00269- 95/2/15 به دلیل فراری محسوب شدن متهم به صلاحیت دادسرای نظامی از خود نفی صلاحیت کرده است.
شعبه اول دادیاری دادسرای نظامی همدان نیز برابر قرار شماره 00407- 95/2/25 به لحاظ نظامی شناخته نشدن مشمول غایب صلاحیت خود را نپذیرفته پرونده را در اجرای ماده 28 قانون ایین دادرسی مدنی به دیوان عالی کشور فرستاده است. متن قرارهای طرفین اختلاف در هنگام شور قرائت خواهد شد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش اقای م. ر. خ. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی اقای دکتر ق. دادیار محترم دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر حل اختلاف به صلاحیت دادگاه عمومی بخش سردرود در خصوص اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رای می دهد:
در خصوص اختلاف در صلاحیت بین دادسراهای نظامی * و دادگاه عمومی بخش سردرود به شرحی که در قرارهای صادر شده از سوی مراجع قضایی مذکور بازتاب یافته است.با عنایت به محتوای پرونده و موضوع فعل ارتکابی مستندا به بند واو از ماده 1 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح و مواد 597 به بعد قانون ایین دادرسی کیفری و ماده 317 همان قانون با اعلام صلاحیت دادگاه عمومی بخش سردرود حل اختلاف میشود.
شعبه سی و هفتم دیوان عالی کشور
رئیس: س. ع. ب. عضو معاون: غ. ح. ع. معاون: م. ر. خ.