الف. ص. فرزند ع. معروف به مجید به بزه مشارکت در آدم ربائی به موجب دادنامه مذکور که در این شعبه ابرام شده است به استناد ماده 621 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات مصوب 1375 ) با یک درجه تخفیف به ده سال حبس تعزیری محکومیت حاصل کرده است. ولی طفل مجنی علیه اعلام گذشت کرده است محکوم علیه تقاضای اعمال ماده 277 قانون آیین دادرسی کیفری (مصوب 1378 ) را کرده است. قاضی اجرای احکام (شاید به تصور اینکه دیوان عالی کشور مرجع صادر کننده رای قطعی است.) پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نموده که به این شعبه ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای فرج اللهی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای مهرداد حبیبی دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر تقاضای غیرقابل طرح بودن پرونده در دیوان عالی کشور را دارم. در خصوص دادنامه فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:
با توجه به اینکه دیوان عالی کشور رسیدگی شکلی می کند و با ابرام رای دادگاه بدوی، به رای صادر شده قطعیت می بخشد نه اینکه دادگاه صادر کننده رای قطعی باشد و در ما نحن فیه با ابرام دادنامه دادگاه کیفری استان مستقر در درود دادنامه مرقوم قطعیت یافته و مرجع اعمال تخفیف، آن دادگاه خواهد بود. پرونده قابل طرح در دیوان عالی کشور نمیباشد.دفتر پرونده جهت اقدام لازم به مرجع ارسالی اعاده شود.
شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون
رضا فرج اللهی - عبدالحمید مرتضوی