تاریخ دادنامه قطعی: 1396/02/18
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: تخلیه عین مستاجره موکول به استرداد ودیعه است و مادام که دلیلی بر تودیع ودیعه یاپرداخت آن و فراهم کردن موجبات تخلیه ارائه نشود، دعوی تخلیه پذیرفته نمی شود.اجرت المثل ایام تصرف، درفرضی که اجاره دهنده صرفا مالک منافع بوده و به دلالت آراء صادره از مراجع کیفری درطول مدت موضوع مطالبه اجرت المثل با تصرف عدوانی توسط وی از ید مستاجر خارج شده باشد، قابل مطالبه نیست.
شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1395/06/27
رای دادگاه
در خصوص دادخواست آقای م. ت.د. به طرفیت آقای هرمز خان ش. به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف از مورخ 90/7/1 لغایت یوم تخلیه فعلا مقوم مبلغ 51/000/000 ریال و تسویه هزینه های دارایی و شهرداری بیمه و پرداخت هزینه آب و برق و و گاز و خسارات دادرسی نظر به اینکه خواهان اعلام نموده است که یک باب مغازه به پلاک ثبتی --- / 4476 بخش --- تهران را به خواندگان اجاره داده ام که با انقضاء قرارداد خوانده حاضر به تخلیه نشده و تاکنون اجاره ای هم پرداخت نکرده است وکیل خوانده آقای ف. پ. در دفاع اعلام نموده است که مالک پلاک ثبتی اشخاصی غیر از خواهان میباشند که هیچ گونه اذنی هم در اجاره مغازه به غیر نداشته است و بعد از مدتی مغازه از سوی خواهان تصرف عدوانی گردید که از طریق مرجع قضایی رفع تصرف گردید و تاکنون ودیعه ای که در زمان عقد قرارداد پرداخت شده است مسترد نگردیده تا مغازه تخلیه شود دادگاه با توجه به اینکه خواهان مالکیتی در عین مستاجره ندارد و فقط مالک منافع بوده است که وفق قراردادهای ارائه شده و دادنامه های استنادی مشمول قانون روابط موجر و مستاجر سال 1356 میباشد که به همین لحاظ بعد از واگذاری سمتی نداشته و فقط مالک مستحق اجاره بها میباشد لذا با عنایت به رای وحدت رویه شماره 40260 مورخ 1355/03/17 هیات عمومی دیوان عالی کشور و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بی حقی خواهان صادر و اعلام مینماید. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظردر محاکم تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی تهران - سیدمجید رحیمی
شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1396/02/18
رای دادگاه
تجدیدنظرخواهی آقای م. ت.د. به طرفیت آقای ه. ش. نسبت به دادنامه شماره --- - 95/6/27 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب این حکم به بی حقی تجدیدنظرخواه در مطالبه اجرت المثل از 90/7/1 لغایت یوم تخلیه و تسویه هزینه های دارایی و شهرداری و بیمه و آب و برق و گاز و خسارت دادرسی صادر شده، وارد نیست. اگر چه رابطه طرفین به جهت مالکیت تجدیدنظرخواه برمنافع در زمان اجاره مبتنی بر قانون روابط موجر و مستاجر 1356 نبوده و قانون حاکم بر قانون روابط موجر ومستاجر مصوب 1376 و قانون مدنی و توافق طرفین ؛ است. لیکن بالحاظ اینکه به موجب ماده 4 قانون روابط موجر ومستاجر مصوب 1376 تخلیه عین مستاجره موکول به استرداد ودیعه است و علاوه بر اینکه عین مستاجره به دلالت آراء صادره از مراجع کیفری درطول مدت موضوع مطالبه اجرت المثل با تصرف عدوانی از جانب شخص تجدیدنظرخواه از ید مستاجر خارج گردیده، دلیلی بر تودیع ودیعه یاپرداخت آن و فراهم کردن موجبات تخلیه ابراز نشده است و تجدیدنظر خواهی با این وصف موثر در تغییر نتیجه و منطبق باجهات مقرر در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی نمیباشد. دادگاه به استناد ماده 358 همان قانون تجدیدنظرخواهی را رد و دادنامه مذکور را تایید مینماید این رای قطعی است.
شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار
غلامرضا نحوی- سیدعطا قیصری