اعاده دادرسی دیوان عالی کشور درباره تخلیه سوله اجاره‌ای و خسارت ناشی از استخراج غیرمجاز بیت کوین

رای شعبه دیوان عالی کشور

متقاضی: اقای ع. ا. در اجرای ماده 477 قانون ایین دادرسی کیفری

موضوع رسیدگی: درخواست اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره *1400/07/18 صادره از شعبه *

مرجع رسیدگی: شعبه *

هیات شعبه اقایان: ع. ح. مستشار ا. م. م. عضو معاون

خلاصه جریان پرونده:

پیرو گزارش مورخ 1402/04/04 محتویات پرونده محاکماتی دلالت دارد.که: اقای س. ح. ش. منافع یک سوله دارای برق یک مگاواتی صنعتی را که بخشی از یک کارخانه بوده است. طی یک قرارداد اجاره و با مبلغ اجاره ماهیانه چهل میلیون تومان و با دریافت سیصد میلیون تومان پیش پرداخت (که مبلغ صد میلیون تومان بعدها به ان اضافه شده است.) به مدت یک سال از تاریخ98/3/5 تا 99/3/5 به اقای ع. ا. واگذار نمود و در قرارداد اجاره قید شده است. مورد اجاره جهت انبار سرورهای دیتا سنتر می‌باشد. طبق بند 12 ماده 6 قرارداد مستاجر مکلف شد به محض اتمام مدت اجاره عین مستاجره را بدون عذر و بهانه ای به موجر تسلیم کند و الا روزانه دو میلیون تومان بابت اجرت المثل بپردازد و بعد از انعقاد اجاره و تحویل سوله به مستاجر نامبرده با استفاده از برق صنعتی سوله اقدام به استخراج رمز ارز (بیت کوین) نمود که موضوع از طریق پلیس اگاهی منجر به طرح پرونده در سازمان تعزیرات حکومتی و منتهی به محکومیت مستاجر (اقای ع. ا.) به جریمه نقدی و ضبط دستگاه های ماینر شد (دادنامه شماره *مورخ 98/9/11 شعبه تجدیدنظر ویژه قاچاق کالا و ارز استان *) اداره برق نیز برق صنعتی را قطع و نرخ برق را براساس سایر مصارف محاسبه نمود که حسب محتویات پرونده با پیگیری موجر و پرداخت جریمه مجددا برق صنعتی وصل شد با توجه به مراتب فوق مستاجر (اقای ع. ا.) دعوای تایید انفساخ قرارداد اجاره را در دادگاه حقوقی *مطرح نمود که این دعوا در شعبه *منتهی به بطلان دعوی شد (دادنامه شماره *مورخ 98/9/30) و رای صادره در شعبه *عینا مورد تایید قرار گرفت. دادنامه شماره *مورخ 98/11/23) محکمه بدوی و تجدیدنظر در رد دعوای مستاجر به اقدامات مستاجر بعد از جریان توقیف ماینرها از جمله صورتجلسه تنظیمی ظهر قرارداد اجاره و پرداخت اجاره بها سوله بعد انکه به عنوان عدول از حق فسخ تعبیر شده استناد نموده اند. متعاقبا به گواهی مطاوی پرونده محاکماتی حاضر طرفین اقدام به طرح دعاوی تقابل به شرح ذیل نموده اند: اقای ع. ا. (مستاجر) در تاریخ99/7/1 دعوایی به طرفیت اقای س. ح. ش. (موجر) طرح و مطالبه مبلغ چهار میلیون ریال وجه ودیعه پرداختی به وی را نمود. وی در شرح دادخواست مدعی شد علیرغم انقضای مدت اجاره و تخلیه عین مستاجره در تاریخ 98/6/3 و تماس های مکرر خوانده (موجر) از پرداخت وجه ودیعه امتناع می نماید. در مقابل اقای س. ح. ش. (موجر) نیز با طرح دعوای تقابل تقاضای محکومیت مستاجر (اقای ا.) به تخلیه سوله استیجاری به لحاظ انقضا مدت اجاره و پرداخت خسارت روزانه دو میلیون تومان از تاریخ 99/3/5 را نمود. در شرح دادخواست مدعی شد مستاجر علیرغم انقضای مدت اجاره و با وجود ارسال اظهارنامه از تخلیه سوله مورد اجاره خودداری نموده است. و چون پرداخت ودیعه مورد مطالبه مستاجر بدوا مستلزم تخلیه و تسلیم عین مستاجره است. لذا تقاضای محکومیت وی به تخلیه و تحویل عین مستاجره را دارد. اقای س. ح. ش. (موجر) تصویر دو فقره اظهارنامه ارسالی برای مستاجر را که در تاریخ های98/6/7 و *ارسال شده است. را ضمیمه پرونده نموده است.دادگاه بدوی (شعبه *) در مقام رسیدگی و با توجه به ادعای مستاجر (اقای ا.) دایر و تخلیه سوله و تحویل ان به نماینده مالک به نام اقای ع. ح. جلسه رسیدگی را برای استماع گواهی گواهان وی تجدید نمود که در جلسه بعد مستاجر (اقای ا.) اعلام داشت گواه کرونا گرفته و قادر به حاضر نمودن وی نیست و در مقابل موجر (اقای ش.) اعلام داشت اقای ح. صرفا در یک مقطع نگهبان شب در محل بوده است. و نماینده وی نبوده و حتی دعوای کیفری نیز علیه اقای ح. سابقا مطرح نموده است. که تصویر قرار منع تعقیب صادره از شعبه *را ضمیمه پرونده نمود. اقای ا. ف. ج. ک. نیز که وی نیز یکی از سوله های اقای ش. را اجاره نموده و به عنوان گواه اقای ا. در دادگاه حاضر و اعلام داشت شاهد تخلیه ملک از سوی اقای ا. است. و اقای ح. نماینده موجر در امور مربوط به اجاره بوده است. دادگاه پس از برگزاری جلسات رسیدگی و اعلام ختم دادرسی ضمن تشریح جریان دعاوی متقابل النهایه تخلیه عین مستاجره را محرز ندانسته و مستاجر (اقای ا.) را به تخلیه عین مستاجره و پرداخت روزانه دو میلیون تومان از تاریخ99/3/5 تا تاریخ اجرای حکم تخلیه و موجر را نیز به پرداخت چهارصد میلیون تومان محکوم نمود اقای ع. ا. به رای صادره اعتراض و تجدیدنظرخواهی نمود که پرونده به شعبه *جهت رسیدگی به تجدیدنظرخواهی ارجاع شد. شعبه مرقوم دادنامه تجدیدنظر خواسته را عینا تایید نمود. نسبت به رای اخیر از سوی اقای ع. ا. با وکالت خانم ها م. ا. و ف. ک. ن. تقاضای اعمال مقررات ماده 477 قانون ایین دادرسی کیفری به جهت مخالفت با شرع بین شد. رئیس کل دادگستری استان با تهیه گزارش نسبت به ارا صادره اعلام اشکال کرده است. رای صادره در قسمت متضمن به محکومیت اقای ع. ا. به تخلیه عین مستاجره و پرداخت روزانه دو میلیون تومان تا زمان تخلیه را به این دلایل که 1 با توجه به اینکه مستاجر از عین مستاجره برای استخراج بیت کوین استفاده می کرده و پس از کشف و ضبط ماینرها توجیهی برای باقی ماندن وی در ان نبوده است. 2 رسید ارائه شده از سوی مستاجر به تاریخ 98/6/3 که به تایید اقای ح. ن. کارخانه اقای ش. رسیده حاکی از تخلیه عین مستاجره است. 3 قدر متیقن ملک مورد نزاع در زمان رسیدگی تخلیه بوده و حکم به محکومیت تا زمان تخلیه فاقد مبنای مشروع است. با ارجاع پرونده به حوزه معاونت قضایی و تایید مراتب توسط مشاوران ان مرجع و پیشنهاد تجویز اعاده دادرسی با موافقت ریاست محترم قوه قضاییه پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع به شرح ذیل مبادرت به صدور رای شده است. نظر به ضرورت اطلاع طرفین از اعاده دادرسی موضوع ماده 477 قانون ایین دادرسی کیفری و جهات ان که در گزارش مذکور افتاد و ایضا اجرای قرارهای تحقیق و معاینه محل جهت احراز اینکه مورد اجاره در چه تاریخی تخلیه گردیده است. و عند الامکان استماع اظهارات نگهبان مجموعه در خصوص نوشته ای که طی ان اعلام به تحویل مورد اجاره کرده است. پرونده به همان دادگاه بدوی ارسال می‌گردد. تا ضمن صدور قرارهای مذکور به نیابت نسبت به اجرای انها اقدام و ایضا با تشکیل جلسه دادرسی اظهارات طرفین استماع و در صورتجلسه منعکس نمایند و سپس با انجام نیابت با اوراق جدید التحصیل اعاده نمایند. با انجام نیابت و اعاده پرونده تحت نظر قرار گرفت. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ع. ح. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رای

همانگونه که در گزارش رئیس کل دادگستری استان *و مشاوران حوزه معاونت قضایی اظهار و اعلام گردیده و محتویات پرونده محاکماتی نیز دلالت دارد. و توجها به اجرای قرار تحقیق و معاینه محل که در این مرحله از دادرسی انجام گرفته است. با توجه به اینکه مستاجر برای استخراج بیت کوین از عین مستاجره استفاده می کرده و پس از کشف ماینرهای نامبرده و تشکیل پرونده و محکومیت از این حیث توجیهی برای باقی مانده در عین مستاجره نبوده است. و حسب اظهارات گواهان نامبرده عملا مورد اجاره را در همان زمان و قبل از انقضا مدت اجاره تخلیه کرده است. و مستند ابرازی د. که به امضا نگهبان کارخانه دادخوانده نیز رسیده موید تخلیه مورد اجاره می‌باشد. لذا ارا صادره در ان قسمت که ناظر به صدور حکم به تخلیه عین مستاجره و الزام نامبرده به پرداخت روزانه مبلغ دو میلیون تومان از تاریخ 99/3/5 می‌باشد. با اشکال مواجه است. مستندا به ماده 477 قانون ایین دادرسی کیفری با نقض دادنامه شماره *1400/07/18 شعبه *و دادنامه شماره *99/10/21 شعبه *مستندا به ماده 197 قانون ایین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم به بی حقی خواهان صادر و اعلام می دارد. سایر موارد مورد لحوق ارا به قوت و اعتبار خود باقی است. این رای قطعی می‌باشد.

شعبه *

مستشار: ع. ح. عضو معاون: ا. م. م.