رای شماره 196 مورخ 1383/05/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

کلاسه پرونده: 56/83

شاکی:رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران

موضوع:ابطال تبصره بند (ب) تصویب‌نامه شماره40894/ت26986ه- مورخ 26/11/81 هیات وزیران و نامه شماره10214/100/140 مورخ 6/12/81 رئیس سازمان هواپیمایی کشوری

تاریخ رای:یکشنبه 18 مرداد 1383

شماره دادنامه: 196

مقدمه: رئیس ستاد کل نیروهای مسلح به شرح شکایتنامه تقدیمی و معاونت آماده و پشتیبانی و تحقیقات صنعتی ستاد کل نیروهای مسلح در لایحه تکمیلی شماره89-5/02/1202/آ مورخ 5/2/83 اعلام داشته‌اند، بر اساس مصوبات کمیته دائمی امور قضای کشور، ایجاد فرودگاه دائمی یا موقت برای وسایل پرنده بال ثابت و بال متغیر و یا توسعه اساسی فرودگاههایی که قبلاً احداث شده‌اند می‌بایست در کمیته مذکور مطرح و مورد موافقت اعضای کمیته متشکل از اعضای نظامی و غیر نظامی قرار گیرد تا از هرگونه اشتباه در صدور مجوز و یا بروز مخاطرات هوانوردی درآیند، جلوگیری به عمل آید. لیکن در ارتباط با صدور مجوز ساخت فرودگاه جدید عسلویه برای وزارت نفت این روند طی نشده و تنها به موافقت کلی رئیس قبلی سازمان هواپیمایی کشور اکتفا شده و دولت نیز بر اساس آن احداث فرودگاه وزارت نفت را در منطقه عسلویه تصویب نمود. در حالی که موافقت رئیس سازمان هواپیمایی کشوری بدون رای اعضای کمیته امور قضای کشور از وجهه قانونی برخوردار نمی‌باشد. زیرا ضمن نادیده گرفته شدن قوانین و مقررات هوانوردی موارد فنی مرتبط با موضوع مورد بررسی تخصصی قرار نگرفته و جنبه‌های ایمنی پروازی و امنیتی به ویژه از ابعاد نظامی، لحاظ نگردیده است. قوانین و مقررات هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری که بر مبنای مقررات سازمان هوانوردی جهانی موسوم به ایکائو تنظیم گردیده به طور عمومی و در مواردی با ذکر جزئیات به رعایت حریم هوایی فرودگاهها، مناطق ممنوعه نظامی و همچنین هماهنگی کامل بخش نظامی و غیر نظامی را الزامی برشمرده است. بنا به مراتب درخواست رسیدگی و بررسی و لغو مصوبه را دارد. 1- رئیس کمیته امنیت داخلی شورای عالی امنیت ملی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 1873/18/الف/د مورخ 7/3/83 اعلام داشته‌اند، فرودگاه موجود عسلویه و متعلق به نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران با عنایت به توسعه روزافزون تاسیسات گاز منطقه، جوابگوی نیازهای آتی وزارت نفت نمی‌باشد. و لذا احداث فرودگاه جدید امری واجب و ضروری است. ستاد کل نیروهای مسلح دلایل قانع کننده‌ای برای اینکه آیا این فرودگاه موجود می‌تواند در آینده نیازهای وزارت نفت را تامین نمایند نداشتند و لذا دبیرخانه نیز به این نتیجه رسید که احداث فرودگاه جدید در منطقه امری ضروری و حیاتی است و تاکنون حدود 30% پیشرفت فیزیکی داشته است. سرپرست سازمان هواپیمایی کشوری در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 130/100/140 مورخ23/2/83 ضمن اعلام سابقه موضوع خواستار رد کلیه ادعاهای ستاد کل نیروهای مسلح در خصوص فرودگاه جدید عسلویه و جلوگیری از تاخیر در اجراء عملیات احداث با توجه به مشکلات عدیده فرودگاه فعلی که به هیچ وجه با ضوابط و استانداردهای بین‌المللی جهت پذیرش پروانه‌های کشوری (بازرگانی) از هر نظر (فنی، عملیاتی، پرسنلی، تجهیزاتی، تسهیلاتی، ایمنی پرواز، امنیت پرواز) مطابقت ندارد شده‌اند. وزیر نفت نیز در پاسخ به شکایت مزبور طی نامه شماره 40-140-2/گ مورخ 20/2/83 اعلام داشته‌اند، طبق دستور مقام معظم رهبری مبنی بر طرح نکات در شورای عالی امنیت ملی، موضوع در کمیته امنیت داخلی شورای عالی امنیت ملی مطرح و دبیر شورای‌عالی امنیت ملی به موجب نامه شماره 4128/د/82/م مورخ 22/5/82 تکالیف سازمانهای ذیربط را اعلام نمودند. با توجه به مصوبه هیات وزیران به شماره 40894/26986ه- مورخ 26/11/81 و مجوز شماره 10214/100/140 مورخ 6/12/82 معاونت وزیر راه و ریاست سازمان هواپیمایی کشوری و تاکید شورای عالی امنیت ملی بر ساخت فرودگاه جدید، احداث فرودگاه بر مستندات و مجوزهای قانونی متکی است و مستندی که قانوناً ساخت فرودگاه را مشروط و موکول به اخذ مجوز از کمیته امور قضایی بداند وجود ندارد. ضمن اینکه به هر حال اقدامات لازم جهت اخذ مجوز کمیته مزبور نیز در جریان می‌باشد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت‌الاسلام‌والمسلمین دری‌نجف‌آبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا ومستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای هیات عمومی

به موجب ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری تصویب‌نامه‌ها و آیین‌نامه‌ها و سایر نظامات دولتی از جهات مقرر در ماده مذکور قابل اعتراض و امعان نظر در هیات عمومی دیوان است. نظر به اینکه مفاد موارد موضوع شکایت متضمن وضع قواعد آمره عام و کلی نیست و از مصادیق مصوبات موضوع ماده فوق‌الذکر محسوب نمی‌شود لذا موضوع در صلاحیت هیات عمومی دیوان تشخیص نگردید و موردی برای رسیدگی و اتخاذ تصمیم به اعتراض نسبت به آنها وجود ندارد.

رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - درّی نجف آبادی

منبع