تاریخ دادنامه قطعی: 1394/05/31
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: حکم صادره در دعوی الزام زوج به بذل مدت باقیمانده عقد نکاح موقت، جزء احکامی که قابلیت فرجام خواهی دارند، نیست.
حسب محتویات پرونده محاکماتی ،خانم ف. ع.ف. دادخواستی به خواسته الزام به بذل باقیمانده مدت عقد نکاح موقت به طرفیت آقای ه. د. تقدیم دادگستری شهرستان یزد نموده و توضیح داده که: اینجانبه حسب عقد نامه موقت در تاریخ 1389/01/19 به عقد موقت خوانده در آمده ام. نامبرده در حال حاضر در زندان بوده و جرم او استعمال و نگهداری و فروش مواد مخدر صنعتی و سنّتی میباشد و به پانزده سال زندان محکوم شده است. از ازدواج موقّت یک فرزند پسر دارم که تحویل خانواده شوهرم گردیده است. در حال حاضر به علّت تنگدستی و عدم پرداخت وجهی از طرف نامبرده در عسر و حرج بوده و هر دفعه از زندان با تلفن بنده را تهدید به قتل و اسید پاشی مینماید.لهذا خواستار رسیدگی و صدور حکم هستم. پرونده جهت رسیدگی به شعبه ششم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان یزد ارجاع گردیده است. دادگاه پس از جری تشریفات قانونی در وقت مقرر با حضور مشاور قضایی،خواهان و خوانده دعوی جلسه دادرسی تشکیل داده و خواهان اظهار داشته که ابتدا یک ساله صیغه خوانده شدم و مهریه ام یک عدد سکه بود.پس از آن دوباره صیغه 99 ساله وی شدم با مهریه چهارده عدد سکه کامل بهار آزادی و یک فرزند مشترک داریم.شوهرم از تاریخ 1389/11/23 تاکنون در زندان است چندین سال است که صبر کرده ام ولی دیگر نمی توانم. تقاضای الزام خوانده به بذل مدت باقیمانده را دارم زیرا به پانزده سال حبس محکوم شده است.خوانده در پاسخ اظهار نموده من دو سال دیگر که تحمل کیفر کنم عفو می خورم و آزاد می شوم و در حال حاضر هم با بند باز موافقت شده است و قرار است بند باز بروم و غیر از خواهان همسر دیگری هم دارم که می خواهم زندگی کنم مادر بچه ام است من مغازه اجاره ای دارم و هیچ کوتاهی نکرده ام من تا قبل از اینکه دادخواست بدهد نفقه اش را داده ام و از مغازه اجاره ای هم هر چه می خواسته گرفته و حساب کرده ام من حاضر به بذل مدت نیستم. همسرم خودش معتاد بوده من او را ترک داده ام و الان پاک است او را دوست دارم.زوجه مجددا اظهار داشته من نمی توانم زندگی کنم اگر تکلیف مرا روشن نکند خودم را می کشم خودش هم معتاد است و شیشه مصرف می کرد. دادگاه ختم دادرسی را اعلام و به شرح دادنامه شماره --- مورخ 1393/09/23 : و با استدلال به اینکه با توجه به محتویات پرونده،مستندات ابرازی و ملاحظه عقدنامه که مورد قبول و پذیرش خوانده قرار گرفته، مفاد دادنامه صادره از شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی یزد که خوانده علاوه بر شلاق و جزای نقدی بابت بزه حمل و نگهداری 750 گرم هروئین به تحمل پانزده سال حبس تعزیری محکوم گردیده است و از تاریخ 1389/11/23 تاکنون در زندان به سر می برد و حبس طویل المدت موجبات عسر و حرج زوجه را فراهم آورده و خوانده دفاع موجّه و موثّری به عمل نیاورده است،دادگاه خواسته خواهان را ثابت تشخیص داده و مستندا به ماده 1257 و وحدت ملاک ماده 1130 قانون مدنی حکم بر الزام خوانده به بذل مدت باقیمانده عقد موقّت موصوف را صادر کرده است. پس از ابلاغ رای صادره، آقای ه. د. با تقدیم دادخواست نسبت به آن اعتراض و تجدیدنظرخواهی نموده و در لایحه تقدیمی اجمالا اعلام داشته که با وجود فرزند مشترک که حدود چهار سال دارد و نیز عشق و علاقه قلبی بنده به ایشان و سپری نمودن بیش از چهار سال از حبس خود که زمینه عفو و تخفیف مجازات فراهم شده است تقاضای اعطای فرصت برای رفع کدورت دارم و درخواست بررسی و تجدیدنظر می کنم. پس از تبادل لوایح و وصول پاسخ تجدیدنظرخوانده، پرونده به مرجع تجدیدنظر ارسال و به شعبه دهم دادگاه تجدیدنظر استان یزد ارجاع گردیده است. دادگاه تجدیدنظر نسبت به تجدیدنظرخواهی رسیدگی و به شرح دادنامه شماره --- مورخ 1393/12/27 :با رد تجدیدنظرخواهی،دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. پس از ابلاغ رای تجدیدنظر،محکوم علیه آقای ه. د. با تقدیم دادخواست فرجامی نسبت به آن اعتراض و فرجام خواهی کرده و با تکرار مطالب قبلی مطرح شده در مرحله تجدیدنظرخواهی تقاضای بذل عنایت نموده است. پرونده پس از جری تشریفات قانونی به دیوان عالی کشور ارسال و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای دکتر ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای حمید ر. محمدباقری دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر: صدور رای شایسته موافق موازین قانونی مورد تقاضا میباشد.در خصوص دادنامه شماره --- مورخ 1393/12/27 فرجام خواسته، مشاوره نموده و چنین رای می دهد:
در خصوص فرجام خواهی آقای ه. د. به طرفیت خانم ف. ع.ف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/12/27 شعبه دهم دادگاه تجدیدنظر استان یزد که در تایید رای بدوی شماره 1444 مورخ 1393/09/23 شعبه ششم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان یزد اصدار یافته و به موجب آن حکم بر الزام زوج خوانده به بذل باقیمانده مدّت عقد موقت زوجه صادر گردیده است با عنایت به اینکه حسب مفاد ماده 365 قانون آیین دادرسی مدنی آراء صادره در مرحله تجدیدنظر قطعی میباشد و آراء محاکم تجدیدنظر غیر قابل فرجام است مگر در مواردی که در ماده 368 قانون فوق الذکر تصریح شده باشد و حکم صادره در خصوص بذل مدت باقیمانده در عقد نکاح موقت از جمله احکام قابل فرجام خواهی ذکر نگردیده است لهذا موضوع قابل طرح و رسیدگی فرجامی در دیوان عالی کشور نبوده و مردود اعلام میشود.
شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون
دکتر علیزاده - احمدخان بیگی