اعتبار قانونی اقرار در اثبات قتل عمدی

رای دادگاه بدوی

((رای دادگاه))

براساس یک فقره کیفرخواست صادر شده از دادسرای عمومی و انقلاب مشهد به شماره 6076 مورخ 1399/10/14 و دلایل استناد جناب دادستان، اقای ر. ع. پ. بازداشت موقت با وکالت جناب اقای ع. ا. ن. م. متهم است.به ارتکاب یک فقره قتل عمد مرد مسلمان مرحوم ج. م. ق.، و ایراد صدمات غیر موثر در مرگ از طریق جرح با چاقو در ماه حرام (26 ذی القعده) 1441) دلایل کیفرخواست عبارتند از اقرارهای صریح متهم و انطباق ان با بازسازی صحنه قتل، گواهیهای پزشکی قانونی، که علت فوت را بریدگی عروق حیاتی تحت ترقوه چپ در اثر اصابت جسم برنده و نافذ اعلام کرده اند.اجمالا موضوع از این قرار است.که:مسبوق به اختلافاتی که بین متهم و مقتول بوده است.درروز حادثه مورخه 1399/04/28 مقتول و دوستانش با یکدستگاه اتومبیل از محل عبور می کرده اند متهم هم به همراه دوستان خودش داخل اتومبیل دیگری که به صورت خلاف در کنار خیابان ایستاده بوده است.با یکدیگر مواجه می‌شوند علت درگیری انها می‌تواند اختلافات قبلی انها باشد. لیکن در این صحنه با یک بهانه کاملا بی ارزش و بچگانه که:چرا به من بد نگاه کردی … ….همین مقدار از بگو مگو که بین انها رخ میدهد کافی برای شروع یک درگیری خونبار بوده است.البته درست است.که این مقتول بوده است.که اول به طرف متهم رفته است.و احتمالا ضربه ای هم به او وارد کرده است. (چیزی که شهود اعلام نموده اند) لیکن می توانست با همان اتومبیل که در اختیار او بوده است.از محل برود اما او می خواهد از طرف مقابل کمتر نباشد.و به همین علت هم از اتومبیل و در حالی که چاقویی در دست داشته است.به طرف مقتول رفته و ضربات مکرری که بعضا طبق گواهی های پزشکی قانونی تا 7 سانتیمتر عمق داشته است.ضرباتی به مرحوم وارد می کند، متهم و وکیل وی این سه موضوع اصلی را پذیرفته و قبول کرده اند:1- اینکه مرحوم با ضربات چاقوی او به قتل رسیده و کسی دیگری در محل چاقو نداشته پس او اصل قتل را پذیرفته است.2- ضربات و جراحات مکرری با چاقو به بدن مقتول وارد کرده است.3- با اراده کامل چاقو را به مرحوم زده است.در ادامه وکیل محترم متهم دفاع مشروع را مطرع کرده اند، بدین توضیح که جناب وکیل گفته اند:این مقتول بوده است.که به طرف موکل رفته و با چاقو اورا زده است.و از سوی دیگر موکل امکان فرار از محل را نداشته است. بنابر این راه چاره دیگری غیر از دفاع نداشته است. لیکن این دفاع از سوی وکیل محترم موثر در مقام نیست چه اینکه:اصولا برای ما اعضای دادگاه اصل دفاع احراز نمی شود. تا نوبت به شرایط ان برسد.بله درست است.که ابتدا مرحوم به طرف متهم رفته و با او جر و بحث پرداخته و احتمالا ضربه ای هم به ا. ده است.متهم در همین مرحله می توانست محل را ترک کند، او داخل اتومبیل بوده است.که راننده پشت فرمان بوده و هر لحظه می توانست با همین اتومبیل محل را ترک کند.لیکن او که می خواسته است.قدرت و جسارت خود را به رخ طرف مقابل بکشد از اتومبیل پیاده می‌شود. و با مرحوم درگیر می‌شود. و ضربات مکرری با چاقو به بدن مرحوم وارد می کند.حتی ضربه ای هم به کتف مرحوم وارد ساخته که حکایت از ان دارد. پس از انکه مرحوم پشت به متهم کرده است، متهم ضربه اخر را به کتف او وارد کرده است.بنا به مراتب مرقوم برای ما اصل دفاع محرز نیست، بدین معنی که وقتی متهم قبل از درگیری و زمانی که مشاهده می کند مرحوم به طرف او می اید می توانست محل را ترک کند، شهود حاضر در محل هم همگی چه در مرحله دادسرا و چه در دادگاه گفته اند متهم از اتومبیل پیاده شد و به صورت کلنگی با چاقو ضربات مکرری به مرحوم وارد کرد.خود متهم هم نحوه زدن کلنگی را تایید کرد.ضمن انکه اگر خطری هم متوجه متهم بوده است. (که چنین چیزی برای ما احراز نشد) او می توانست با نشان دادن چاقو ی خود به مرحوم اورا بترساند و رفع خطر کند چگونه امکان دارد. که این رفتار متهم را در قالب دفاع مشروع مطرح کرد؟ درنهایت وکیل محترم متهم اعلام داشته اند ضرورت دارد. شهودی دیگری که در صحنه قتل بوده اند، واز دوستان متهم نیز بوده اندرا به دادگاه احضار نمایند و استماع شهادت انهارا داشته باشیم، ما هم در دو جلسه به همین منظور شهود را احضار لیکن شهود متهم در دادگاه حاظرنشدند.و. می توان گفت تاثیری هم در موضوع نخواهد داشت، چه اینکه متهم صریحا پذیرفته است.که ضربات چاقورا زده است.لیکن در دفاع از خود این کار را انجام داده است.شهادت شهود چه تاثیری در مقام دارد.؟ موضوع دفاع مشروع و این دفاع از سوی وکیل محترم متهم نیز با همان استدلال به عمل امده مورد قبول دادگاه واقع نگردید، بهرصورت برای ما اعضای دادگاه بزهکاری متهم به استناد اقرار وی به زدن چاقوهای مکرر که دیگر نیازی هم به بررسی سایر دلایل از قبیل شهادت شهود و غیره نمیرسد انچه در ماده 171 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 امده که هرگاه متهم اقرار به ارتکاب جرم کند اقرار وی معتبر است.و نوبت به ادله دیگر نمیرسد کاملا محرز و مسلم است.بنا به مراتب مرقوم متهم یادشده را مستندا به بند ب ماده 290 و مواد 709٫4، 7٫347٫538٫539٫38از قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به قصاصنفس از طریق حلق اویزی با طناب دار در محل زندان دادسرای مجری حکم و پس از استیذان از مقام رهبری و یا نماینده ماذون ایشان و با تقاضای اولیایدم و نیز به پرداخت سه صدم دیه کامله بابت ارش بریدگی متلاحمه کتف چپ و راست در حق اولیای دم مرحوم ج. م. ق. محکوم می نماید.رای صادر شده حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل فرجامخواهی در دیوان محترم عالی کشور خواهد بود.

مستشار دادگاهم. پ. ف. مستشار دادگاهم. م.