تاریخ دادنامه قطعی: 1395/06/28
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: حضور وکیل تسخیری که به علت عدم دسترسی به متهم و بدون درخواست وی، توسط دادگاه تعیین شده است، موجب حضوری شدن رای دادگاه نبوده و رای صادره غیابی است.
پیرو گزارش موضوع دادنامه شماره --- - 95/6/28 این مرجع اجمالا اینکه آقای ع.ن. به اتهام مخفی کردن و نگه داشتن آقای م.ر. در منزل پدری در قسمت طویله به قصد انتقام و آقای ح.الف. به اتهام مخفی کردن و نگه داشتن شاکی در منزل پدری متهم ردیف اول، تحت تعقیب کیفری قرارگرفته اند و در نهایت شعبه سوم دادگاه کیفری یک استان اصفهان با احراز بزه انتسابی به متهمان دادنامه شماره --- - 95/2/14 را در محکومیت هر یک به تحمل پانزده سال حبس تعزیری صادر کرده بود که بر اثر فرجام خواهی آقای ع.ر. وکیل تسخیری ح.الف. پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و این شعبه حسب الارجاع با توجه به اینکه اخفاء م.ر. از جرائم عمومی و دارای جنبه حق الهی است صدور حکم غیابی در چنین جرائم بنا بر مقررات ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری، توجیه قانونی و شرعی ندارد (اعضای جدید شعبه چنین عقیده ای ندارند و جرم مذکور را با رعایت شرایط قانونی از جمله رعایت ماده 396 و تبصره یک ذیل آن از قانون مذکور، قابل رسیدگی غیابی می دانند) و انتخاب وکیل تسخیری بدون درخواست متهم هم کفایت از حضوری بودن ندارد. نتیجتا رای فرجام خواسته نقض و رسیدگی مجدد به همان شعبه ارجاع گردید ضمنا دادگاه محترم در حکم به تحمل حبس موجبات تخفیف و حدّ ضرورت آن را مدّنظر داشته باشد. دادگاه پس از رسیدگی مجدد دادنامه شماره --- - 96/2/30 را در محکومیت متهم به جرم مشارکت در بازداشت غیر قانونی شاکی به شرح ذیل صادر کرده است: رای دادگاه:بزهکاری آقای ح.الف. با وکالت آقای ع.ر. مبنی بر مشارکت در بازداشت غیر قانونی آقای م.ر. از توجه به شکایت شاکی خصوصی، گزارش مرجع محترم انتظامی، تحقیقات انجام شده، دفاعیات غیر موجه متهم در جریان تحقیقات و عدم حضور وی در جلسه دادرسی از طریق حصول علم بر محکمه محرز میباشد. فلذا با استناد به مواد 37 ، 38 ، 14 و 211 قانون مجازات اسلامی وماده 621 قانون تعزیرات و با عنایت به اعلام رضایت شاکی خصوصی، حکم به محکومیت نامبرده به تحمل دو سال حبس تعزیری ضمن احتساب وکسر ایام بازداشت قبلی صادر و اعلام میگردد و در خصوص اتهام لواط به عنف و تفخیذ وارده به نامبرده به لحاظ فقدان دلیل و با استناد به اصل کلی برائت و مستندا به ماده 4 قانون آیین دادرسی کیفری حکم برائت صادر و اعلام میگردد. رای صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل فرجام خواهی دردیوان محترم عالی کشور میباشد. با ابلاغ دادنامه به آقای ع.ر. وکیل تسخیری ح.الف.، نامبرده به شرح لایحه تقدیمی در تاریخ 96/3/24 به آن اعتراض کرده است. فرجام خواه در واقع با تکرار مفاد دفاعیات و لوایح تقدیمی خود در مراحل قبلی محکومیت موکل خود را بر خلاف واقع و اینکه او در مخفی کردن شاکی نقشی نداشته و آقای ع.ن. مرتکب اخفاء شاکی با قصد و انگیزه انتقام گیری از وی بوده است و موکل صادقانه بر عمل مادی خود هم اقرارنموده که تهیه فیلم از تنبیه شدن شاکی توسط متهم ع.ن. میباشد. با عنایت به مراتب مذکور تقاضای نقض دادنامه فرجامخواسته را کرده است. پرونده به دیوان عالی کشورارسال و پیرو سابقه به این شعبه ارجاع شده است.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای علی اصفهانی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای ابوالفضل حجتی پور دادیار دیوان عالی کشوراجمالا مبنی بر نظر به عدم حضورمتهم در جلسات دادگاه و غیابی بودن رای صادره، و عدم توجیه قانونی جهت طرح آن در دیوان عالی کشور، عقیده به اعاده پرونده به دادگاه محترم جهت رعایت تشریفات دادرسی در ابلاغ حکم و در صورت اعلام واخواهی رسیدگی به آن دارم. در خصوص دادنامه شماره --- - 96/2/30 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین تصمیم میگیرد:
مستنبط از مواد 350 ، 394 و 406 قانون آیین دادرسی کیفری، حضور وکیل تسخیری که به علت عدم دسترسی به متهم و بدون درخواست وی، توسط دادگاه برای رعایت تشریفات قانونی رسیدگی تعیین شده است، موجب حضوری شدن رای دادگاه نمی شود و رای دادگاه غیابی محسوب میگردد. لذا پرونده قابل طرح دردیوان عالی کشور نیست اعاده میگردد تا رای دادگاه وفق مقررات به محکوم علیه ابلاغ و در صورت واخواهی، در همان دادگاه به آن رسیدگی شود.
شعبه ششم دیوانعالی کشور - اعضای معاون
سید محمد علی موسوی - علی اصفهانی