در این پرونده خانم ف. ی. ز. با وکالت خانم م. ر. دادخواست طلاق به طرفیت اقای پ. ع. د. تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته در تاریخ 1390/11/21 با خوانده ازدواج نمودم زوج مدتهاست که نسبت به موکله سوی رفتار مستمر دارد. و هیچ گونه منزلی برای موکله جهت زندگی فراهم ننموده همچنین نفقه موکله را پرداخت ننموده که در این راستا زوج بواسطه شورای حل اختلاف محکومیت به پرداخت نفقه حاصل نموده و علیرغم صدور اجراییه از پرداخت امتناع کرده است.در این مورد شهادت شهود مستند ادعا میباشد. لذا به دلیل بلاتکلیفی و عدم پرداخت نفقه و تخلف زوج از شروط ضمن عقدنکاح و به استناد ماده 1129 قانون مدنی از دادگاه تقاضای طلاق دارد. زوجه تصویر رای محکومیت زوج به پرداخت نفقه را پیوست پرونده نموده است.زوج خانم ل. ا. ر. و ج. ف. را به عنوان وکیل به دادگاه معرفی کرده وکیل زوج در لایحه دفاعیه اظهار داشته موکل طی زندگی مشترک همواره منزل مستقل و وسایل و مایحتاج زندگی و نفقه را برای زوجه فراهم و پرداخت کرده است.لیکن زوجه به بهانه مراقبت از خواهرش در تاریخ 1399/02/29 زندگ مشترک را ترک نموده و علی رغم دعوت وی به بازگشت به زندگی مشترک حاضر به تمکین و مراجعت نشده برای وی اظهارنامه ارسال داشته حالیه نظربه علاقه مندی اینجانب نسبت به زوجه با توجه به اینکه جهت استدامه زندگی مشترک با زوجه هیچ مشکل اساسی و لاینحلی وجود ندارد. و لذا از دادگاه تقاضای رد دعوی طلاق زوجه را دارم. دادگاه در تاریخ 1400/05/20 وقت رسیدگی تعیین کرده و طرفین را جهت رسیدگی دعوت نموده است.وکیل خواهان درخواست موکله را به شرح دادخواست تقدیمی بازگو کرده است.وکیل خوانده اظهار داشته موکل اظهارنامه برای زوجه جهت بازگشت به زندگی مشترک ارسال داشته ولی دادخواست تمکین تقدیم دادگاه ننموده و سایر دفاعیات به شرح لایحه تقدیمی بازگو کرده است.دادگاه قرار داوری صادر کرده و نظریه داوری را جلب کرده است.واحد اجرای احکام در جواب استعلام دادگاه اعلام داشته زوج محکوم به نفقه را طی دو فقره فیش بانکی در تاریخ 1400/05/23 به واحد اجرای احکام پرداخت نموده است.دادگاه جهت استماع شهادت شهود وقت رسیدگی تعیین و طرفین و شهود را دعوت نموده است. دادگاه برابر صورت جلسه مورخه 1400/06/30 اظهارات طرفین و شهود تعرفه شده را استماع نموده فی الجمله گواهان ادعای زوجه را مورد تایید قرار داده اند در نهایت دادگاه در تاریخ 1400/07/17 مبادرت به صدور حکم به تخلف زوج از بند اول از شروط ضمن عقد نکاح جهت اعمال وکالت زوجه در طلاق نموده است.سپس زوج به شرح لایحه وکلای خود نسبت به رای صادره مذکور دادخواست تجدیدنظرخواهی تقدیم داشته که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و دادگاه مذکور نیز در تاریخ 1400/09/24 مبادرت به صدور رای به رد درخواست تجدیدنظرخواه و تایید دادنامه تجدیدنظر خواسته نموده است.متعاقبا زوج نسبت به رای صادره مذکور معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی کرده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی میباشد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:
در خصوص دادخواست فرجامخواهی اقای پ. ع. د. با وکالت خانم ج. ف. و ل. ا. ر. نسبت به رای شماره *مورخه 1400/09/24 شعبه *متضمن تایید دادنامه تجدیدنظرخواسته شماره *مورخه 1400/07/17 شعبه *مبنی بر صدور حکم به احراز تخلف زوج از بند اول شروط ضمن عقد نکاح با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد نمیباشد. زیرا اولا زوجین حدود دو سال است.با یکدیگر اختلاف دارند و از یکدیگر جدا زندگی می کنند ثانیا زوج برابر رای شورای حل اختلاف محکومیت به پرداخت نفقه حاصل نموده و علی رغم صدور اجراییه در تاریخ 1399/11/21 زوج محکوم به نفقه را تا زمان تقدیم دادخواست طلاق مورخه 1400/04/08 پرداخت ننموده و لذا پرداختهای بعدی و در فرایند دادرسی طلاق نمیتواند تخلف زوج از بند اول شروط ضمن عقد نکاح را بی اعتبار و بی اثر نماید. لذا با عنایت به مراتب مذکور زوجه در زمان تقدیم دادخواست طلاق استحقاق اعمال وکالت در طلاق را داشته است.در نتیجه فرجام خواهی فرجام خواه به کیفیتی نیست که به اساس رای صادره و استنباط و تشخیص دادگاههای بدوی و تجدیدنظر خدشه و خللی وارد اورد لذا ضمن رد درخواست فرجامخواهی رای فرجامخواسته را مستندا به مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی ابرام می نماید.
شعبه *
رئیس شعبه: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ج. ح. م.