رای شماره 1446 مورخ 1395/12/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

بسم الله الرحمن الرحیم

شماره دادنامه: 1446

تاریخ دادنامه: 24/12/1395

کلاسه پرونده: 94/826

شاکی: آقای حمید عبدی

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری

موضوع شکایت و خواسته: ابطال تعرفه شماره (4) از فصل دوم تعرفه عوارض شهرداری اراک در سال 1393 با عنوان عوارض کاربری با قابلیت تجاری از تاریخ تصویب

گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال تعرفه شماره (4) از فصل دوم تعرفه عوارض شهرداری اراک در سال 1393 با عنوان عوارض کاربری با قابلیت تجاری از تاریخ تصویب را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:

" با سلام و احترام

به استحضار می رساند اینجانب دارای یک باب مغازه به دلیل (افزایش متراژ تجاری) در سال 1393 از سوی شهرداری تشکیل پرونده و بر اساس تصویر رای 436- 29/2/1394 کمیسیون تجدیدنظر ماده 100 طبق نظر وگزارش شهرداری افزایش متراژ تجاری اینجانب را به سال 1382 مشخص و به مبلغ 360/687/307/2 ریال در وجه شهرداری محکوم که ضمن تمکین به مبلغ جریمه با توجه به ذیق مالی به صورت نقد و اقساط در حال پرداخت می باشم.

(با توجه به توضیح مختصر مقدمه شرح شکایت خود را تقدیم می دارم):

شهرداری اراک علاوه بر وصول جریمه کمیسیون ماده 100 و عوارضات متعلقه اعم از عوارض پذیره تجاری، عوارض اضافه بنا، عوارض آماده سازی، پذیره انباری تجاری، عوارض ارزش افزوده، عوارض آتش نشانی و عوارض فضای سبز، مجدداً مبلغ 900/221/816/3 ریال دیگر با عنوان عوارض فروش کاربری تجاری به استناد مصوبه شورای شهر مطالبه می‌نماید. لذا با توجه به اینکه مصوبه یاد شده با عنایت به شرح دلایل و مستندات قانونی ذیل مغایر صریح قوانین تصویب شده است، لذا از محضر هیات عمومی دیوان تقاضای ابطال تعرفه شماره 4 از فصل دوم، تعرفه عوارض و بهای خدمات شهرداری اراک سال 1393 را از بدو تصویب خواستار می باشم.

شرح دلائل و مستندات:

1- با توجه به اینکه شهرداری به استناد بخشنامه 24150-20/11/1369 وزارت کشور عوارض پذیره تجاری را در هنگام صدور پروانه تجاری و یا املاک تجاری دارای تخلف بعد از ابقاء توسط کمیسیون ماده 100 اخذ می‌نماید لذا اخذ عوارض فروش کاربری تجاری، عوارض مضاعف می‌باشد. جدا از مضاعف بودن اخذ عوارض یاد شده، لازم می دانم توجه هیات عمومی دیوان را در روند غیر قانونی نحوه افزایش عوارض مذکور که خارج از اختیارات شورا می‌باشد جلب نماید، توضیح اینکه ضرایب اعلامی در خصوص محل ملک اینجانب می‌باشد.

الف) در سال 1389 ضریب جدول فروش کاربری تجاری 180 برابر قیمت ارزش معاملاتی بوده است.

ب) در سال 1390 با اعمال ضریب 3 به 540 برابر ارزش معاملاتی افزایش داده شده است.

ج) در سال 1391 به 714 برابر ارزش معاملاتی افزایش و تصویب گردیده است.

یعنی سالیانه 300% ضریب عوارض افزایش داده شده است. لازم به توضیح اینکه حتی اگر شورای اسلامی افزایشی را اعمال ننماید با توجه به اینکه همه ساله قیمت ارزش معاملاتی دارایی افزایش داشته و دارد خود به خود این افزایش در محاسبه عوارض شهرداری تاثیر و افزایش لازم را به همراه دارد، کما اینکه ارزش معاملاتی اعلامی از سوی اداره دارایی در سال 1390 (000/32 ریال) جهت ملک اینجانب در سال 1391 (000/50 ریال) و در سال 1393 (000/53 ریال) بوده است. حال چنانچه ضرایب تصویبی شورا و همچنین قیمت ارزش معاملاتی را در جدول محاسبه عوارض شهرداری قرار دهیم مبالغ به دست آمده به شرح زیر می‌باشد:

سال مورد نظر

قیمت ارزش، معاملاتی اعلامی از سوی دارائی

ضریب جدول مصوبه شورای شهر

متراژ

مبلغ پرداختی عوارض

1389

32000

180

74/111

400/622/643

1390

32000

540=3×1380

74/111

200/867/930/1

1391

50000

714

74/111

000/118/989/3

1393

53000

714

74/111

080/645/228/4

به صراحت بند 16 و ماده 71 و ماده 77 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب 1375 اختیار شوراهای اسلامی شهر در وضع و برقراری عوارض مقید و مشروط به رعایت سیاستهای کلی دولت و ضوابط و شرایط مندرج در مادتین 14 و 15 آیین‌نامه اجرایی نحوه وضع و وصول عوارض توسط شوراهای اسلامی شهر، بخش و شهرک مصوب 1378 هیات وزیران به ویژه عدم تجاوز میزان عوارض از حداکثر مقرر در تبصره ماده 15 آیین‌نامه مزبور به میزان نیم درصد ارزش معاملاتی دارایی و ثروت اشخاص است. لذا نظر به مراتب فوق الذکر مصوبه فروش کاربری تجاری بر مبنای 714 برابر ارزش معاملاتی در خصوص ملک اینجانب در ردیف 79 جدول منظم به تعرفه یاد شده به ازای 1 مترمربع، خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات آن شورا در وضع عوارض می‌باشد. تاکید قانونگذار مبنی بر درصدی از ارزش معاملاتی که پایه محاسبه عوارض شهرداریهاست می‌باشد. کما آنکه لایحه اصلاح قانون مالیاتهای مستقیم موضوع ماده 64 قانون در سال 1393 در بند 14 تبصره 3 چنین آمده است. در مواردی که ارزش معاملاتی این ماده مطابق قوانین و مقررات مربوط ماخذ محاسبه سایر عوارض و وجوه قرار می‌گیرد ماخذ محاسبه عوارض و وجوه یاد شده بر مبنای درصدی از ارزش معاملاتی موضوع این ماده خواهد بود که بیش از نرخ تورم رسمی از طرف مراجع ذیربط افزایش نیافته باشد. در حالی که مصوبه فوق 100% ضریب ارزش معاملاتی مصوب گردیده که این موضوع با نظر قانونگذار مخالف کما اینکه شورا از اختیارات قانونی پا فراتر گذاشته و در بعضی از ردیفهای جدول مربوطه به طور مثال از جمله ردیف 62 تا 1548 برابر- ردیف 78 تا 1176 برابر- ردیف 39 تا 1221 برابر ارزش معاملاتی و دیگر ردیفهای جدول به ازای یک متر مربع فروش کاربری تجاری تعیین و مصوب کرده است. مصوبه فوق مصداق بارز و عامل اصلی گرانی و تورم در این شهر می‌باشد. تاکید قانونگذار مبنی بر دریافت هر گونه وجه از اشخاص طبق قانون اساسی منوط به تدوین قانون و مقررات خاص در این زمینه را دانسته لذا محرز است که تعرفه یاد شده مصوب شورای شهر که مبادرت به وضع قانون وگام نهادن در فراتر از حدود اختیارات خود و وظایف محوله بوده است با قانون مغایر است. وظایف شوراها در راستای عمل به تکالیف قانونی و ارائه خدمات به عموم افراد جامعه است. وضع چنین عوارضی با فلسفه وجودی عوارض منافات دارد و نمی تواند برخلاف قوانین باشد. با توجه به اصل 105 قانون اساسی جمهوری اسلامی مصوبات شوراها فقط می باید در راستای قوانین تصویب گردد. وصول هرگونه وجهی از اشخاص باید مستند به قانون و در مانحن فیه قانونی وجود نداشته باشد تا شهرداری استحقاق اخذ چنین وجوهی را داشته باشد.

2- جدا از موضوع عدم اختیار شورا در خصوص تصویب فروش کاربری تجاری و نحوه افزایش آن، وظیفه شورا در مقابل کاربریها و طرح های جامع شهری و تفصیلی مطابق با بند 34 الحاقی سال 1382 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شهرداران، شوراهای اسلامی مکلفند طرح های تفصیلی و جامع شهری ارائه شده از سوی شهرداریها را پس از بررسی به مراجع ذیصلاح جهت تصویب نهایی ارسال دارد. قانون مذکور اثبات این امر است که شوراهای شهر صرفاً ناظر بر اجرای صحیح طرح های تفصیلی و جامع شهری محسوب می‌شود، نه فروش طرح های تفصیلی و در هیچ یک از قوانین و دستورالعملهای ابلاغی اجازه فروش مصوبات کمیسیون ماده 5 و شورای عالی شهرسازی و معماری ایران به شوراها داده نشده است. لذا شهرداری و شورا در خصوص اخذ فروش کاربری تجاری و کاربری انباری با توجه به توضیحات شرح فوق ارائه دهنده خدمتی نیست تا مطابق قانون مالیات بر ارزش افزوده بند 16 ماده 71 و ماده 77 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شهرداران امکان برقراری عوارض برای خدمتی داشته باشد.

3- با توجه به اینکه وظایف کمیسیون ماده 5 تصویب طرح های تفصیلی و تغییر کاربری آن می‌باشد و با توجه به اینکه ملک اینجانب در طرح تفصیلی در کاربری مسکونی قرار دارد بدون تصویب کمیسیون ماده 5 کاربری آن به تجاری تغییر نیافته که شورا خود را محق عوارض فروش کاربری تجاری می داند.

لذا با توجه به موارد ذکر شده و شرح مستندات قانونی تقاضای پذیرش نقض و ابطال تعرفه شماره 4 از فصل دوم تعرفه عوارض شهرداری اراک سال 1393 با عنوان فروش کاربری تجاری از بدو تصویب را خواستار می باشم."

متن تعرفه شماره (4) به قرار زیر است:

ردیف

نوع تعرفه

ماخذ و نحوه محاسبه عوارض

منشاء قانونی

توضیحات

فروش کاربری با قابلیت تجاری (تجاری، بالکن، انباری تجاری ملحق و مجزا)

ضرایب جدول پیوست ×P

بند 16 ماده 71 قانون موسوم به شوراها و تبصره 1 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده

تبصره 1: املاکی که بر اساس طرح تفصیلی دارای کاربری تجاری شناور بوده و متقاضی حداکثر 35 متر در قالب یک واحد و رعایت سایر ضوابط می‌باشند مشمول پرداخت این عوارض بوده از متقاضیانی که بر خلاف پروانه ساختمانی نسبت به احداث تجاری اقدام نموده‌اند پس از ابقاء توسط کمیسیون ماده صد قابل وصول است همچنین متقاضیان تغییر کاربری به تجاری پس از اخذ مصوبه کمیسیون ماده 5 و یا مازاد بر 25 متر و بیشتراز یک واحد معادل 35 درصد ارزش افزوده تجاری احداثی از طریق قرارداد مشارکت در مقابل عوارض و حقوق قانونی و با رعایت شیوه نامه سرمایه گذاری ابلاغی وزیر کشور با شهرداری در هنگام اخذ پروانه و یا مجوز خواهد بود.

در این روش استفاده از روشهای تهاتری برای توسعه و اداره شهر در نظر گرفته شده جایگزینی روشهای تهاتری با روشهای نقدینگی در راستای کاهش هزینه ها و بهینه سازی منابع مالی شهرداری می‌باشد به طوری که شهروندان و یا سرمایه گزارانی که با کمبود نقدینگی مواجه هستند در صورت تمایل در قبال عوارض صدور پروانه با عقد قرارداد مشارکت پس از ساخت و ساز در قبال عوارض و حقوق قانونی شهرداری ملک واگذار می‌نماید به این صورت هم ساخت و ساز گسترش می یابد و هم منابع موجود و ارزش افزوده آن در جهت توسعه و اجرای پروژه های عمرانی شهر استفاده می‌شود.

تبصره 2: در مجتمع های تجاری و پاساژها، علاوه بر فضای باز وسط طبقات راهروی جلوی مغازه ها، راه پله ها، آسانسور، سرویس بهداشتی و نمازخانه از پرداخت عوارض فروش کاربری تجاری معاف بوده و صرفاً عوارض پذیره از آنها قابل وصول است.

تبصره 3: محاسبه این عوارض در مجتمع های تجاری برای طبقه همکف معادل ضریب مصوب- برای زیرزمین 80% - طبقه اول 70% - طبقه دوم 60% و از طبقه سوم به بالا معادل 50% محاسبه می‌گردد. همچنین عمق جبهه اول برابر ضریب مصوب و مازاد بر آن تا 10 متر پشت جبهه اول 80% و بعد از آن تا انتهای مجتمع معادل 60% جبهه اول محاسبه می‌گردد.

تبصره 4: عمق جبهه اول بر اساس ضوابط طرح تفصیلی تعیین می‌گردد.

تبصره 5: در خصوص بالکن داخل مغازه و انباری ملحق به مغازه 30% و مجزا از مغازه 50% تعرفه قابل وصول می‌باشد.

تبصره 6: مبنای محاسبه P بر اساس سال مراجعه مالک به شهرداری و صدور مفاصا حساب می‌باشد.

تبصره 7: منظور از مجتمع تجاری بیش از ده واحد تجاری با کلیه خدمات و امکانات رفاهی و ضوابط مربوطه.

تبصره 8: کلیه معابر و خیابانها، که در جدول پیوست قید نگردیده بر اساس نزدیکترین معبر اصلی قابل محاسبه خواهد بود.

تبصره 9: به منظور تشویق سرمایه گذاران در احداث مجتمع های تجاری در محدوده مناطق ذیل به شرط احداث مجتمع یا حداقل 1000 مترمربع زیربنا و رعایت کلیه ضوابط و مقررات اصول شهرسازی مشمول یک دوم ضرایب فروش کاربری می‌گردد (میدان انقلاب- میدان امام حسین- میدان فراهان- میدان حافظیه به سمت فاطمیه -رودکی گردو- کوی امام علی و سوم شعبان- کوی هجرت- کوی سجاد -شهداء گرهرود -سنجان).

(جدول فروش کاربری تجاری پیوست شماره یک)

علی رغم ارسال نسخه ثانی شکایت و ضمائم آن برای طرف شکایت، تا زمان رسیدگی به پرونده در هیات عمومی دیوان عدالت اداری هیچ پاسخی از طرف شکایت واصل نشده است.

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 24/12/1395 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.

رای هیات عمومی

مطابق بند 3 ماده 1 قانون تغییر نام وزارت آبادانی و مسکن به وزارت مسکن و شهرسازی مصوب سال 1353، طرح تفصیلی عبارت از طرحی است که بر اساس معیارها و ضوابط کلی طرح جامع شهر، نحوه استفاده از زمینهای شهری در سطح محلات مختلف شهر و موقعیت و مساحت دقیق زمین برای هر یک از آنها تعیین می‌شود و بر اساس ماده 5 اصلاحی قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب سال 1388، بررسی و تصویب طرحهای تفصیلی شهری و تغییرات آنها در هر استان به کمیسیونی خاص محول شده است و از سویی وظایف شورای اسلامی شهرها در ماده 71 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب سال 1375 با اصلاحات بعدی تعیین شده است و در این ماده قانونی امر تغییر کاربری اراضی در صلاحیت شورای اسلامی شهر پیش بینی نشده است. با توجه به مراتب شورای اسلامی شهر که صلاحیتی برای تغییر کاربری اراضی ندارد، به طریق اولی نمی تواند در این خصوص مبادرت به وضع قاعده و اخذ عوارض کند، علیهذا تعرفه شماره 4 از فصل دوم عوارض شهرداری اراک در سال 1393 مصوب شورای اسلامی شهر اراک مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات مرجع تصویب تشخیص می‌شود و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 13 و 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال می‌شود.

محمدکاظم بهرامی- رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری

منبع