تاریخ نظریه: 1404/08/24
شماره نظریه: 7/1404/305
شماره پرونده: 1404-168-305ک
استعلام:
به موجب بند «الف» ماده 42 قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1402، بانک مرکزی مکلف است موارد مظنون به پولشویی را به مرکز اطلاعات مالی وزارت امور اقتصادی و دارایی گزارش نماید، امری که ممکن است به مسدودی حساب بانکی و ارسال پرونده به دادسرای ویژه رسیدگی به جرایم پولی و بانکی منجر شود.
با توجه به اینکه در حال حاضر دادسرای ویژه رسیدگی به جرایم پولی و بانکی منحل شده و بخشی از وظایف و اختیارات آن به دادسرای ویژه رسیدگی به جرایم اقتصادی؛ که به موجب دستورالعمل تشکیل مجتمع تخصصی ویژه رسیدگی به جرایم اقتصادی مصوب 1399/06/18 آغاز به فعالیت نموده است، واگذار شده است، خواهشمند است اعلام فرمایید:
آیا در حال حاضر عبارت «دادسرای ویژه رسیدگی به جرایم پولی و بانکی» ناظر به دادسرای ویژه رسیدگی به جرایم اقتصادی واقع در تهران می‌باشد و یا آنکه دادسرای تخصصی در دیگر استان‌ها را نیز در بر می‌گیرد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
از مواد 25، 566 و 666 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 چنین مستفاد است که ماده 42 و بند «ت» ماده 37 قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1402، بر نفی صلاحیت دادسرای محل وقوع جرم در رسیدگی به جرم پولی و بانکی دلالتی ندارد؛ بلکه ناظر به تشکیل شعب تخصصی دادسرا برای رسیدگی به جرایم موضوع قانون مذکور است؛ بنابراین، با توجه به اصل صلاحیت دادگاه محل وقوع جرم (مواد 116 و 310 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392)، دادسرا و دادگاهی که جرم پولی و بانکی موضوع قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1402 در حوزه آن واقع شده است، صالح به رسیدگی می‌باشد. مفاد رای وحدت رویه شماره 868 مورخ 1404/5/28 هیات عمومی دیوان عالی کشور موید این دیدگاه است.