بر حسب شکایت خانم ب. ب. و. اقای م. ا. به اتهام مشارکت در ادم ربایی تحت تعقیب دادسرای عمومی و انقلاب *قرار گرفته است. پرونده به بازپرس شعبه یازدهم ارجاع گردیده و بازپرس در پایان رسیدگی و تحقیقات مقدماتی در تاریخ 97/8/28 مبادرت به صدور قرار نهایی نموده و ضمن ان اقدام متهم را معاونت در ادم ربایی مشدد با وسیله نقلیه تشخیص داده از این حیث درباره او قرار جلب به دادرسی و از اتهام مشارکت در ادم ربایی قرار منع تعقیب صادر و دادیار اظهارنظر با قرار صادره موافقت و برای نامبرده کیفرخواست صادر کرده است. (ص201 و 231 و 232) پرونده به شعبه *ارجاع گردیده است. (ص233) اعتراض شاکی به قرار منع تعقیب صادره نیز به ان شعبه ارجاع گردیده است. (ص 311 و 316 و 317) دادگاه پس از جری تشریفات قانونی در جلسه دادرسی مورخ 98/10/8 با حضور اصحاب دعوی و وکلای انان به موضوع رسیدگی و پس از اعلام ختم رسیدگی به موجب رای صادره اتهام متهم را مشارکت در ادم ربایی تشخیص داده و به استناد ماده 621 قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات) او را با دو درجه تخفیف به چهار سال حبس محکوم و تصریح نموده چون نظر دادگاه بر مشارکت متهم در ادم ربایی بوده اتخاذ تصمیم در خصوص اعتراض به قرار منع تعقیب منتفی است. اقای ک. س. به وکالت شاکی از رای صادره به علت قلت مجازات و خانم پ. ک. ا. به وکالت متهم از رای صادره درخواست فرجام کرده اند. درخواست انان به انضمام پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است. این شعبه با توجه به کاهش مجازات بزه ادم ربایی به موجب بند ب ماده 1 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری که بعد از صدور رای مذکور وضع گردیده، رای صادره را نقض و رسیدگی مجدد را به شعبه هم عرض ارجاع کرده است. رسیدگی مجدد در شعبه *به عمل امده و دادگاه طبق دادنامه شماره *متهم را به اتهام معاونت در ادم ربایی بزهکار تشخیص داده و به استناد مواد 126٫127٫211 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 و ماده 621 همان قانون (کتاب تعزیرات) با رعایت بند ب ماده 1 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری به یک سال و شش ماه حبس با احتساب مدت بازداشت قبلی محکوم کرده است. ضمنا در خصوص اعتراض شاکی به قرار منع تعقیب صادره از سوی بازپرس (ص 201) قرار معترض عنه را تایید کرده است. متهم از رای صادره بر محکومیت خود و اقای ک. س. به وکالت شاکی از ان رای در قسمتی که به ضرر او صادر شده درخواست فرجام کرده اند پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است. لوایح فرجامی زمان شور خوانده میشود. عضو ممیز- ج. ا.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و ملاحظه نظریه کتبی اقای غ. ا. دادیار دیوان عالی کشور مبنی بر این که با توجه به کاهش مجازات بزه ادم ربایی رای صادره قابل فرجام نیست و پرونده باید به دادگاه اعاده شود. تا به دادگاه تجدیدنظر استان ارسال نمایند مشاوره نموده چنین رای میدهد:
نظر به این که بزه ادم ربایی با توجه به کاهش مجازات ان موجب بند ب ماده 1 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری از شمار جرایم موضوع بند (ت) ماده 302 قانون ایین دادرسی کیفری خارج گردیده، بنابراین رای معترض عنه با لحاظ ماده 428 اصلاحی همان قانون قابل رسیدگی فرجامی نبوده بلکه قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان است. از این رو پرونده به دادگاه اعاده میگردد. تا به دادگاه تجدیدنظر استان ارسال نمایند.
رئیس شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور
ج. ا. مستشار: ح. ق.