اثر پرداخت نفقه پس از تقدیم دادخواست طلاق

در تاریخ 1398/04/30 اقای م. پ. ب. از طرف خانم س. ش. به طرفیت اقای س. ب. ک. دادخواستی به خواسته صدور حکم طلاق به علت عدم پرداخت نفقه از تاریخ 1396/12/13 و ترک زندگی مشترک از سوی خوانده و نیز عسر و حرج زوجه و تخلف خوانده از شروط ضمن عقد نکاح مستندا به مواد 1119 و 1129 و 1130 قانون مدنی تقدیم و به پیوست دادخواست تصویر دادنامه حضوری شماره 190 - 98 مورخ 1398/03/29 صادره از شعبه *که به موجب ان حکم بر محکومیت اقای س. ب. ک. به پرداخت نفقه معوقه از تاریخ 1396/12/13 لغایت 1398/03/11 و هم چنین به پرداخت خسارات دادرسی و حق الوکاله در حق زوجه خانم س. ش. محکوم گردیده است.را ارائه کرده است. دادخواست مطروح حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه دادرسی مورخ 1398/06/10 خوانده حضور نیافته و لایحه ای تقدیم ننموده لیکن خواهان و وکیل وی حاضر شدند و وکلای خواهان لایحه دفاعیه ای تقدیم نموده‌اند که پیوست پرونده می‌باشد. وکیل حاضر خواهان اظهار داشت خواسته به شرح دادخواست و لایحه تقدیمی است.زوجه خواهان اظهار میدارد. 96/9/13 عقد نمودیم و در دوران عقد بسر میبرد زندگی مشترک اغاز نشده است.ولی دوشیزه نیستم خوانده همکار مادرم بوده و مادرم مغازه دار است.و از ان طریق با من اشنا شده است.از اول ازدواج اختلاف داشتیم از 96/12/13 ایشان رفتند که رفتند و خیلی تلاش کردم که اشتی کنم که به من پاسخ داد که تفاهم نداریم من حتی پیامک های او را مکتوب دارم. اینقدر از این ادم انزجار و نفرت گرفتم که اصلا برای من حیثیت نمانده است.این اقا اصلا نمی خواهد مرا ببیند. س - علت درخواست طلاق شما چیست؟ از اول اختلاف داشتیم من کوتاه امدم زندگی ام را دوست دارم. چشمهایم را بستم خودم را گول می زدم از 96/12/13 رفتند زنگ میزدیم جواب نمیداد واسطه فرستادیم جواب نمیداد تنها حرفش طلاق بود در این یک سال حتی یک بار خانواده اش به خانه ما نیامدند که ایا عروس من زنده است.یا نه. مهریه ام 114 سکه است.که 14 سکه را در قبال طلاق بذل مینمایم نسبت به جهیزیه و اجرت المثل ادعایی ندارم. جهیزیه ام را نبردم. جهت اثبات مراتب ادعایی خود شاهد دارم. معرفی میکنم تقاضای استماع شهادت شهود را دارم. سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده است. در این اثنا اقای س. ب. ک. در تاریخ 1398/05/14 دادخواستی به خواسته الزام به تمکین به طرفیت همسرش خانم س. ش. تقدیم که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و در لف پرونده مروبط به دعوی طلاق زوجه قرار گرفته و با دعوی طلاق مطروحه تواما مورد رسیدگی قرار گرفته است. د رجلسه رسیدگی مورخ 1398/06/26 که جهت رسیدگی به دعوی تمکین مطروحه با حضور زوجین تشکیل گردیده زوج خواهان اظهار داشت خواسته به شرح دادخواست تقدیمی است.سال 96 عقد کردیم در دوران عقد هستیم و عروسی نکردیم همسرم دوشیزه نمی‌باشد. تا اردیبهشت سال 98 با همدیگر مشکلی نداشتیم قرار بود عروسی نگیریم. خانه و مقدمات تمکین فراهم است.ولی همسرم تمکین نمی کند. زوجه خوانده اظهار داشت الان بعد از یک سال و شش ماه که این اقا رفته است.و بعد از اینکه من دادخواست طلاق دادم و بعد از اینکه به نفقه محکوم شده است.این اقا یادش امده که زن دارد. من شاهد دارم. و ایشان با مادرم که مغازه دار هست همکار است.بارها همکارهای مادرم واسطه شده اند که چرا بیخود گذاشتی رفتی بارها تلاش کردم در حال حاضر پرونده طلاق دارم. تقاضای رسیدگی توامان را دارم. دادگاه قرار رسیدگی توامان دو دعوی مطروحه را صادر نموده است. در این اثنا اقای س. ح. ح. وکیل پایه یک و مشاور حقوقی با تقدیم وکالتنامه از جانب زوج اعلام وکالت نموده است.در جلسه رسیدگی مورخ 98/7/24 که جهت استماع گواهی گواهان خواهان (زوجه) تشکیل گردیده از طرف زوجه چهار نفر شاهد باسامی شاه ص. ط. م. و س. چ. و ح. ت. و م. ا. تعرفه شده اند که دادگاه اظهارات انان را استماع و در صورتمجلس تنظیمی منعکس نموده و سپس زوج خوانده اظهار داشت من با طلاق مخالف هستم من فقط میگویم که اخلاق پزی خانم باید درست شود. در 96/9/13 عقد کردیم از سال 97 بین ما کدورت پیش امده است.اخلاق او خوب نیست و رفتارش بد است.و خودش را میزند از برج 3 سال 97 به بعد با همسرم ارتباط ندارم. وکیل زوج اظهار داشت موکل قصد ادامه زندگی مشترک با زوجه را دارد. اغلب شهود زوجه نقل قول نمودند و شاهد ماجرا نبودند و در پاسخ به سوال دادگاه مبنی بر اینکه موکل شما رای نفقه صادر شده را پرداخت کرده است.اعلام داشت: خیر دادخواست تقسیط مطرح کرده است. موکل دارای مغازه پوشاک است.که اجاره است.8 سال در این شغل فعالیت دارد. داوران منصوب زوجین به اتفاق نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند و سرانجام دادگاه با اعلام ختم رسیدگی به موجب دادنامه شماره 1097 مورخ 1398/08/06 پس از ذکر خواسته خواهان (زوجه) و توضیحات وکیل ایشان در جلسه دادرسی و دعوی تمکین مطروحه از ناحیه زوج و توضیحات ایشان در جلسه دادرسی و مدافعات وکیل زوجه در قبال دعوی تمکین مطروحه با احراز رابطه زوجیت بین طرفین و موثر واقع نشدن مساعی دادگاه و تلاش داوران در اصلاح ذات البین با استدلال اینکه 1 - گواهی گواهان که به قطع و یقین به صحت اظهارات زوجه مبنی بر اینکه زوج از اسفند سال 96 ببعد همسرش را بدون دلیل بلاتکلیف رها نموده و در این مدت هیچ سراغی از او نگرفته است.گواهی داده اند 2 - ملاحظه دادنامه شماره 190 - 98/3/29 حوزه 2212 شعبه *مبنی بر محکومیت خوانده به پرداخت نفقه معوقه از مورخه 96/12/13 لغایت 98/3/29 که پس از صدور اجراییه به شماره 96 - 98/5/6 زوج هیچ اقدامی نسبت به پرداخت نفقه ننموده است.و علیرغم اینکه در امر فروشندگی لباس دارای سابقه می‌باشد. مبادرت به تقدیم دادخواست تقسیط نموده که تا کنون پرداخت نشده است.لذا عسر و حرج زوجه خواهان را در ادامه زندگی مشترک ثابت تشخیص و به استناد ماده 1130 و تبصره ماده 1133 قانون مدنی و مواد 26 و 27 و28 و 29 و 33 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 حکم به الزام زوج به طلاق زوجه صادر و به سردفتر طلاق نمایندگی در اجرای صیغه طلاق اعطای نموده وقوع طلاق را با توجه به بذل 14 سکه بهار ازادی از مهریه، خلع و عده ان سه طهر و هم چنین اعتبار حکم صادره را شش ماه از تاریخ ابلاغ رای فرجامی یا انقضای مهلت فرجامخواهی اعلام و توضیح داده که زوجه در این پرونده ادعای مالی مطرح ننموده و طرفین فاقد فرزند مشترک می‌باشند و در مورد دعوی زوج به طرفیت زوجه به خواسته الزام زوجه به تمکین با استدلال منعکس در رای حکم بر بطلان دعوی زوج خواهان صادر نموده است. پس از ابلاغ رای صادره زوج محکوم علیه نسبت به ان تجدید نظر خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدید نظر *وارد رسیدگی شده و پس از یک سلسله اقدامات و استعلام از واحد اجرای احکام مدنی شورای حل اختلاف و وصول پاسخ سرانجام به موجب دادنامه شماره 1167 - 99 مورخ 1399/05/12 اعتراض تجدید نظر خواه را غیر وارد و دادنامه تجدید نظر خواسته را مطابق اصول و موازین قانونی تشخیص و ضمن رد تجدید نظر خواهی تجدید نظر خواه به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه تجدید نظر خواسته را تایید نموده است.پس از ابلاغ دادنامه مذکور به طرفین دعوی، اقای م. ر. ز. ب. از طرف زوج در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به ان فرجامخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.لوایح طرفین به هنگام شور قرائت میگردد.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. ع. ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد:

فرجامخواهی وکیل فرجامخواه اقای س. ب. ک. نسبت به دادنامه شماره 1167 - 99 مورخ 1399/05/12 شعبه *متضمن تایید ان قسمت از دادنامه شماره 1097 - 98 مورخ 1398/08/06 صادره از شعبه *که به موجب ان به لحاظ احراز عسر و حرج زوجه در استمرار زوجیت حکم بر الزام زوج (فرجامخواه) به مطلقه نمودن زوجه (فرجامخوانده) اصدار یافته است.با توجه به جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست زیرا محتویات پرونده و پیوست ان و اظهارات طرفین در جلسات دادرسی و مودای گواهی گواهان تعرفه شده از ناحیه زوجه مجموعا دلالت بر این دارد. که عقد نکاح فیمابین زوجین در تاریخ 1396/09/13 منعقد گردیده و زوجین تا پایان همان سال دارای ارتباط با یکدیگر بوده و سپس با بروز اختلاف بین انان از سال 1397 تا کنون هیچ ارتباطی با یکدیگر نداشته و علیرغم تمکین خاص زوجه هنوز در دوران عقد بسر برده و زندگی مشترک خود زیر یک سقف را اغاز ننموده‌اند و عملا زوجه در منزل پدرش بلاتکلیف بسر میبرد و زوج فرجامخواه در این مدت طولانی هیچ اقدام مفید و موثری جهت حل و فصل اختلافات و رفع کدورت فیمابین و سر و سامان دادن به زندگی و فراهم نمودن مقدمات شروع زندگی مشترک خود با زوجه اقدام ننموده است.و حتی با وجود اینکه حسب دادنامه شماره 190 - 98 مورخ 1398/03/29 صادره از حوزه 2212 شعبه *به پرداخت نفقه معوقه زوجه از تاریخ 1396/12/13 لغایت 1398/03/11 محکوم گردیده معهذا علیرغم صدور اجراییه و تشکیل پرونده اجرایی از پرداخت نفقه مورد حکم استحقاقی زوجه حسب الاقرار در جلسه دادرسی مورخ 1398/07/24 امتناع ورزیده و حتی مبادرت به تقدیم دادخواست و اعسار و تقسیط محکوم به نفقه را نموده است.و تا زمان تقدیم دادخواست طلاق از طرف زوجه کماکان مستنکف از پرداخت نفقه زوجه بوده و اقدام بعدی ایشان در پرداخت نفقه مورد حکم در جریان رسیدگی به دعوی طلاق مطروحه موثر در مقام نبوده و استحقاق زوجه نسبت به خواسته طلاق مطروحه را ساقط و منتفی نمیسازد که با توجه به مجموع مراتب اشعاری و اوضاع و احوال حاکم بر روابط طرفین و وضعیت بوجود امده بین انان و ممکن نشدن صلح و سازش بین زوجین و غیر قابل تحمل بودن ادامه این وضعیت برای زوجه بالحاظ شرایط سنی و جوانی نامبرده استنباط و تشخیص دادگاه در احراز عسر و حرج زوجه در تداوم زوجیت صایب و موجه بوده و از این رو دادنامه های بدوی و فرجامخواسته بالحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و ابرازی و تحقیقات و رسیدگی های معموله موجها و مطابق موازین و مقررات قانونی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر ارای مرقوم مترتب نبوده و اعتراضات وکیل فرجامخواه در حد و کیفیتی نیست که بمبانی استنباط و تشخیص و مالا اساس دادنامه معترض عنه خلل و خدشه ای وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد و چون از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری در نحوه رسیدگی دادگاه و صدور حکم مشهود نمی‌باشد. لهذا ضمن رد فرجامخواهی فرجامخواه به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجامخواسته ابرام میگردد.

شعبه *

رئیس شعبه: ح. ع. ع. معاون: ح. م. ه.