در خصوص دعوای خواهان م.ب. به طرفیت خوانده 1 - شرکت و.الف. (و.گ.) 2 - ع.پ. مطبوع به خواسته مطالبه خسارات وارده به اتومبیل به پلاک... شامل 1 - افت قیمت اتومبیل به مبلغ 10/000/000 ریال، 2 - مابه التفاوت پرداختی بیمه بابت خسارت و خسارت واقعی به مبلغ 20/000/000 ریال، 3 - هزینه کارشناسی به مبلغ 000/700 ریال، 4 - هزینه جرثقیل به مبلغ 000/300 ریال، 5 - منافع تفویت شده به مدت 10 ماه به مبلغ 20/000/000 ریال به انضمام خسارات دادرسی و تاخیر تادیه جمعا به مبلغ 51/000/000 ریال به دلالت تصویر مصدق نظریه کاردان فنی تصادفات که حکایت از تقصیر خوانده ردیف دوم دارد و نظریه کارشناس که مورد قبول خوانده ردیف دوم قرار گرفته و وفق آن افت قیمت اتومبیل ده میلیون ریال و خسارات نیز سی و سه میلیون ریال تعیین شده است به انضمام فیش های پرداخت حق الزحمه کارشناس و فاکتورهای مربوط به تعمیرات و قطعات. خوانده با حضور در دادگاه بیان داشته که مبلغ 33/000/000 ریال توسط بیمه م. و شرکت و. به خواهان پرداخت شده و نظریه کارشناسی نیز خسارات را مبلغ 32/000/000 ریال و افت قیمت معین کرده است و خسارات به جز در قسمت افت قیمت پرداخت شده که به صورت اقساط به بیمه پرداخت مینماید. خواهان خواستار محکومیت خوانده دیگر به علت اینکه در استخدام راننده ماهر سهل انگاری شده است. دادگاه با توجه به ماده 12 قانون مسئولیت مدنی و اینکه خوانده ردیف دوم اول تقصیری در وقوع حادثه نداشته و تقصیر به علت عدم رعایت فاصله طولی متوجه خوانده ردیف دوم تشخیص داده شده بنابراین اگر خوانده ردیف دوم فاصله طولی را رعایت می نمود حادثه واقع نمی شد و این بی احتیاطی هیچ گونه رابطه مستقیم یا غیر مستقیمی با خوانده ردیف اول ندارد و به معنی آن است که خوانده ردیف اول تمام احتیاط های لازم را در استخدام راننده با گواهینامه معتبر رعایت نموده و بنابراین مسئولیتی متوجه خوانده ردیف اول نیست به این ترتیب دادگاه دعوای خواهان را نسبت به خوانده ردیف اول متوجه ندانسته و مستندا به ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی ناظر به بند 4 ماده 84 آن قانون، قرار رد دعوای خواهان نسبت به خوانده ردیف اول صادر و اعلام میگردد. و در مورد خوانده ردیف دوم با توجه به احراز تقصیر و نظریه کارشناسی در پرونده تامین دلیل که مورد قبول خوانده یاد شده قرارگرفته و خواهان نیز آن را مستند قرار داده است. بنابراین دعوای خواهان تا میزان خسارات تعیین شده توسط کارشناس رسمی دادگستری و هزینه کارشناس ثابت بوده و دادگاه مستندا به مواد 335 قانون مدنی 1 و 2 قانون مسولیت مدنی و اصل چهلم قانون اساسی و قاعده لاضرر خوانده ردیف دوم را به پرداخت الف. مبلغ 10/700/000 ریال بابت اصل خواسته ب. مبلغ 000/235 ریال بابت خسارات دادرسی در حق خواهان محکوم مینماید. در مورد سایر خسارات نظر به اینکه؛ اولا: هزینه جرثقیل فاقد ادله اثباتی است، ثانیا: تفویت منفعت به علت آنکه مسلم نبوده و از مصادیق تبصره 2 ماده 515 قانون آیین دادرسی مدنی است قابل مطالبه نمیباشد، ثالثا: خسارت از خسارت که در قالب تاخیر تادیه مطالبه شده نیز وفق تبصره یاد شده قابل وصول نیست، رابعا: هزینه های لوازم و اجرت بر اساس نظریه کارشناس رسمی دادگستری تعیین میگردد، دعوای ثابت نبوده و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بی حقی خواهان دراین قسمت ها صادر و اعلام می دارد. حکم های صادره حضوری بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاههای تجدیدنظر استان تهران خواهند بود. قرار صادره نیز مانند حکم های صادره قابل تجدیدنظر است.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - انیس حسینی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ب. به طرفیت 1 .شرکت و.الف. 2 . آقای ع.پ. به شرح دادخواست تجدیدنظر نسبت به قسمت اول و آخر دادنامه شماره --- مورخ 1391/10/19 صادره در پرونده کلاسه شعبه --- دادگاه عمومی (حقوقی) تهران که متضمن صدور قرار رد دعوی خواهان نسبت به خوانده ردیف اول و همچنین صدور حکم به بی حقی خواهان به خواسته مطالبه هزینه جرثقیل و خسارت تاخیر تادیه و غیره میباشد با عنایت به جمیع محتویات پرونده دادنامه بدوی مطابق با موازین قانونی و با رعایت اصول دادرسی صادرگردیده و اعتراض موجه و ایراد موثری که موجبات نقض و بی اعتباری آن را فراهم آورد در این مرحله از دادرسی به عمل نیامده و موضوع تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از جهات مندرج در ماده 348 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مطابقت ندارد لذا، ضمن رد تجدیدنظرخواهی به استناد مقررات ماده 358 قانون آیین دادرسی مارالذکر دادنامه تجدیدنظرخواسته را عینا تایید و استوار مینماید. رای صادره قطعی است.
مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران
خیری - کریمی