در تاریخ 1400/01/24 اقای خ. ا. به وکالت از طرف اقای ح. ا. ب. به طرفیت خانم ز. ش. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به علت ناسازگاری زوجه و اختلافات فیمابین تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. خانم ف. ا. وکیل پایه یک دادگستری با تقدیم وکالتنامه از جانب زوجه (خوانده) اعلام وکالت نموده است. در جلسه رسیدگی مورخ 1400/03/02 که با حضور وکلای زوجین تشکیل گردیده وکیل خواهان اظهار داشت خواسته به شرح دادخواست تقدیمی است.وکیل خوانده اظهار داشت موکله خواهان زندگی مشترک خود میباشد. و دارای یک فرزند خردسال هستند و دادخواست ارائه شده بدون هیچگونه دلیل قانونی و شرعی ارائه شده است.و تقاضای ارجاع امر به مشاوره خانواده را دارم. سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و داور منتخب خواهان و داور منصوب خوانده هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. وکیل زوجه به پیوست لایحه تقدیمی تصاویر ارای متضمن محکومیت زوج به پرداخت مهریه ما فی القباله و پرداخت نفقات معوقه و جاریه زوجه و نفقه فرزند مشترک را تقدیم و اعلام داشته که زوجه جهیزیه خود را از منزل مشترک خارج و تحویل گرفته است. سپس دادگاه جهت تعیین میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک زوجه قرار ارجاع امر بکارشناس صادر نموده و کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه کتبی تقدیمی میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک زوجه از تاریخ 1390/03/23 (اغاز زندگی مشترک) لغایت 1399/04/15 (تاریخ جدایی از زندگی مشترک) را جمعا بمبلغ هیجده میلیون تومان تعیین و اعلام نموده است.و پس از اعتراض وکیل زوجه به نظریه کارشناس دادگاه موضوع را به هیات سه نفره کارشناسان ارجاع نموده و کارشناس واحد اولیه هم به شرح نظریه تکمیلی میزان نفقه ایام عده زوجه را هر ماه یازده میلیون ریال و جمعا سی و سه میلیون ریال تعیین و اعلام نموده است. پرداخت دستمزد هیات کارشناسان از سوی وکیل زوجه و نیز نظریه هیات کارشناسان در پرونده مشهود نیست. سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1401/06/27 با توجه به خواسته زوج خواهان و محرز بودن وجود رابطه زوجیت دائم بین طرفین و اصرار زوج بر جدایی و طلاق و موثر واقع نشدن مساعی دادگاه و داوران در ایجاد صلح و سازش بین طرفین و انصراف خواهان از طلاق همسرش لذا با لحاظ قاعده فقهی الطلاق بید من اخذ بالساق و به استناد مواد 1082 و1133 قانون مدنی و مواد 24 و 26 الی 29 و 34 و 38 قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی و ثبت رسمی ان که عده طلاق سه طهر خواهد بود صادر نموده و زوج را مکلف نموده که مهریه زوجه به تعداد 414 سکه تمام بهار ازادی که طی دادنامه شماره 2051 - 99 صادره از شعبه *مورد حکم قرار گرفته و نفقه زوجه را طی دادنامه شماره *صارده از شعبه *که بر محکومیت زوج به پرداخت ان صادر گردیده و اجرت المثل ایام زندگی مشترک بمبلغ یکصد و هشتاد میلیون ریال و نفقه ایام عده جمعا بمبلغ سی و سه میلیون ریال را در حق زوجه پرداخت نماید. و توضیح داده که زوجین دارای یک فرزند مشترک دختر هستند که هفت سال سن دارد. که حضانت وی با زوج میباشد. وکیل زوجه در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی نموده و عمده اعتراض وی در مورد عدم لحاظ جهیزیه زوجه و عدم تعیین ملاقات زوجه با فرزند مشترک و عدم اتخاذ تصمیم در خصوص شرط تنصیف دارایی و کم بودن میزان نفقه ایام عده میباشد. که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1401/08/25 با اعلام اینکه اولا - در خصوص جهیزیه صرفنظر از اینکه حسب اظهار زوج جهیزیه تحویل داده شده است.زوجه تاکنون لیستی که بامضای طرفین و شهود رسیده باشد. ارائه نکرده است.و در خصوص اموال منقول و غیرمنقول زوج مالی معرفی نشده است.و نفقه ایام عده حسب نظریه کارشناس تعیین و مناسب میباشد. لذا این ایرادات رد میگردد. و لیکن در مورد ملاقات فرزند دادنامه تجدیدنظرخواسته بدین ترتیب اصلاح میگردد.که زوجه هفته ای یکبار از ساعت6 بعد از ظهر روز پنج شنبه لغایت ساعت 6 بعد از ظهر روز جمعه حق ملاقات با فرزند خود را دارد. و محل ملاقات محل سکونت فرزند مشترک و در صورت عدم توافق کلانتری محل (محل تحویل و استرداد) فرزند مشترک میباشد. لذا با رد اعتراض تجدیدنظرخواه در قسمت هایی که مورد اعتراض قرار گرفته دادنامه تجدیدنظرخواسته را با رعایت اصلاح به عمل امده مستندا به مواد 358 و 356 قانون ایین دادرسی مدنی تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1401/08/29 به وکیل زوجه ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1401/09/15 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد:
رای شعبه دیوان عالی کشور
فرجام خواهی وکیل فرجام خواه خانم ز. ش. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1401/08/25 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه شماره *مورخ 1401/06/27 صادره از شعبه *که به موجب ان با درخواست زوج (فرجام خوانده) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق و ثبت رسمی ان با لحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه (فرجام خواه) صادر گردیده است، با توجه به جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست. زیرا، زوج فرجام خوانده متقاضی طلاق همسرش بوده و به تجویز ماده 1133 قانون مدنی میتواند هر وقت که بخواهد با پرداخت حقوق مالی همسرش او را مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت زوجه فرجام خواه به طلاق خویش موثر در مقام نبوده و مانع اجرای طلاق از سوی زوج نخواهد بود. و به علاوه در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 راجع به کلیه حقوق مالی زوجه فرجام خواه اعم از مهریه و نفقات ایام معوقه و جاریه و ایام عده و هم چنین اجرت المثل ایام زندگی مشترک و نیز جهیزیه و شرط تنصیف دارایی اتخاذ تصمیم و تعیین تکلیف به عمل امده است. بنابراین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته من جمیع جهات با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و اقدامات و رسیدگی های به عمل امده موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی و با رعایت اصول و قواعد دادرسی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر ارای مرقوم مترتب نبوده و اعتراض وکیل فرجام خواه در حد و کیفیتی نیست که خلل و خدشه ای بر دادنامه معترض عنه وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد. فلذا ضمن رد فرجام خواهی فرجام خواه به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام میگردد.
شعبه *
رئیس شعبه: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م.