تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/22
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: 1 - دادگاه تجدید نظر در صورت اعمال تخفیف درمجازات نه تنها الزامی به تعیین مجازات کمتر از حداقل قانونی ندارد بلکه مکلف به تخفیف تمامی مجازات های مورد حکم نیز نیست. 2 - پذیرش درخواست اعاده دادرسی یکی از شرکا موجبی برای پذیرش درخواست محکوم دیگر پرونده نیست.
به موجب دادنامه شماره --- - 1392/05/31 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی الف. آقای غ.م.ت. به اتهام انتقال مال غیر به تحمل هفت سال حبس تعزیری و پرداخت یک میلیارد و هفتصد و نود و پنج میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان جزای نقدی محکوم گردیده است و بر اساس دادنامه شماره --- - 1392/10/03 شعبه پانزدهم دادگاه تجدیدنظر استان آ. با تقلیل مجازات حبس به چهار سال دادنامه صادره مورد تایید قرار گرفته است. محکومعلیه برای یک نوبت از دیوان عالی کشور تقاضای اعاده دادرسی نموده بود که تقاضای مزبور به موجب دادنامه شماره --- - 1393/05/29 مردود اعلام شده بود محکومعلیه مجددا با تقدیم درخواستی به دیوان عالی کشور که به این شعبه ارجاع شده است تقاضای اعاده دادرسی نموده است و پس از شرح ماوقع پرونده از نگاه خود توضیح داده است که عمل وی اصلا مصداق مشارکت در جرم نبوده است و اصلا در عملیات جرم (فروش ملک به شاکی دخالتی نداشتهام. و اقدامات من را میتوان به عنوان معاونت در جرم تلقی کرد و دادگاهها بدون توجه به این موضوعات مبادرت به صدور رای نمودهاند. و از طرفی متهم دیگر پرونده آقای ر.ع.ز.س.ک. با پذیرش تقاضای اعاده دادرسی وی در شعبه --- دیوان عالی کشور به موجب دادنامه شماره --- - 1393/10/06 به این جهت که مقررات تخفیف در مورد وی رعایت نشده است مورد پذیرش قرار گرفته است و پرونده در شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان به عنوان شعبه همعرض مطرح شده است و شعبه مزبور نیز به موجب دادنامه شماره --- - 1393/12/11 حکم به تقلیل مجازات حبس از 4 سال به دو سال و جزای نقدی به نهصد میلیون داده است که این قاعده در مورد من هم باید رعایت گردد و از این جهات درخواست اعاده دادرسی نموده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای محمد بارانی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای فریبرز لشکری دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر نظر به عدم انطباق درخواست با موارد قانونی اعاده دادرسی و صدور رای مقتضی دارم. در خصوص دادنامه شماره --- - 1393/10/03 مشاوره نموده چنین رای میدهد:
اولا: قسمت اول تقاضای اعاده دادرسی محکومعلیه دفاع در ماهیت موضوع و ادعای نوع مداخله خود در تحقق جرم میباشد که در مقطع اعاده دادرسی موجبی برای بررسی این دفاعیات ماهیتی وجود ندارد ثانیا: صرفا نظر از اینکه پذیرش درخواست اعاده دادرسی محکوم دیگر پرونده در شعبه دیگر دیوان عالی کشور موجبات تجویز اعاده دادرسی برای محکوم دیگر پرونده را فراهم نمینماید اساسا استناد شعبه --- به تبصره دو ماده 22 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب الزاما به این معنی نمیباشد که دادگاه باید از حداقل مجازات قانونی مجازات کمتری تعیین کند و یا اینکه در همه مجازاتها و از جمله جزای نقدی هم تخفیف دهد بلکه به این معنی است که مقداری از مجازات تعیین شده در مجازات مندرج در دادنامه بدوی را کاهش دهد که دادگاه تجدیدنظر هم بر همین مبنا اقدام کرده است. ثالثا: چون تقاضای محکومعلیه با هیچ یک از بندهای مختلف ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امورکیفری انطباقی ندارد مورد پذیرش قرار نمیگیرد و رد میگردد.
رئیس و عضو معاون شعبه --- دیوان عالی کشور
عبدالمحمد خالصی - علی اکبری