خانم ب. ص. ب. در تاریخ 1399/05/30 به طرفیت اقای ا. ذ. دادخواستی به خواسته طلاق به دادگاه عمومی *تقدیم نموده است.که جهت رسیدگی به شعبه اول ارجاع گردیده است.خواهان دعوی خود را به پرونده های کلاسه *9900263 شعبه *خوانده در حال پرداخت نفقه خواهان میباشد. دعوی خواهان را به استناد ماده 1257 قانون مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام نموده است. اعتراض و تجدیدنظرخواهی خواهان نسبت به این دادنامه نیز به موجب دادنامه شماره 9291 مورخ 1400/01/22 صادره از شعبه *مردود و دادنامه تجدیدنظرخواسته تایید گردیده است.سپس براساس فرجامخواهی خواهان بدوی پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ج. ق. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره*فرجامخواسته مشاوره نموده و چنین رای می دهد.
فرجامخواهی خانم ب. ص. ب. نسبت به دادنامه صادره از شعبه *به شماره فوق الذکر که به موجب ان با تایید دادنامه بدوی صادره از شعبه *در خصوص دعوی ف.خواه به خواسته طلاق حکم به بطلان صادر گردیده است.وارد است.زیرا هر دو استدلال دادگاه به شرح زیر مبنی بر اشتباه است. 1- استفاده زوجه از حق حبس با عنایت به ماده 1085 قانون مدنی یک امر قانونی است.و نمی توان کسی را به استناد استفاده از حق قانونی خود محکوم کرد علاوه بر اینکه در رد دعوی تمکین زوج بر عدم فراهم کردن تمامی وسایل وامکانات زندگی مشترک نیز استناد شده است. 2- با صدور حکم محکومیت زوج به پرداخت نفقه معوقه بیش از 6 ماه زوجه حق اعمال وکالت در طلاق برای زوجه محقق شده است.و تا پرداخت کامل محکوم به این حق پابرجا بوده و با پرداخت بخشی از ان نفی نمی گردد. بنا مراتب مذکور به استناد بند 5 ماده 371 و شق الف ماده 401 قانون ایین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن نقض دادنامه فرجامخواسته رسیدگی مجدد را به دادگاه محترم صادر کننده دادنامه منقوض ارجاع می نماید. /ا400/4/26
شعبه *
رئیس شعبه: ج. ق. مستشار: دکتر ح. ح.