تاریخ نظریه: 1404/11/07
شماره نظریه: 7/1404/187
شماره پرونده: 1404-186/1-187ک
استعلام:
چنانچه مجازات تکمیلی به صورتی نباشد که با عدم انجام آن توسط محکوم‌علیه بتوان میزان آن را تا یک سوم افزایش داد (بر اساس ماده 24 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392)؛ به عبارت دیگر، نوع مجازات تکمیلی به گونه‌ای نباشد که قابل افزایش تا یک سوم باشد، تکلیف دادگاه صادرکننده حکم قطعی چیست؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
به صراحت ماده 24 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، چنانچه محکوم طی مدت اجرای مجازات تکمیلی، مفاد حکم را رعایت نکند، دادگاه صادرکننده حکم برای بار اول مدت مجازات تکمیلی را طبق مقررات این ماده افزایش می‌دهد. در صورت تکرار این موضوع (عدم رعایت مفاد حکم مجازات تکمیلی) دادگاه می‌تواند مابقی محکومیت مجازات تکمیلی وی را به حبس یا جزای نقدی درجه 7 یا 8 موضوع ماده 19 قانون یادشده تبدیل کند؛ بنابراین، افزایش مجازات تکمیلی اصولاً منتفی است و آنچه به صراحت در ماده فوق آمده است، افزایش «مدت مجازات» است؛ بدیهی است در خصوص مجازات‌های تکمیلی که انجام آن بر عهده محکوم نیست؛ مانند انتشار حکم محکومیت در روزنامه یا اخراج اتباع بیگانه از کشور، افزایش مدت مجازات تکمیلی به عنوان ضمانت اجرای عدم اجرای مجازات تکمیلی از سوی محکوم، موضوعاً منتفی است.