میزان اعتبار شرط ضمن عقد نکاح توافقی

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

در تاریخ 99/6/13 اقای پ. ع. به طرفیت همسرش خانم ش. ف. ک. ک. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار می‌گیرد. خانم ن. ص. وکیل پایه یک دادگستری با تقدیم وکالتنامه از جانب خوانده (زوجه) اعلام وکالت نموده است.در جلسه رسیدگی مورخ 99/7/22 که با حضور زوجین و وکیل زوجه تشکیل گردیده خواهان (زوج) اظهار داشت طبق سند نکاحیه پیوست پرونده در تاریخ 1388/09/15 با زوجه ازدواج کرده ام و ثمره این ازدواج یک فرزند دختر به نام ا. دو سال و نیم میباشد. 11 سال سابقه زندگی مشترک با زوجه دارم. وی فردی پرخاشگر بوده و بسیار توهین می کند و ابروی مرا نزد دوستانم برده است.و رفتار وی اکنون به جایی رسیده که نمی توانم بگویم او فردی همسر ازار شده و گاهی مرا می زند و خانواده همسرم نیز مانند خود وی افراد بدنامی نیستند و زوجه اکنون در خانه من زندگی می کند و چون قادر به تحمل وی و رفتارهای زشت او نبودم حدود سه روز است.خانه را ترک نموده ام لذا تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش را دارم. وکیل زوجه ضمن تقدیم لایحه دفاعیات اظهار داشت مدافعات به شرح لایحه تقدیمی است.موکل اکنون در منزل مشترک زندگی می کند و قصد طلاق و جدایی ندارد. و چنانچه خواهان اصرار بر طلاق دارد. موکل خواستار پرداخت حقوق مالی اش می‌باشد. موکل مهریه اش را قبلا به شوهرش ابرای نموده است.و با توجه به این که زوج خود اقرار به ترک منزل نموده لذا زوجه خواهان پرداخت نفقه خود و فرزند مشترک و نفقه ایام عده و اجرت المثل ایام زوجیت و نحله از تاریخ شروع زندگی مشترک از تاریخ 1390/03/06 تا زمان متارکه می‌باشد.جهیزیه زوجه هنوز در منزل مشترک است.و موکل انجا زندگی می کند وی یک دستگاه خودرو داشت که سه سال قبل ان را به پدرش داد و ملک هم داشت که ان را فروخته و پولش را به پدر خود داده است.خواهان اظهار داشت ایشان می‌تواند جهیزیه خودش را ببرد و در خصوص حقوق مالی وی نیز اعلام امادگی می کنم و اجرت زحمات وی در طول زندگی مشترک و نفقه وی را پرداخت می نمایم سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. دادگاه جهت تعیین میزان نفقه زوجه و فرزند مشترک از تاریخ ترک زندگی مشترک از سوی زوج و همچنین تعیین میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک زوجه موضوع را به کارشناس ارجاع نموده است. در این اثنا وکیل زوجه به طرفیت زوج دادخواستی به خواسته مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 1399/04/01 لغایت اجرای حکم با جلب نظر کارشناس علی الحساب مقوم به مبلغ پنجاه میلیون ریال با احتساب خسارات دادرسی به شعبه *تقدیم نموده و شورا پس از تشکیل جلسه و استماع اظهارات طرفین سرانجام باعتبار مطرح بودن دعوی طلاق در شعبه *با صدور قرار عدم صلاحیت پرونده مربوط به نفقه را به خخ. ارسال نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و با پرونده مربوط به دعوی طلاق زوج تواما مورد رسیدگی قرار می‌گیرد. کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه کتبی تقدیمی میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک زوجه را جمعا به مبلغ 407/200/000 ریال و نفقه معوقه زوجه تا پایان تاریخ 1399/09/30 را مبلغ 12/180/000 ریال و نفقه ماهیانه فرزند مشترک به نام ا. را از تاریخ 1399/07/22 روزانه 250/000 ریال و ماهیانه 7/500/000 ریال و تا پایان تاریخ 99/9/30 جمعا به مبلغ 9/750/000 ریال تعیین و اعلام نموده است. نظریه کارشناس به طرفین ابلاغ شد زوجه اعلام نموده اعتراضی ندارم. از سوی زوج هم اعتراضی نسبت به نظریه کارشناس مشهود نمی‌باشد. سرانجام دادگاه پس از اظهار عقیده قاضی مشاور ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره 1630 مورخ 99/12/18 پس از ذکر خواسته زوج خواهان و توضیحات نامبرده و اظهارات طرفین، دعوی خواهان را وارد تشخیص و به استناد مواد 24 و 26 و 29 و 34 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 و ماده 1133 قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی صادر و مقرر داشته که اجرای صیغه طلاق منوط به پرداخت حقوق مالی زوجه به شرح ذیل می‌باشد. 1 خواهان (خوانده صحیح می‌باشد.) اقرار دارد. که مهریه را به زوج ابرای نموده است.بنابراین در این خصوص حقی برای زوجه متصور نیست و زوجه به شرح دادخواست جداگانه از تاریخ 99/4/1 مطالبه نفقه نموده است.و خواهان نیز اقرار دارد. از تاریخ 99/7/19 اقدام به ترک زندگی مشترک نموده است.و وکیل زوجه نیز اظهار نموده موکل اکنون در منزل مشترک حضور دارد. و انجا زندگی می کند و نفقه وی و فرزند مشترک را مطالبه نموده است.بنابراین و با توجه به اینکه زوج تا تاریخ 99/7/19 در منزل مشترک حضور داشته و حضور وی قرینه بر پرداخت نفقه می‌باشد.و زوجه نیز دلیلی بر عدم پرداخت نفقه از ناحیه زوج ارائه ننموده است.لذا مستندا به ماده 1257 قانون مدنی حکم بر بی حقی وی صادر می‌گردد. لیکن با توجه به اینکه زوج از تاریخ 99/7/19 اقدام به ترک منزل نموده است.موظف است.مطابق نظریه کارشناس نفقه زوجه را از تاریخ 99/7/19 لغایت 99/9/30 ماهیانه هشت میلیون و هفتصد هزار ریال جمعا به مبلغ بیست میلیون و پانصد و نود هزار ریال که اشتباها در نظریه کارشناس مجموع ارقام سهوا 12/180/000 ریال محاسبه گردیده است.و همچنین نفقه فرزند مشترک به نام ا. را از تاریخ 99/7/22 ماهیانه به مبلغ 7/500/000 ریال به طور مستمر با احتساب ده درصد تورم سالانه و همچنین نفقه زوجه را مطابق با اخرین پرداخت ماهیانه از تاریخ 99/10/1 لغایت اجرای صیغه طلاق و نفقه دوران عده را جمعا به مبلغ 4/500/000 ریال را به زوجه پرداخت نماید. مگر اینکه زوجه در طول ایام عده در منزل مشترک سکنی داشته باشد. که در این صورت صرفا استحقاق و نفقه جاری ماهیانه مطابق با نظریه کارشناسی را خواهد داشت و همچنین خواهان مکلف از مطابق نظریه کارشناس مبلغ 407/200/000 ریال بابت اجرت المثل ایام زندگی مشترک قبل از اجرای صیغه طلاق در حق زوجه پرداخت نماید. در ضمن جهیزیه زوجه در منزل مشترک است.و زوج اظهار نموده زوجه میتواند جهیزیه اش را با خودش ببرد و از این حیث اختلافی بین زوجین وجود ندارد. وکیل زوجه اموال یا دارایی خاصی از زوج به دادگاه معرفی ننموده است.لذا دادگاه در این خصوص مواجه با تکلیفی نیست. حضانت فرزند مشترک به نام *دو سال و نیم با زوجه می‌باشد. و خواهان می‌تواند به نحو مقرر در حکم با فرزند مشترک ملاقات نماید. مدت اعتبار گواهی صادره سه ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی می‌باشد. پس از ابلاغ رای صادره به طرفین وکیل زوجه و همچنین زوج هر یک با تقدیم دادخواست در مهلت قانونی نسبت به رای مذکور تجدیدنظرخواهی نموده‌اند که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به مرجع تجدیدنظر استان *حسب الارجاع در وقت فوق العاده به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/03/03 با استدلال منعکس در ان اعتراض تجدیدنظرخواهان را غیر موجه تشخیص و به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظر خواهان دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است.دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1400/03/09 به زوجین ابلاغ شد و وکیل زوجه در تاریخ 1400/03/22 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.لوایح طرفین به هنگام شور قرائت می‌گردد.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. ع. ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:

وکیل زوجه فرجام خواه خانم ش. ف. ک. ک. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/03/03 شعبه *متضمن تایید دادنامه بدوی شماره 1630 99صادره از شعبه *که به موجب درخواست زوج (فرجام خوانده) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق متعلق به زوجه اصدار یافته است.فرجام خواهی نموده و عمده اعتراض او در مورد عدم تعیین تکلیف نسبت به بخشی از مهریه که به نحو شرط ضمن عقد نکاح زوج متعهد به پرداخت ان گردیده و هنوز بر ذمه زوج باقیمانده می‌باشد. که با توجه به محتویات پرونده نظر به اینکه زوجه فرجام خواه به موجب سند رسمی شماره *مورخ 99/2/24 دفتر اسناد رسمی شماره 219 *فقط ذمه زوج فرجام خوانده از بابت مهریه خود مندرج در سند ازدواج را ابرا ی نموده و در سند مذکور صریحا اعلام گردیده که ابرای ذمه زوج شامل شرط ضمن عقد نکاح مرقوم در صفحه 16 سند نکاحیه نبوده و این شرط به قوت خود باقی است.و نظر به اینکه به موجب شرط ضمن عقد نکاح مرقوم در صفحه 16 سند نکاحیه زوج متعهد گردیده که هر زمان منزلی را خریداری نماید. سه دانگ ان را به زوجه تملیک و به طور رسمی منتقل نماید. و قانونا هم تا زمانی که رابطه زوجیت بین طرفین ادامه داشته و باقی بوده شرط مذکور به قوت و اعتبار خود باقی و لازم الاجرا خواهد بود و با انحلال نکاح بین طرفین شرط مذکور و تعهد موضوع ان منتفی محسوب و اثر قانونی و حقوقی بر ان مترتب نخواهد بود بنابراین چنانچه تا زمان اجرای صیغه طلاق موضوع شرط ضمن عقد نکاح محقق و زوج منزلی را خریداری و تملک کرده باشد. در مقام اجرای شرط ضمن عقد نکاح مکلف به ایفای تعهد خود بوده و زوجه هم حق دارد. با الزام زوج به انجام تعهدش، حقوق خود از بابت شرط ضمن عقد نکاح را استیفای نماید. و بنا بمراتب و با توجه به توضیحات مذکور اعتراض وکیل زوجه فرجام خواه غیر موجه و در حدی نیست که خدشه ای بر دادنامه معترض عنه وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد و چون از ناحیه وکیل فرجام خواه اعتراض دیگری به عمل نیامده که قابلیت توجه و ترتیب اثر را داشته باشد. و از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری بر دادنامه مرقوم مشهود نمی‌باشد. لحاظ ضمن رد فرجام خواهی فرجام خواه به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته درحدود اعتراض مطروحه ابرام می‌گردد.

شعبه *

رئیس شعبه:ح. ع. ع. معاون:ح. م. ه.

منبع