رای شماره 992 مورخ 1398/11/26 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی

شماره پرونده: ه- ع /9800243 شماره دادنامه: 9809970906010992 تاریخ: 26/11/98

شاکی: سازمان بازرسی کشور

طرف شکایت: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

موضوع شکایت و خواسته: ابطال دستور چهارم جلسه 30/9/1395 هیات امنا پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی مبنی بر تصویب آیین‌نامه سازماندهی ماموریت های خارجی اعضای هیات علمی دانشگاه ها، مراکز تحقیقاتی، پارک ها و مراکز رشد

شاکی دادخواستی به طرفیت پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به خواسته ابطال دستور چهارم جلسه 30/9/1395 هیات امنا پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی مبنی بر تصویب آیین‌نامه سازماندهی ماموریت های خارجی اعضای هیات علمی دانشگاه ها، مراکز تحقیقاتی، پارک ها و مراکز رشد به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد: مصوبه: به استناد بند ب ماده 20 قانون برنامه پنجم توسعه و در اجرای بخشنامه شماره 62280/15 مورخ 31/3/1395 مرکز هیات های امنا و هیات های ممیزه وزارت متبوع، آیین‌نامه سازماندهی ماموریت های خارجی اعضای هیات علمی دانشگاه ها مراکز تحقیقاتی پارک ها و مراکز رشد مطرح و به شرح پیوست شماره یک برای اجرا در پژوهشگاه به تصویب رسید. توضیح: شرکت اعضای هیات علمی در کنفرانس ها و سمینارهای معتبر بین المللی جهت ارائه مقاله و یا اعزام اعضای هیات علمی به خارج از کشور برای استفاده از فرصت مطالعاتی تابع آیین‌نامه ها ضوابط و مقررات خاص خود می‌باشد.

متن آیین‌نامه: مندرج در صفحه شماره 2 و 3 پرونده

دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت: 1- حاکمیت قانون (خاص) نظارت بر مسافرت های خارجی کارکنان دولت مصوب 1373بر مسافرت های خارجی کارکنان دولت و استثنای صرفا ارائه مقاله توسط اعضای هیات علمی دانشگاه ها از قانون مزبور 2- عدم صلاحیت هیات امنای پژوهشگاه برای تصویب آیین‌نامه مورد شکایت مطابق اساسنامه پژوهشگاه

خلاصه مدافعات طرف شکایت: طرف شکایت علی رغم ابلاغ در مهلت قانونی دفاعی ارسال ننموده است.

نظریه تهیه کننده گزارش: اولاً: ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور مصوب سال 1395، دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی و پژوهشی را صرفاً از رعایت قوانین و مقررات عمومی مستثنی کرده است، لیکن مراجع مذکور مکلف به رعایت قوانین خاص هستند. ثانیا، قانون نظارت بر مسافرت های خارجی کارکنان دولت مصوب 1373 اصلاحی 1375 به لحاظ موضوعی یک قانون خاص است که مطابق ماده 1 آن، مسافرتها و ماموریتهای غیر ثابت خارجی کارکنان کلیه وزارتخانه‌ها، موسسات دولتی و شرکتهای دولتی و موسسات و ‌نهادهای عمومی غیر دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی و همچنین شرکتها و موسساتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است، مشمول این قانون قرار دارند و تنها استثنا نیز مسافرت برای ارائه مقاله توسط اعضای هیات علمی دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی مطابق تبصره 3 ماده 3 قانون فوق الذکر است. ثالثا، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی نیز مطابق اساسنامه این پژوهشگاه مصوب 19/12/1397 شورای گسترش و برنامه ریزی آموزش عالی وزارت علوم نهادی وابسته به وزارت علوم است. بنابراین قانون نظارت بر مسافرت های خارجی کارکنان دولت حاکم بر دانشگاه ها و موسسات آموزشی و پژوهشی مشمول ماده 1 قانون مزبور بوده و از آنجایی که آیین‌نامه معترض عنه کلیه ماموریت های خارجی را از شمول قانون مزبور خارج ساخته و مشمول آیین‌نامه مصوب قرار داده است، مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات تشخیص داده می‌شود. تهیه کننده گزارش: ذبیح اله واحدی

رای هیات تخصصی

در خصوص شکایت مطروحه دائر بر درخواست ابطال دستور چهارم جلسه 30/9/95 هیات امناء پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی از این حیث که مبادرت به وضع مقرره در مورد چگونگی مسافرت خارجی اعضای هیات علمی نموده در حالی که بر طبق قانون نظارت بر مسافرتهای خارجی مصوب سال 1373 و اصلاحی سال 75 این امر بر عهده هیات موضوع قانون اخیرالذکر، می‌باشد و لذا مغایر قانون و خارج از اختیارات هیات امناء دانشگاه می‌باشد. با توجه به اوراق و محتویات پرونده و مدافعات طرف شکایت نظر به اینکه قانون نظارت بر مسافرتهای خارجی مصوب سال 1373 و اصلاحات بعدی از مقررات عمومی و عام می‌باشد و طبق حکم بند (ب) ماده 20 قانون برنامه توسعه پنجم که به زمان مصوبه حاکم بوده و نیز ماده یک قانون احکام دائمی قوانین برنامه، قانون خاص نسبت به دانشگاه می‌باشد و در این قوانین دانشگاهها از مقررات و قوانین عام مستثنی شده و تابع مصوبات هیات امنای خود می‌باشند و این معنی در رای شماره 2921 - 17/10/98 هیات عمومی دیوان عدالت اداری مورد تایید قرار گرفته است. لذا مصوبه مورد اعتراض مغایر قانون و خارج از حدود اختیار نمی‌باشد و در نتیجه رای به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد. این رای ظرف مهلت بیست روز پس از صدور از سوی رئیس محترم دیوان عدالت اداری یا ده تن از قضات محترم دیوان قابل اعتراض است.

ذبیح اله واحدیرئیس هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری

منبع