اثر شرط اختیار تحصیل و اشتغال زوجه بر تکلیف به انفاق زوج

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

تاریخ دادنامه قطعی: 1394/10/20
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: اذن و اجازه زوج به عنوان شرط ضمن عقد مبنی بر رضایت زوج به ادامه تحصیلات و اشتغال زوجه در هر مکان، ملازمه ای بر اجبار زوج به تهیه مسکن در محل تحصیل زوجه ندارد؛ زیرا طبق قیاس اولویت، فرضیه تمکین بر شرط مذکور اولویت دارد.

رای دادگاه بدوی

شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/08/20

رای دادگاه

با استعانت از خداوند متعال، در خصوص دادخواست آقای ر. (ش.) ب. فرزند ن. با وکالت آقایان ع.الف. ج. ت.ق. و ح. ج. به طرفیت خانم م.الف. ش. فرزند س.ع. به خواسته الزام به تمکین و مطالبه خسارات دادرسی با این توضیح که حسب دادخواست تقدیمی از سوی خواهان و اظهارات مورخه 94/8/11 و لوایح تقدیمی از سوی طرفین، به موجب سند ازدواج شماره 14109 مورخه 82/11/30 دفتر ازدواج شماره 9 خواهان، خوانده را به عقد دائم خود درآورده و حاصل این ازدواج یک فرزند می‌باشد که حسب اظهار خواهان، زوجه از اول تیر ماه 1386 تا کنون بدون مجوز شرعی و قانونی منزل مشترک را ترک نموده است و تقاضای تمکین زوجه را نموده است. زوجه نیز ضمن تقدیم لایحه و منضم به دادنامه شماره --- مورخه 88/4/14 در خصوص دعوی مشابه مطروحه از سوی خواهان که در آن با توجه به شرط ضمن عقد فیمابین زوجین قید گردیده که ((زوج در خصوص ادامه تحصیلات عالیه و اشتغال زوجه در هر مکان مخالفت و ممانعتی نداشته باشد)) اظهار داشت که اکنون نیز حاضر به تمکین می‌باشد لیکن چون در شهر تهران مشغول به ادامه تحصیلات پزشکی می‌باشد لذا مطابق شرط ضمن عقد محل اقامت وی هم اکنون در تهران بوده و در این شهر تمکین می‌نماید. که زوج ضمن پذیرش امضای چنین شرطی، دفاعیاتی را مطرح نموده در خصوص علت امضای آن که در پرونده مضبوط می‌باشد لهذا با توجه به مراتب فوق و اینکه خواهان محل اقامت خود را شهر قزوین اعلام نموده و خواستار تمکین زوجه در این شهر گردیده و با توجه به گواهی صادره به شماره 94/210/134/5 مورخه 94/8/4 از سوی معاون دانشکده علوم پزشکی تهران مبنی بر اشتغال زوجه به تحصیل در دانشگاه علوم پزشکی و با توجه به اظهار عدم تمایل خواهان به تهیه مسکن در شهر تهران به لحاظ اینکه محل کارش در قزوین می‌باشد و با توجه به شرط ضمن عقد و همچنین ملاحظه دادنامه صادره در سال 88 در خصوص تمکین زوجه که از سوی شعبه --- رد گردیده و با در نظر گرفتن سایر محتویات پرونده و جدایی چندین ساله زوجین، و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی و همچنین با رعایت ماده 1114 ق. م خواسته خواهان وارد ندانسته و حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری است و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران می‌باشد.

دادرس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی خانواده یک -علی قنبرنیا

رای دادگاه تجدیدنظر استان

شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/10/20

رای دادگاه

تجدیدنظرخواهی آقای ر. ب. با وکالت آقایان ح. و ع.الف. هر دو ج. از دادنامه شماره --- مورخ 1394/08/20 شعبه محترم --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه تجدیدنظرخواه به طرفیت تجدیدنظرخوانده خانم م.الف. ش. به خواسته الزام به تمکین در پرونده کلاسه --- حکم به رد دعوی تصدیر گردیده است وارد است استدلال دادگاه محترم از اینکه جهت که زوج با ادامه تحصیلات و اشتغال زوجه در هر مکان مخالف و ممانعتی نداشته و این موضوع را تسری داده به تمکین مخدوش است چرا که این اذن و اجازه زوج به عنوان شرط ضمن عقد ملازمه ای بر اجبار زوج بر تهیه مسکن در محل تحصیل زوجه ندارد پر واضح است که در تزاحم بین 2 فرضیه از یک سو شرط ضمن عقد که زوج متعهد و ملزم به انجام آن است از یک سوء فرضیه تمکین که زوجه مجاب و مکلف به آن است طبق قیاسی اولویت فرضیه تمکین بر شرط مذکور اولویت در (صرف نظر از اینکه فاصله بین محل تحصیل زوجه که تهران با بوده با محل سکونت زوج که قزوین بوده بسهولت رفت و آمد ممکن می‌باشد لذا در ما نحن فیه به جهت شرط ضمن عقد مذکور الزام و تعهدی را برای زوج در اینکه محل سکونت را باراده زوجه تعیین نماید ایجاد نمی‌نماید و تسری شرط مذکور به حق تعیین مسکن که از رای صادره مستفاد می‌گردد کاملا از مصادیق مصادره به مطلوب بوده لذا دادگاه به استناد صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 21/1/79 ضمن نقض دادنامه معترض عنه به استناد ماده 1114 قانون مدنی حکم به الزام به تمکین تجدیدنظرخوانده (زوجه) از تجدیدنظرخواه می‌نماید. رای صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است.

شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار

‌علی سیفی - فردین ارژنگی ‌

منبع