کلاسه پرونده: 529/83
شاکی:آقای علیرضا دانش پرور
موضوع:ابطال بند 6 بخشنامه شماره 103669/1802 مورخ 9/6/1381 و بخشنامه شماره 205701/1802 مورخ 7/11/1381 سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور
تاریخ رای:یکشنبه 30 اردیبهشت 1386
شماره دادنامه: 131
مقدمه: شاکی به شرح دادخواستهای تقدیمی اعلام داشته است، بر اساس بخشنامه شماره 103669/1802 مورخ 1381/06/09 در صورت کسب حداقل 600 و 1100 و 1600 امتیاز به ترتیب احراز عناوین کارشناسی ارشد، خبره و عالی میسر میباشد که به ترتیب 35%، 55% و 75% حقوق و فوقالعاده شغل و فوقالعاده جذب را به عنوان فوقالعاده ویژه علاوه بر حقوق و مزایای متعلقه در حکم کارگزینی دریافت میکنند. نظر به اینکه ذیل بند 6 بخشنامه شماره 103669/1802 مورخ 1381/06/09 و بخشنامه شماره 205701/1802 مورخ 1381/11/07 در خصوص اینکه فقط 65% کل کارشناسان علیرغم داشتن حداقل امتیاز مربوطه میتوانند از مزایای طرح برخوردار شوند و همچنین چنانچه شخصی دارای مدرک تحصیلی کارشناسی یا بالاتر باشد ولی پست سازمانی کارشناسی نداشته باشد شامل وی نمیگردد، ایجاد تبعیض نموده و مغایر با بند 9 و 10 اصل سوم و اصل 19 و 20 قانون اساسی میباشد، ابطال قسمتهای مذکور را تقاضا دارد. مدیرکل دفتر حقوقی و دبیرخانه هیات عالی نظارت سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 156261/1604 مورخ 1383/11/17 اعلام داشتهاند، 1- صدور بخشنامه شماره 103669/1802 مورخ 1381/06/09 مستند به بند یک تصویبنامه شماره 4169/ت25703 مورخ 1381/05/23 هیات وزیران بوده و خلاف قوانین و مقررات نمیباشد. تصویبنامه مذکور به هیچ وجه تسری به کلیه کارشناسان متخصص دستگاههای اجرایی ندارد و محدودیتها و شرایطی که در مصوبه مزبور قید گردیده از جمله رعایت سقف 65% کارکنان هر دستگاه با قوانین و مقررات مربوط مغایرتی ندارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
اذن مقرر در ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 در خصوص تفویض اختیار وضع فوقالعاده خاص به دولت به منظور تطبیق وضع کارکنان دستگاههای مشمول مقررات خاص و جذب و نگهداری نیروهای مناسب برای مشاغل تخصصی و مدیریت در مواردی که در قانون مزبور پیشبینی نشده است، همچنین الزام دولت به تهیه و تصویب آییننامههای اجرایی قانون مزبور از جمله ماده 6 فوق الاشعار مفید اختیار دولت در تشخیص مشاغل مشمول ماده مزبور و تعیین شرایط و ضوابط مربوط به استفاده از فوقالعاده مورد نظر میباشد و هیات وزیران به شرح بند یک تصویبنامه شماره 4169/ت5703 ه مورخ 1381/05/22 تعیین ضوابط مربوط به تشخیص کارشناس ارشد، کارشناس خبره و کارشناس عالی را به عهده شورای امور اداری و استخدامی کشور محول کرده است. نظر به اینکه مقررات مورد اعتراض با عنایت به اختیارات مراجع مزبور و رعایت عوامل موثر در تطبیق وضع مستخدمین مشمول مقررات فوق الاشعار و مجموع امتیازات هر یک از عوامل موثر توسط مرجع ذیصلاح تهیه و تصویب شده است، بنابراین بند 6 بخشنامه شماره 103669/1802 مورخ 1381/06/09 و بخشنامه شماره 205701/1802 مورخ 1381/11/07 سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور که متضمن جهات فوقالذکر میباشد مغایرتی با قانون ندارد و خارج از حدود اختیارات قانونی مربوط نمیباشد.