(اصلاحی 1347/08/30)- هر پزشک معالج مکلف است در موقع مشاهده یکی از بیماریهای واگیر نامبرده در زیر فورا به بهداری محل اطلاع دهد:
1 - وبا و اسهالهای وبائی شکل
2 - طاعون
3 - تب زرد
4 - مطبقه (تیفوئید)
5 - محرقه (تیفوس) اگرانتماتیک
6 - آبله
7 - مخملک
8 - سرخجه(سرخچه)
9 - خناق (دیفتری)
10 - اسهال خونی
11 - سرسام واگیر (مننژیت سربرواپسپینال)
12 - تب عرقگز سوئت میلی بر
13-مالاریا
14-فلج اطفال
15-تب مالت
همین وظیفه برای ماماها در مورد تب نفاسی و ورم ملتحمه نوزادان باید رعایت شود. رئیس خانواده نسبت به اهل خانه و صاحب مهمانخانه هم درباره مسافرین همین وظیفه را عهده دارند به علاوه کدخداها موظفند چنانچه در دهی در عرض یک هفته تلفات متعدد غیر عادی مشاهده نمودند فورا بهداری را مطلع نمایند که اقدام مقتضی بنماید.
تبصره (اصلاحی 1347/08/30)- علاوه بر بیماریهای نامبرده بیماریهای زیر هم در صورتی که در اماکن پرجمعیت مانند مدارس کارخانهجات و پرورشگاه کودکان و زندان و غیره دیده شود باید متصدیان آن مراکز و پزشک مسئول آنجا بهداری محل را مطلع نماید.
سیاه سرفه - جذام - باد سرخ - ورم غده بناگوش - سل سینه - گریپ - ذاتالریه (پنومونی) تراخم - سیاه زخم - تب راجعه (تیفوس رکورانت)- آبله مرغان - هپاتیتهای ویروسی مسمومیت غذائی.
تبصره 2 (الحاقی 1347/08/30)- در مناطقی که وسائل و امکانات لازم برای تشخیص سرطان فراهم باشد از طرف وزارت بهداری اعلام گردد کلیه شاغلین رشتههای پزشکی که به امر مداوای بیماران میپردازند موظفند به مجرد مشاهده بیمار مبتلا به سرطان مراتب را کتبا و مشروحا به طور محرمانه به مقامات بهداشتی محل اطلاع دهند.