(اصلاحی 1399/11/08)- آبله کوبی در دوماهه اول ولادت و تجدید آن در 7 سالگی 13 سالگی و 21 سالگی مطابق آییننامه مخصوص اجباری است و اولیای اطفال موظفند که برای آبله کوبی کودکان خود اقدام نمایند مدیران دبستان و دبیرستان و آموزشگاهها و دانشکدها [دانشکده ها] در موقع ورود دانشآموزان و در نقاطی که بهداری کل اعلام مینماید کلیه بنگاههای ملی و دولتی و بازرگانی در موقع استخدام کارمندان و شاگرد باید گواهی آبلهکوبی مطالبه نمایند.
متخلفین از این ماده و همچنین اولیاء اطفال که تا یک ماه پس از آگهی بهداری به آبلهکوبی طفلی که زیر سرپرستی آنها است و یا به تجدید مایه کوبی اقدام ننمایند به سه الی هفت روز حبس و 000 /200 تا 000 /000 /1 ریال کیفر نقدی محکوم خواهند شد.
فصل دوم - بیماریهای واگیردار
از
قانون طرز جلوگیری از بیماریهای آمیزشی و بیماریهای واگیردار
در موقع شیوع بیماری آبله بهداری کل آبلهکوبی عمومی و اجباری را اعلام مینماید و در این مورد کلیه پزشگان [پزشکان] کشور موظفند اشخاصی را که برای این امر مراجعه مینمایند به رایگان آبلهکوبی نمایند و پزشک متخلف از این ماده از هشت روز تا یک ماه حبس تادیبی محکوم خواهد شد.
(اصلاحی 1399/11/08)- با مایه آبله انسانی آبلهکوبی ممنوع است و متخلف به هشت روز تا یک ماه حبس و پرداخت 000 /000 /1 تا 000 /000 /10 ریال و یا به یکی از این دو کیفر محکوم میشود.
(اصلاحی 1347/08/30)- هر پزشک معالج مکلف است در موقع مشاهده یکی از بیماریهای واگیر نامبرده در زیر فورا به بهداری محل اطلاع دهد:
1 - وبا و اسهالهای وبائی شکل
2 - طاعون
3 - تب زرد
4 - مطبقه (تیفوئید)
5 - محرقه (تیفوس) اگرانتماتیک
6 - آبله
7 - مخملک
8 - سرخجه(سرخچه)
9 - خناق (دیفتری)
10 - اسهال خونی
11 - سرسام واگیر (مننژیت سربرواپسپینال)
12 - تب عرقگز سوئت میلی بر
13-مالاریا
14-فلج اطفال
15-تب مالت
همین وظیفه برای ماماها در مورد تب نفاسی و ورم ملتحمه نوزادان باید رعایت شود. رئیس خانواده نسبت به اهل خانه و صاحب مهمانخانه هم درباره مسافرین همین وظیفه را عهده دارند به علاوه کدخداها موظفند چنانچه در دهی در عرض یک هفته تلفات متعدد غیر عادی مشاهده نمودند فورا بهداری را مطلع نمایند که اقدام مقتضی بنماید.
تبصره (اصلاحی 1347/08/30)- علاوه بر بیماریهای نامبرده بیماریهای زیر هم در صورتی که در اماکن پرجمعیت مانند مدارس کارخانهجات و پرورشگاه کودکان و زندان و غیره دیده شود باید متصدیان آن مراکز و پزشک مسئول آنجا بهداری محل را مطلع نماید.
سیاه سرفه - جذام - باد سرخ - ورم غده بناگوش - سل سینه - گریپ - ذاتالریه (پنومونی) تراخم - سیاه زخم - تب راجعه (تیفوس رکورانت)- آبله مرغان - هپاتیتهای ویروسی مسمومیت غذائی.
تبصره 2 (الحاقی 1347/08/30)- در مناطقی که وسائل و امکانات لازم برای تشخیص سرطان فراهم باشد از طرف وزارت بهداری اعلام گردد کلیه شاغلین رشتههای پزشکی که به امر مداوای بیماران میپردازند موظفند به مجرد مشاهده بیمار مبتلا به سرطان مراتب را کتبا و مشروحا به طور محرمانه به مقامات بهداشتی محل اطلاع دهند.
در مواقعی که تشکیل یک منطقه استحفاظی برای رعایت پاکیزگی آب مورد احتیاج باشد مالکین آب و اراضی یا شهرداری آن منطقه موظفند که دستورهای بهداشتی را که مامورین میدهند رعایت نمایند.
آلوده نمودن آبهائی که به مصرف شرب میرسد و ریختن زباله یا هر نوع کثافاتی در گذرهای عمومی ممنوع است متخلفین از این ماده مطابق آییننامه که بهداری تنظیم مینماید به کیفر خلافی محکوم میشوند.
(منسوخه 1399/08/05)- اشخاصی که برخلاف دستورهای بهداری نسبت به محافظت مواد غذائی که در معرض فروش گذارده میشود رفتار نموده یا اقدام به فروش مواد غذائی فاسد یا ناسالم نمایند از پانزده تا سی روز حبس تادیبی و یا 51 تا 500 ریال کیفر نقدی محکوم میشوند.
(اصلاحی 1399/11/08)- اشخاصی که مانع اجرای مقررات بهداشتی میشوند یا در اثر غفلت باعث انتشار یکی از بیماریهای واگیر میشوند به هشت روز تا دو ماه حبس تادیبی و 000 /000 /1 تا 000 /000 /10 ریال و یا به یکی از این دو کیفر محکوم میشوند.
کلیه پزشکان و ماماها و داروسازان مکلفند که دستورهای بهداری کل را برای مبارزه با بیماریهای واگیر به موقع اجرا گذارند متخلفین به کیفرهای خلافی طبق آییننامه بهداری محکوم میشوند.
آییننامه اجرای این قانون توسط اداره کل بهداری تهیه و پس از تصویب وزارت دادگستری و وزارت کشور به موقع اجرا گذارده خواهد شد.